ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 2.8

2.8.1

वा॒ज॒यन्नि॑व॒ नू रथा॒न्योगाँ॑ अ॒ग्नेरुप॑ स्तुहि ।
य॒शस्त॑मस्य मी॒ळ्हुषः॑ ॥

ପୁରସ୍କାର ଇଚ୍ଛୁକ ରଥସାରଥି ପରି, ବର୍ତ୍ତମାନ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର; ସେ ସର୍ବାଧିକ ଯଶସ୍ୱୀ ଓ ଦାତା।

यः सु॑नी॒थो द॑दा॒शुषे॑ अजु॒र्यो ज॒रय॑न्न॒रिम् ।
चारु॑प्रतीक॒ आहु॑तः ॥

ସୁପଥ ଦେଖାଉଥିବା ଅଗ୍ନି ଦାତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅଜର ହୋଇ ଶତ୍ରୁକୁ କ୍ଷୟ କରନ୍ତି; ସେ ସୁନ୍ଦର ଦୀପ୍ତିଯୁକ୍ତ ଓ ଆହୁତ ଦେବତା।

य उ॑ श्रि॒या दमे॒~ष्वा दो॒षोषसि॑ प्रश॒स्यते॑ ।
यस्य॑ व्र॒तं न मीय॑ते ॥

ନିଜ ଶ୍ରୀରେ ଗୃହମାନଙ୍କରେ ଓ ଉଷା ସହିତ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଅନ୍ତି; ଯାହାଙ୍କ ବ୍ରତ କେବେ ଲଙ୍ଘିତ ହୁଏ ନାହିଁ।

आ यः स्व॑र्ण भा॒नुना॑ चि॒त्रो वि॒भात्य॒र्चिषा॑ ।
अ॒ञ्जा॒नो अ॒जरै॑र॒भि ॥

ସ୍ୱର୍ଗ ଆଲୋକ ପରି ନିଜ କିରଣରେ ଆସନ୍ତି, ବିଚିତ୍ର ଅଗ୍ନିଶିଖାରେ ଦୀପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଅଜରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ।

अत्रि॒मनु॑ स्व॒राज्य॑म॒ग्निमु॒क्थानि॑ वावृधुः ।
विश्वा॒ अधि॒ श्रियो॑ दधे ॥

ଅତ୍ରିଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ଅନୁସାରେ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ତୋତ୍ର ବଢ଼ିଲା; ସେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।

अ॒ग्नेरिन्द्र॑स्य॒ सोम॑स्य दे॒वाना॑मू॒तिभि॑र्व॒यम् ।
अरि॑ष्यन्तः सचेमहि अ॒भि ष्या॑म पृतन्य॒तः ॥

ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କର ରକ୍ଷାରେ ଆମେ ଅହାନି ରହୁ; ଯୁଦ୍ଧ ଇଚ୍ଛୁକ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଆମେ ଜୟ କରୁ।