Ṛgveda · Sūkta 2.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.32.1
अ॒स्य मे॑ द्यावापृथिवी ऋताय॒तो भू॒तम॑वि॒त्री वच॑सः॒ सिषा॑सतः ।
ययो॒रायुः॑ प्रत॒रं ते इ॒दं पु॒र उप॑स्तुते वसू॒युर्वां॑ म॒हो द॑धे ॥
O Himmel und Erde, seid Beschützer dessen, der nach kosmischer Ordnung und nach Rede verlangt! Euer Leben ist länger; begierig nach Reichtum bringe ich euch dieses große Lob dar.
2.32.2
मा नो॒ गुह्या॒ रिप॑ आ॒योरह॑न्दभ॒न्मा न॑ आ॒भ्यो री॑रधो दु॒च्छुना॑भ्यः ।
मा नो॒ वि यौः॑ स॒ख्या वि॒द्धि तस्य॑ नः सुम्नाय॒ता मन॑सा॒ तत्त्वे॑महे ॥
Mögen verborgene Feinde uns nicht schaden noch uns am Tag unseres Lebens vernichten. Überlass uns nicht diesen Bösartigen. Zerbrich nicht unsere Freundschaft; erkenne dies mit einem Herzen, das deine Gunst sucht, darum flehen wir dich an.
2.32.3
अहे॑ळता॒ मन॑सा श्रु॒ष्टिमा व॑ह॒ दुहा॑नां धे॒नुं पि॒प्युषी॑मस॒श्चत॑म् ।
पद्या॑भिरा॒शुं वच॑सा च वा॒जिनं॒ त्वां हि॑नोमि पुरुहूत वि॒श्वहा॑ ॥
Mit gewaltlosem Sinn bring hierher das Lob, wie zu einer vollen, nicht sinkenden Milchkuh. Schnell an Füßen und Rede, und stark, treibe ich dich an, o vielgerufener, immerdar.
2.32.4
रा॒काम॒हं सु॒हवां॑ सुष्टु॒ती हु॑वे शृ॒णोतु॑ नः सु॒भगा॒ बोध॑तु॒ त्मना॑ ।
सीव्य॒त्वपः॑ सू॒च्याच्छि॑द्यमानया॒ ददा॑तु वी॒रं श॒तदा॑यमु॒क्थ्य॑म् ॥
Ich rufe Rākā an, leicht anzurufen, mit gutem Lob; sie höre uns, die Glückliche, sie achte mit ihrem eigenen Selbst. Sie nähe die Werke mit ungebrochener Nadel und gebe uns einen Helden, Geber von Hundert, des Lobes wert.
2.32.5
यास्ते॑ राके सुम॒तयः॑ सु॒पेश॑सो॒ याभि॒र्ददा॑सि दा॒शुषे॒ वसू॑नि ।
ताभि॑र्नो अ॒द्य सु॒मना॑ उ॒पाग॑हि सहस्रपो॒षं सु॑भगे॒ ररा॑णा ॥
O Rākā, mit jenen schön gestalteten guten Gedanken, durch die du dem Geber Güter gibst, mit diesen komm heute wohlgesinnt zu uns, o Glückliche, Ernährerin von Tausenden, Erfreuende.
2.32.6
सिनी॑वालि॒ पृथु॑ष्टुके॒ या दे॒वाना॒मसि॒ स्वसा॑ ।
जु॒षस्व॑ ह॒व्यमाहु॑तं प्र॒जां दे॑वि दिदिड्ढि नः ॥
O Sinīvālī, Breithüftige, die du Schwester der Götter bist, genieße das gegossene Opfer; o Göttin, leuchte über unsere Nachkommen.
2.32.7
या सु॑बा॒हुः स्व॑ङ्गु॒रिः सु॒षूमा॑ बहु॒सूव॑री ।
तस्यै॑ वि॒श्पत्न्यै॑ ह॒विः सि॑नीवा॒ल्यै जु॑होतन ॥
Ihr, der schönarmigen, schöngliedrigen, wohlgestalteten, vielströmigen, bringt die Opfergabe dar, der Sinīvālī, der Herrin aller.
2.32.8
या गु॒ङ्गूर्या सि॑नीवा॒ली या रा॒का या सर॑स्वती ।
इ॒न्द्रा॒णीम॑ह्व ऊ॒तये॑ वरुणा॒नीं स्व॒स्तये॑ ॥
Guṅgū, Sinīvālī, Rākā, Sarasvatī – sie, Indrāṇī, rufe ich zum Schutz; Varuṇānī rufe ich zum Heil.