ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 8.55

8.55.1

भूरीदिन्द्र॑स्य वी॒र्यं॑ व्यख्य॑म॒भ्याय॑ति ।
राध॑स्ते दस्यवे वृक ॥

ಇಂದ್ರನ ಅಪಾರ ವೀರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಅದು ಎದುರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಓ ತೋಳವೇ, ಆ ದಾನ ನಿನಗೆ ಸೇರಿದದ್ದು, ದಸ್ಯುವಿಗಾಗಿದ್ದದ್ದು.

श॒तं श्वे॒तास॑ उ॒क्षणो॑ दि॒वि तारो॒ न रो॑चन्ते ।
म॒ह्ना दिवं॒ न त॑स्तभुः ॥

ನೂರು ಬಿಳಿಯ ಎತ್ತುಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ; ತಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಅವು ಆಕಾಶವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಂತಿವೆ.

श॒तं वे॒णूञ्च्छ॒तं शुनः॑ श॒तं चर्मा॑णि म्ला॒तानि॑ ।
श॒तं मे॑ बल्बजस्तु॒का अरु॑षीणां॒ चतुः॑शतम् ॥

ನೂರು ಕೊಳಲುಗಳು, ನೂರು ನಾಯಿಗಳು, ಹದಮಾಡಿದ ನೂರು ಚರ್ಮಗಳು; ನನಗೆ ನೂರು ಬಲ್ಬಜ-ಹುಲ್ಲಿನ ನೇಯ್ದ ವಸ್ತುಗಳು; ಕೆಂಪು ಹಸುಗಳಲ್ಲಿ ನಾನೂರು.

सु॒दे॒वा स्थ॑ काण्वायना॒ वयो॑वयो विच॒रन्तः॑ ।
अश्वा॑सो॒ न च॑ङ्क्रमत ॥

ಕಣ್ವ ವಂಶಸ್ಥರೇ, ನೀವು ಸುದೇವರು; ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ, ಜೀವನದಿಂದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ಕುದುರೆಗಳಂತೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತೀರಿ.

आदित्सा॒प्तस्य॑ चर्किर॒न्नानू॑नस्य॒ महि॒ श्रवः॑ ।
श्यावी॑रतिध्व॒सन्प॒थश्चक्षु॑षा च॒न सं॒नशे॑ ॥

ಆಗ ಏಳರ ಮಹಾ, ಕುಂದದ ಕೀರ್ತಿಯ ಕಡೆಗೆ ಅವರು ಸಾಗಿದರು; ಕತ್ತಲು ಮಾಯವಾಗುವ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ, ಶ್ಯಾವಿ ಉಷೆಯರು ದಾರಿಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸುತ್ತಾ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಂದರು.