ऋग्वेद · सूक्त 6.57

6.57.1

इन्द्रा॒ नु पू॒षणा॑ व॒यं स॒ख्याय॑ स्व॒स्तये॑ ।
हु॒वेम॒ वाज॑सातये ॥

आता आम्ही इंद्र आणि पूषन यांना मैत्रीसाठी, कल्याणासाठी आणि बल व धन मिळवण्यासाठी आवाहन करतो.

सोम॑म॒न्य उपा॑सद॒त्पात॑वे च॒म्वोः॑ सु॒तम् ।
क॒र॒म्भम॒न्य इ॑च्छति ॥

एक जण दोन पात्रांमध्ये पिळलेला सोम पिण्यासाठी जवळ आला; दुसरा करंभ इच्छितो.

अ॒जा अ॒न्यस्य॒ वह्न॑यो॒ हरी॑ अ॒न्यस्य॒ सम्भृ॑ता ।
ताभ्यां॑ वृ॒त्राणि॑ जिघ्नते ॥

एकाची वाहने शेळ्या; दुसऱ्याचे जोडलेले दोन तपकिरी घोडे; त्यांच्याद्वारे ते वृत्रांचा संहार करतात.

यदिन्द्रो॒ अन॑य॒द्रितो॑ म॒हीर॒पो वृष॑न्तमः ।
तत्र॑ पू॒षाभ॑व॒त्सचा॑ ॥

सर्वाधिक वर्षाव करणाऱ्या इंद्राने ऋत आणि महान जल बाहेर काढले, तेव्हा तेथे पूषन त्याच्यासोबत झाला.

तां पू॒ष्णः सु॑म॒तिं व॒यं वृ॒क्षस्य॒ प्र व॒यामि॑व ।
इन्द्र॑स्य॒ चा र॑भामहे ॥

आम्ही पूषनाची ती सदिच्छा आणि इंद्राचीही, वृक्षाची फांदी धरावी तशी धरतो.

उत्पू॒षणं॑ युवामहे अ॒भीशूँ॑रिव॒ सार॑थिः ।
म॒ह्या इन्द्रं॑ स्व॒स्तये॑ ॥

सारथी घोडे हाकतो तसे आम्ही पूषनाला उंच स्वरात बोलावतो; महान इंद्रालाही कल्याणासाठी बोलावतो.