ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.69.1
आ वां॒ रथो॒ रोद॑सी बद्बधा॒नो हि॑र॒ण्ययो॒ वृष॑भिर्या॒त्वश्वैः॑ ।
घृ॒तव॑र्तनिः प॒विभी॑ रुचा॒न इ॒षां वो॒ळ्हा नृ॒पति॑र्वा॒जिनी॑वान् ॥
ଆପଣଙ୍କ ରଥ, ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ, ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ଥରାଇ, ବୃଷ ଓ ଅଶ୍ୱ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସୁ। ଘୃତସିକ୍ତ ପଥରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଖାଦ୍ୟ ବହନକାରୀ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ବଳବାନ ଆସନ୍ତୁ।
7.69.2
स प॑प्रथा॒नो अ॒भि पञ्च॒ भूमा॑ त्रिवन्धु॒रो मन॒सा या॑तु यु॒क्तः ।
विशो॒ येन॒ गच्छ॑थो देव॒यन्तीः॒ कुत्रा॑ चि॒द्याम॑मश्विना॒ दधा॑ना ॥
ସେ ବିସ୍ତାର ପାଇ ପାଞ୍ଚ ଲୋକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚୁ, ତିନି ଜୁଆଳିରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ମନର ଗତିରେ ଆସୁ। ଯେଉଁ ରଥରେ ଆପଣମାନେ ଦେବତାକାମୀ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଆନ୍ତି, ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଯେଉଁଠି ଯାତ୍ରା କରିଲେ ବି।
7.69.3
स्वश्वा॑ य॒शसा या॑तम॒र्वाग्दस्रा॑ नि॒धिं मधु॑मन्तं पिबाथः ।
वि वां॒ रथो॑ व॒ध्वा॑ याद॑मा॒नोऽन्ता॑न्दि॒वो बा॑धते वर्त॒निभ्या॑म् ॥
ଭଲ ଅଶ୍ୱ ଓ ଯଶ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ। ହେ ଦସ୍ରଗଣ, ମଧୁପୂର୍ଣ୍ଣ ଭଣ୍ଡାର ପାନ କରନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କ ରଥ, ପତ୍ନୀ ସହିତ ଚଢ଼ି, ଚକ୍ରଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୟୁଲୋକର ସୀମା ଚାପେ।
7.69.4
यु॒वोः श्रियं॒ परि॒ योषा॑वृणीत॒ सूरो॑ दुहि॒ता परि॑तक्म्यायाम् ।
यद्दे॑व॒यन्त॒मव॑थः॒ शची॑भिः॒ परि॑ घ्रं॒समो॒मना॑ वां॒ वयो॑ गात् ॥
ଆପଣଙ୍କ ଶ୍ରୀକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ କନ୍ୟା, କନ୍ୟା ବାଛିଲା, ଦୂର ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ତା'ଠାରେ। ଯେବେ ଆପଣମାନେ ଦେବତାକାମୀ ଉପାସକଙ୍କୁ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ସେତେବେଳେ ମନରେ ପକ୍ଷୀ ଆପଣ ଦୁହିଁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲା।
7.69.5
यो ह॒ स्य वां॑ रथिरा॒ वस्त॑ उ॒स्रा रथो॑ युजा॒नः प॑रि॒याति॑ व॒र्तिः ।
तेन॑ नः॒ शं योरु॒षसो॒ व्यु॑ष्टौ॒ न्य॑श्विना वहतं य॒ज्ञे अ॒स्मिन् ॥
ହେ ରଥୀଗଣ, ବାସରେ ଉଷାମାନଙ୍କୁ ଜୁଆଳିରେ ଯୁକ୍ତ ଆପଣଙ୍କ ରଥ ପଥରେ ଘୂରେ। ତା'ଦ୍ୱାରା ଉଷାର ଉଦୟରେ ଆମକୁ ସୁଖ ଓ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆଣନ୍ତୁ।
7.69.6
नरा॑ गौ॒रेव॑ वि॒द्युतं॑ तृषा॒णास्माक॑म॒द्य सव॒नोप॑ यातम् ।
पु॒रु॒त्रा हि वां॑ म॒तिभि॒र्हव॑न्ते॒ मा वा॑म॒न्ये नि य॑मन्देव॒यन्तः॑ ॥
ହେ ନରଗଣ, ଗାଈ ପରି, ବିଦ୍ୟୁତ ପରି ତୃଷିତ ହୋଇ, ଆଜି ଆମର ସବନ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଅନେକ ଥର ଆପଣ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଡାକନ୍ତି; ଦେବତାକାମୀ ଅନ୍ୟମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ରୋକନ୍ତୁ ନାହିଁ।
7.69.7
यु॒वं भु॒ज्युमव॑विद्धं समु॒द्र उदू॑हथु॒रर्ण॑सो॒ अस्रि॑धानैः ।
प॒त॒त्रिभि॑रश्र॒मैर॑व्य॒थिभि॑र्दं॒सना॑भिरश्विना पा॒रय॑न्ता ॥
ହେ ଅଶ୍ବିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ସମୁଦ୍ରରେ ପକାଯାଇଥିବା ଭୁଜ୍ୟୁକୁ ଜଳରୁ ଉପରକୁ ଆଣିଲ; ନ ବୁଡ଼ୁଥିବା, ନ କ୍ଳାନ୍ତ ହେଉଥିବା, ଅକ୍ଷତ ଓ ସହାୟକ ସାଧନରେ ତାକୁ ପାର କରାଇଲ।
7.69.8
नू मे॒ हव॒मा शृ॑णुतं युवाना यासि॒ष्टं व॒र्तिर॑श्विना॒विरा॑वत् ।
ध॒त्तं रत्ना॑नि॒ जर॑तं च सू॒रीन्यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ମୋ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ, ହେ ଯୁବକ ଅଶ୍ବିନୀଦ୍ୱୟ; ଇରାବତୀ ସହିତ ପଥରେ ଆସ। ଧନ ଦିଅ, ଦାତାମାନଙ୍କର ଆୟୁ ବଢ଼ାଅ; ତୁମେ ଦୁହେଁ ସର୍ବଦା ମଙ୍ଗଳରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।