ரிக் வேதம் · சூக்தம் 6.57

6.57.1

इन्द्रा॒ नु पू॒षणा॑ व॒यं स॒ख्याय॑ स्व॒स्तये॑ ।
हु॒वेम॒ वाज॑सातये ॥

இப்போது நாங்கள் இந்திரனையும் பூஷனையும் நட்புக்காகவும் நலனுக்காகவும், வெற்றிச் செல்வம் பெறுவதற்காகவும் அழைக்கிறோம்.

सोम॑म॒न्य उपा॑सद॒त्पात॑वे च॒म्वोः॑ सु॒तम् ।
क॒र॒म्भम॒न्य इ॑च्छति ॥

ஒருவர் சோமத்தை அருந்துவதற்காக இரண்டு கலசங்களில் பிழியப்பட்ட சோமத்தின் அருகே வந்தார்; மற்றொருவர் கரம்பத்தை விரும்புகிறார்.

अ॒जा अ॒न्यस्य॒ वह्न॑यो॒ हरी॑ अ॒न्यस्य॒ सम्भृ॑ता ।
ताभ्यां॑ वृ॒त्राणि॑ जिघ्नते ॥

ஒருவருக்கு வாகனங்களாக வெள்ளாடுகள்; மற்றவருக்கு இணைக்கப்பட்ட இரு பழுப்புக் குதிரைகள்; அவற்றால் அவர்கள் விருத்திரர்களை அழிக்கின்றனர்.

यदिन्द्रो॒ अन॑य॒द्रितो॑ म॒हीर॒पो वृष॑न्तमः ।
तत्र॑ पू॒षाभ॑व॒त्सचा॑ ॥

மிகுந்த பொழிவாளனான இந்திரன் ரதத்தையும் பெரிய நீர்களையும் வெளிக்கொணர்ந்தபோது, அங்கே பூஷனும் அவருடன் இருந்தார்.

तां पू॒ष्णः सु॑म॒तिं व॒यं वृ॒क्षस्य॒ प्र व॒यामि॑व ।
इन्द्र॑स्य॒ चा र॑भामहे ॥

நாங்கள் பூஷனின் அந்த நல்லெண்ணத்தையும், இந்திரனின் நல்லெண்ணத்தையும் பெறுகிறோம்; மரத்திலிருந்து தளிர் பறிப்பது போல் நாங்கள் அவற்றைப் பற்றிக்கொள்கிறோம்.

उत्पू॒षणं॑ युवामहे अ॒भीशूँ॑रिव॒ सार॑थिः ।
म॒ह्या इन्द्रं॑ स्व॒स्तये॑ ॥

தேரோட்டி குதிரைகளைத் தூண்டுவது போல, நாங்கள் பூஷனை உயர அழைக்கிறோம்; மகத்தான இந்திரனையும் நலனுக்காக அழைக்கிறோம்.