ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.99.1
प॒रो मात्र॑या त॒न्वा॑ वृधान॒ न ते॑ महि॒त्वमन्व॑श्नुवन्ति ।
उ॒भे ते॑ विद्म॒ रज॑सी पृथि॒व्या विष्णो॑ देव॒ त्वं प॑र॒मस्य॑ वित्से ॥
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ତୁମ ଶରୀରରେ ମାପର ପାରକୁ ବଢ଼ୁଛ; ତୁମ ମହିମାକୁ କେହି ପହଞ୍ଚେ ନାହିଁ। ହେ ଦେବ, ଦୁଇ ଲୋକରେ ଓ ପୃଥିବୀରେ ତୁମର ପରମ ସ୍ଥାନ ଆମେ ଜାଣୁ।
7.99.2
न ते॑ विष्णो॒ जाय॑मानो॒ न जा॒तो देव॑ महि॒म्नः पर॒मन्त॑माप ।
उद॑स्तभ्ना॒ नाक॑मृ॒ष्वं बृ॒हन्तं॑ दा॒धर्थ॒ प्राचीं॑ क॒कुभं॑ पृथि॒व्याः ॥
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଜନ୍ମ ହେଉଥିବା ବେଳେ କିମ୍ବା ଜନ୍ମ ପରେ ତୁମେ ତୁମ ମହିମାର ପରମ ଅନ୍ତରେ ପହଞ୍ଚିଲ ନାହିଁ। ହେ ଦେବ, ତୁମେ ବିଶାଳ ଆକାଶକୁ ଉପରେ ଧରିଲ ଓ ପୃଥିବୀର ପୂର୍ବ ଦିଗ ଧାରଣ କଲ।
7.99.3
इरा॑वती धेनु॒मती॒ हि भू॒तं सू॑यव॒सिनी॒ मनु॑षे दश॒स्या ।
व्य॑स्तभ्ना॒ रोद॑सी विष्णवे॒ते दा॒धर्थ॑ पृथि॒वीम॒भितो॑ म॒यूखैः॑ ॥
ଇରାବତୀ ଓ ଧେନୁମତୀ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ହୁଅ, ଗାଈ ଓ ଚରାଣିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମନୁଙ୍କୁ ଦାନ ସହିତ। ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଏହି ଦୁଇ ଲୋକକୁ ତୁମେ ବିସ୍ତାର କରି ଧରିଲ; କିରଣରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କଲ।
7.99.4
उ॒रुं य॒ज्ञाय॑ चक्रथुरुलो॒कं ज॒नय॑न्ता॒ सूर्य॑मु॒षास॑म॒ग्निम् ।
दास॑स्य चिद्वृषशि॒प्रस्य॑ मा॒या ज॒घ्नथु॑र्नरा पृत॒नाज्ये॑षु ॥
ତୁମେ ଦୁହେଁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ଲୋକ ରଚିଲ; ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଉଷା ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲ। ହେ ନରଗଣ, ବୃଷଶିପ୍ର ଦାସଙ୍କ ମାୟାକୁ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ହେଉଥିବା ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଦୁହେଁ ବିନାଶ କଲ।
7.99.5
इन्द्रा॑विष्णू दृंहि॒ताः शम्ब॑रस्य॒ नव॒ पुरो॑ नव॒तिं च॑ श्नथिष्टम् ।
श॒तं व॒र्चिनः॑ स॒हस्रं॑ च सा॒कं ह॒थो अ॑प्र॒त्यसु॑रस्य वी॒रान् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ଶମ୍ବରଙ୍କ ଦୃଢ଼ ନଅ ଓ ନବେ ପୁରକୁ ତୁମେ ଦୁହେଁ ଭାଙ୍ଗିଲ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶହେ ଓ ହଜାର ବୀରଙ୍କୁ, ଏବଂ ଅସୁରର ବିରୋଧୀ ବୀରଙ୍କୁ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଏକତ୍ର ବଧ କଲ।
7.99.6
इ॒यं म॑नी॒षा बृ॑ह॒ती बृ॒हन्तो॑रुक्र॒मा त॒वसा॑ व॒र्धय॑न्ती ।
र॒रे वां॒ स्तोमं॑ वि॒दथे॑षु विष्णो॒ पिन्व॑त॒मिषो॑ वृ॒जने॑ष्विन्द्र ॥
ଏହି ମହାନ ସ୍ତୁତି-ବାଣୀ, ବୃହତ୍ ଓ ତେଜରେ ବଢ଼େ; ବିଶାଳ ପାଦ ଦେଉଥିବା ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କର ଏହା। ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମୁଁ ତୁମ ଦୁହେଁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲି; ଯଜ୍ଞର ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ତୁମେ ଦୁହେଁ ପୋଷଣ କର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସଂଘର୍ଷରେ ଅନ୍ନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କର।
7.99.7
वष॑ट्ते विष्णवा॒स आ कृ॑णोमि॒ तन्मे॑ जुषस्व शिपिविष्ट ह॒व्यम् ।
वर्ध॑न्तु त्वा सुष्टु॒तयो॒ गिरो॑ मे यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ 'ବଷଟ୍' କହି ଆହୁତି ଦିଏ। ହେ ଶିପିବିଷ୍ଟ, ମୋର ଏହି ହବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର। ମୋର ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ଓ ସ୍ତୋତ୍ର ତୁମକୁ ବଢ଼ାଉ; ତୁମେ ସମସ୍ତେ ମଙ୍ଗଳକର ରକ୍ଷାରେ ସଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।