ਰਿਗਵੇਦ · ਸੂਕਤ 8.55

8.55.1

भूरीदिन्द्र॑स्य वी॒र्यं॑ व्यख्य॑म॒भ्याय॑ति ।
राध॑स्ते दस्यवे वृक ॥

ਇੰਦਰ ਦਾ ਅਪਾਰ ਵੀਰਜ ਮੈਂ ਸਾਫ਼ ਵੇਖਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੇ ਬਘੇਲੇ, ਉਹ ਦਾਨ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਦਸਿਊ ਲਈ ਹੈ।

श॒तं श्वे॒तास॑ उ॒क्षणो॑ दि॒वि तारो॒ न रो॑चन्ते ।
म॒ह्ना दिवं॒ न त॑स्तभुः ॥

ਸੌ ਚਿੱਟੇ ਬਲਦ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਦਿਉਲੋਕ ਨੂੰ ਥੰਮ੍ਹੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।

श॒तं वे॒णूञ्च्छ॒तं शुनः॑ श॒तं चर्मा॑णि म्ला॒तानि॑ ।
श॒तं मे॑ बल्बजस्तु॒का अरु॑षीणां॒ चतुः॑शतम् ॥

ਸੌ ਬੰਸਰੀਆਂ, ਸੌ ਕੁੱਤੇ, ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਸੌ ਚਮੜੇ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੌ ਬਲਬਜ-ਘਾਹ ਨਾਲ ਬੁਣੀਆਂ ਵਸਤਾਂ; ਲਾਲ ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਰ ਸੌ।

सु॒दे॒वा स्थ॑ काण्वायना॒ वयो॑वयो विच॒रन्तः॑ ।
अश्वा॑सो॒ न च॑ङ्क्रमत ॥

ਹੇ ਕਣ੍ਵ ਦੀ ਸੰਤਾਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਦੇਵ ਹੋ; ਸਾਲੋ-ਸਾਲ, ਜੀਵਨੋ-ਜੀਵਨ ਵਿਚਰਦੇ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋ।

आदित्सा॒प्तस्य॑ चर्किर॒न्नानू॑नस्य॒ महि॒ श्रवः॑ ।
श्यावी॑रतिध्व॒सन्प॒थश्चक्षु॑षा च॒न सं॒नशे॑ ॥

ਤਦ ਸੱਤਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ, ਅਟੁੱਟ ਕੀਰਤੀ ਵੱਲ ਉਹ ਤੁਰ ਪਏ; ਹਨੇਰਾ ਮਿਟਣ ਦੇ ਵੇਲੇ ਸ਼ਿਆਵੀ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਖਿਲਾਰਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ।