ऋग्वेद · सूक्त 8.55

8.55.1

भूरीदिन्द्र॑स्य वी॒र्यं॑ व्यख्य॑म॒भ्याय॑ति ।
राध॑स्ते दस्यवे वृक ॥

इंद्राचे अपार वीर्य मी स्पष्टपणे पाहिले आहे; ते समोर येत आहे. हे लांडग्या, ते दान तुझे आहे, दस्यूसाठी आहे.

श॒तं श्वे॒तास॑ उ॒क्षणो॑ दि॒वि तारो॒ न रो॑चन्ते ।
म॒ह्ना दिवं॒ न त॑स्तभुः ॥

शंभर पांढरे वृषभ आकाशात ताऱ्यांसारखे चमकतात; आपल्या महिम्याने ते जणू द्युलोक धारण करीत आहेत.

श॒तं वे॒णूञ्च्छ॒तं शुनः॑ श॒तं चर्मा॑णि म्ला॒तानि॑ ।
श॒तं मे॑ बल्बजस्तु॒का अरु॑षीणां॒ चतुः॑शतम् ॥

शंभर पावरी, शंभर कुत्रे, कमावलेली शंभर कातडी; माझ्यासाठी शंभर बल्बज-गवताने विणलेल्या वस्तू; तांबड्या गायींपैकी चारशे.

सु॒दे॒वा स्थ॑ काण्वायना॒ वयो॑वयो विच॒रन्तः॑ ।
अश्वा॑सो॒ न च॑ङ्क्रमत ॥

हे कण्ववंशजांनो, तुम्ही सुदेव आहात; वर्षानुवर्षे, जीवनानुजीवन संचार करीत घोड्यांप्रमाणे पुढे जाता.

आदित्सा॒प्तस्य॑ चर्किर॒न्नानू॑नस्य॒ महि॒ श्रवः॑ ।
श्यावी॑रतिध्व॒सन्प॒थश्चक्षु॑षा च॒न सं॒नशे॑ ॥

तेव्हा सातांच्या महान, अक्षय कीर्तीकडे ते निघाले; अंधार विरघळण्याच्या वेळी श्यावी उषा मार्ग विखुरत डोळ्यांसमोर आल्या.