Ṛgveda · Sūkta 5.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.58.1
तमु॑ नू॒नं तवि॑षीमन्तमेषां स्तु॒षे ग॒णं मारु॑तं॒ नव्य॑सीनाम् ।
य आ॒श्व॑श्वा॒ अम॑व॒द्वह॑न्त उ॒तेशि॑रे अ॒मृत॑स्य स्व॒राजः॑ ॥
Ich preise nun jene mächtige Schar der Maruts, die jüngeren unter ihnen, die als Reiter mit Kraft die Wagen tragen und als selbstherrliche Herrscher der Unsterblichkeit walten.
5.58.2
त्वे॒षं ग॒णं त॒वसं॒ खादि॑हस्तं॒ धुनि॑व्रतं मा॒यिनं॒ दाति॑वारम् ।
म॒यो॒भुवो॒ ये अमि॑ता महि॒त्वा वन्द॑स्व विप्र तुवि॒राध॑सो॒ नॄन् ॥
Preise jene strahlende, mächtige Schar, mit Waffen in der Hand, die das Gelübde erschüttert, wunderbar und freigebig. O Weiser, preise jene Männer, unermesslich an Größe, Spender der Freude, reich an Gaben.
5.58.3
आ वो॑ यन्तूदवा॒हासो॑ अ॒द्य वृ॒ष्टिं ये विश्वे॑ म॒रुतो॑ जु॒नन्ति॑ ।
अ॒यं यो अ॒ग्निर्म॑रुतः॒ समि॑द्ध ए॒तं जु॑षध्वं कवयो युवानः ॥
Heute mögen eure wasserbringenden Maruts herkommen, alle, die den Regen antreiben. O Maruts, o Weise, o Jungen, nehmt dieses entzündete Feuer an.
5.58.4
यू॒यं राजा॑न॒मिर्यं॒ जना॑य विभ्वत॒ष्टं ज॑नयथा यजत्राः ।
यु॒ष्मदे॑ति मुष्टि॒हा बा॒हुजू॑तो यु॒ष्मद्सद॑श्वो मरुतः सु॒वीरः॑ ॥
Ihr, o Verehrungswürdige, bringt einen König für das Volk hervor, einen Getriebenen, weit Herrschenden. Von euch kommt der Faustkämpfer, vom Arm getrieben; von euch kommt der Herr der Rosse mit guten Helden, o Maruts.
5.58.5
अ॒रा इ॒वेदच॑रमा॒ अहे॑व॒ प्रप्र॑ जायन्ते॒ अक॑वा॒ महो॑भिः ।
पृश्नेः॑ पु॒त्रा उ॑प॒मासो॒ रभि॑ष्ठाः॒ स्वया॑ म॒त्या म॒रुतः॒ सं मि॑मिक्षुः ॥
Wie unbewegliche Räder, wie Tage, werden sie durch Kraft immer wieder geboren, wenn auch schweigend. Die Söhne des Pṛśni, ihrem Vater gleich, überaus strahlend, haben sich mit ihrer eigenen Weisheit vereint, die Maruts.
5.58.6
यत्प्राया॑सिष्ट॒ पृष॑तीभि॒रश्वै॑र्वीळुप॒विभि॑र्मरुतो॒ रथे॑भिः ।
क्षोद॑न्त॒ आपो॑ रिण॒ते वना॑नि॒ अवो॒स्रियो॑ वृष॒भः क्र॑न्दतु॒ द्यौः ॥
Als ihr auszogt, o Maruts, mit gefleckten Rossen und schnellen Wagen, da regten sich die Wasser und die Wälder wurden zerrissen. Der Stier brülle; der Himmel donnere.
5.58.7
प्रथि॑ष्ट॒ याम॑न्पृथि॒वी चि॑देषां॒ भर्ते॑व॒ गर्भं॒ स्वमिच्छवो॑ धुः ।
वाता॒न्ह्यश्वा॑न्धु॒र्या॑युयु॒ज्रे व॒र्षं स्वेदं॑ चक्रिरे रु॒द्रिया॑सः ॥
Auf dem Weg der Marut dehnte sich selbst die Erde aus; wie ein Träger seinen eigenen Keim hält, so hielten sie ihre eigene Kraft. Die Söhne Rudras spannten die Windrosse an die Deichsel und machten den Regen zu ihrem Schweiß.
5.58.8
ह॒ये नरो॒ मरु॑तो मृ॒ळता॑ न॒स्तुवी॑मघासो॒ अमृ॑ता॒ ऋत॑ज्ञाः ।
सत्य॑श्रुतः॒ कव॑यो॒ युवा॑नो॒ बृह॑द्गिरयो बृ॒हदु॒क्षमा॑णाः ॥
O Marut, o Helden, seid uns gnädig! O Reichbegabte, o Unsterbliche, o Kenner des Ṛta, o wahrhaft Hörende, o Seher, o Jugendliche, o ihr mit großen Hymnen, die ihr mit mächtiger Stimme preist.