ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.42.1
मम॑ द्वि॒ता रा॒ष्ट्रं क्ष॒त्रिय॑स्य वि॒श्वायो॒र्विश्वे॑ अ॒मृता॒ यथा॑ नः ।
क्रतुं॑ सचन्ते॒ वरु॑णस्य दे॒वा राजा॑मि कृ॒ष्टेरु॑प॒मस्य॑ व॒व्रेः ॥
ମୋର ଦ୍ୱିବିଧ ରାଜ୍ୟ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କର; ବିଶ୍ୱାୟୁ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଅମର ଦେବତା ଆମ ପରି ଅଛନ୍ତି। ବରୁଣଙ୍କ ସଂକଳ୍ପରେ ଦେବତାମାନେ ଯୋଗ ଦିଅନ୍ତି; ଲୋକଙ୍କ ନିକଟସ୍ଥ ସେ ଜ୍ଞାନୀ (ବରୁଣ)ଙ୍କୁ ମୁଁ ଶାସନ କରେ।
4.42.2
अ॒हं राजा॒ वरु॑णो॒ मह्यं॒ तानि॑ असु॒र्या॑णि प्रथ॒मा धा॑रयन्त ।
क्रतुं॑ सचन्ते॒ वरु॑णस्य दे॒वा राजा॑मि कृ॒ष्टेरु॑प॒मस्य॑ व॒व्रेः ॥
ମୁଁ ରାଜା ବରୁଣ; ମୋ ପାଇଁ ସେହି ପ୍ରଥମ ଅସୁର-ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରାଗଲା। ବରୁଣଙ୍କ ସଂକଳ୍ପରେ ଦେବତାମାନେ ଯୋଗ ଦିଅନ୍ତି; ଲୋକଙ୍କ ନିକଟସ୍ଥ ସେ ଜ୍ଞାନୀ (ବରୁଣ)ଙ୍କୁ ମୁଁ ଶାସନ କରେ।
4.42.3
अ॒हमिन्द्रो॒ वरु॑ण॒स्ते म॑हि॒त्वोर्वी ग॑भी॒रे रज॑सी सु॒मेके॑ ।
त्वष्टे॑व॒ विश्वा॒ भुव॑नानि वि॒द्वान्त्समै॑रयं॒ रोद॑सी धा॒रयं॑ च ॥
ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ; ମୋ ମହିମାରେ ସେହି ବିସ୍ତୃତ, ଗଭୀର, ସୁନ୍ଦର ବାସସ୍ଥାନ ଥିବା ଦୁଇ ଲୋକକୁ ମୁଁ ଯୋଡ଼ିଲି। ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ପରି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଜାଣି, ସେ ଦୁଇ ଲୋକକୁ ଏକତ୍ର ଗତି ଦେଇ ଧାରଣ କଲି।
4.42.4
अ॒हम॒पो अ॑पिन्वमु॒क्षमा॑णा धा॒रयं॒ दिवं॒ सद॑न ऋ॒तस्य॑ ।
ऋ॒तेन॑ पु॒त्रो अदि॑तेर्ऋ॒तावो॒त त्रि॒धातु॑ प्रथय॒द्वि भूम॑ ॥
ମୁଁ ଜଳସମୂହକୁ ମୁକ୍ତ କଲି ଏବଂ ଆକାଶକୁ ଋତର ଆସନରେ ଧାରଣ କରି ଉଚ୍ଚ ରଖିଲି। ଋତରେ ଅଦିତିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଋତବାନ, ତ୍ରିଧାତୁ (ବରୁଣ) ବିସ୍ତାର ବିସ୍ତାରି ମହତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରସାରିତ କରନ୍ତି।
4.42.5
मां नरः॒ स्वश्वा॑ वा॒जय॑न्तो॒ मां वृ॒ताः स॒मर॑णे हवन्ते ।
कृ॒णोम्या॒जिं म॒घवा॒हमिन्द्र॒ इय॑र्मि रे॒णुम॒भिभू॑त्योजाः ॥
ଭଲ ଘୋଡ଼ାଥିବା, ଧନ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ମଣିଷମାନେ ମୋତେ ଡାକନ୍ତି; ବଛାଯାଇଥିବା ବୀରମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋତେ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି। ମୁଁ ରଣଭୂମି ସୃଷ୍ଟି କରେ; ଦାତା ଇନ୍ଦ୍ର ମୁଁ ଧୂଳି ଉଡ଼ାଏ, ଜୟ କରିବାର ଶକ୍ତିଥିବା।
4.42.6
अ॒हं ता विश्वा॑ चकरं॒ नकि॑र्मा॒ दैव्यं॒ सहो॑ वरते॒ अप्र॑तीतम् ।
यन्मा॒ सोमा॑सो म॒मद॒न्यदु॒क्थोभे भ॑येते॒ रज॑सी अपा॒रे ॥
ମୁଁ ସେ ସବୁ କରିଛି; କେହି ମୋତେ ଅଟକାଇପାରିବେ ନାହିଁ, ମୋ ଦୈବୀ ଶକ୍ତିକୁ ବିନା ବିରୋଧରେ କେହି ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ। ସୋମ ମୋତେ ଆନନ୍ଦିତ କଲେ ଓ ସ୍ତୁତି ମୋତେ ଗୌରବ କଲେ, ସେହି ଦୁଇ ଅସୀମ ଲୋକ ମୋଠାରୁ ଭୟ କରନ୍ତି।
4.42.7
वि॒दुष्टे॒ विश्वा॒ भुव॑नानि॒ तस्य॒ ता प्र ब्र॑वीषि॒ वरु॑णाय वेधः ।
त्वं वृ॒त्राणि॑ शृण्विषे जघ॒न्वान्त्वं वृ॒ताँ अ॑रिणा इन्द्र॒ सिन्धू॑न् ॥
ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ତାଙ୍କ (କର୍ମ) ଜାଣନ୍ତି; ସେଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମେ ବରୁଣଙ୍କୁ କୁହ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବୃତ୍ରମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି ଖ୍ୟାତି ପାଇଲ; ରୁଦ୍ଧ ନଦୀଗୁଡ଼ିକୁ ମୁକ୍ତ କଲ।
4.42.8
अ॒स्माक॒मत्र॑ पि॒तर॒स्त आ॑सन्त्स॒प्त ऋष॑यो दौर्ग॒हे ब॒ध्यमा॑ने ।
त आय॑जन्त त्र॒सद॑स्युमस्या॒ इन्द्रं॒ न वृ॑त्र॒तुर॑मर्धदे॒वम् ॥
ଆମ ପିତୃମାନେ ଏଠାରେ ଥିଲେ; ଦୌର୍ଗହରେ ବନ୍ଧା ହେଉଥିବା ସମୟରେ ସପ୍ତ ଋଷି ଥିଲେ। ସେମାନେ ଏହି ତ୍ରସଦସ୍ୟୁଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ କଲେ, ବୃତ୍ରଘାତୀ ଅର୍ଧଦେବ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି।
4.42.9
पु॒रु॒कुत्सा॑नी॒ हि वा॒मदा॑शद्ह॒व्येभि॑रिन्द्रावरुणा॒ नमो॑भिः ।
अथा॒ राजा॑नं त्र॒सद॑स्युमस्या वृत्र॒हणं॑ ददथुरर्धदे॒वम् ॥
ନିଶ୍ଚୟ ପୁରୁକୁତ୍ସାନୀ ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ହବିଷ୍ ଓ ନମସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନିଲା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର-ବରୁଣ। ତାପରେ ତୁମେ ରାଜା ତ୍ରସଦସ୍ୟୁଙ୍କୁ, ଏଙ୍କ ପାଇଁ, ବୃତ୍ରହନ୍ତା ଅର୍ଧଦେବ ପଦ ଦେଲ।
4.42.10
रा॒या व॒यं स॑स॒वांसो॑ मदेम ह॒व्येन॑ दे॒वा यव॑सेन॒ गावः॑ ।
तां धे॒नुमि॑न्द्रावरुणा यु॒वं नो॑ वि॒श्वाहा॑ धत्त॒मन॑पस्फुरन्तीम् ॥
ଧନରେ ସମୃଦ୍ଧ ହୋଇ ଆମେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ; ହବିଷ୍ ଓ ଘାସରେ, ହେ ଦେବଗଣ, ଗାଈମାନେ (ଆମର ହେଉନ୍ତୁ)। ସେହି ଧେନୁକୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର-ବରୁଣ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଆମକୁ ସର୍ବଦା ଦିଅ — ଯାହା କେବେ ହ୍ରାସ ନ ପାଏ।