ఋగ్వేదం · సూక్తం 8.55

8.55.1

भूरीदिन्द्र॑स्य वी॒र्यं॑ व्यख्य॑म॒भ्याय॑ति ।
राध॑स्ते दस्यवे वृक ॥

ఇంద్రుని అపారమైన వీర్యాన్ని నేను స్పష్టంగా చూశాను; అది ఎదురుగా వస్తోంది. ఓ తోడేలా, ఆ దానం నీదే, దస్యువుకు చెందినదే.

श॒तं श्वे॒तास॑ उ॒क्षणो॑ दि॒वि तारो॒ न रो॑चन्ते ।
म॒ह्ना दिवं॒ न त॑स्तभुः ॥

వంద తెల్లని ఎద్దులు ఆకాశంలో నక్షత్రాల్లా మెరుస్తున్నాయి; తమ మహిమతో అవి ఆకాశాన్ని ధరించినట్లు ఉన్నాయి.

श॒तं वे॒णूञ्च्छ॒तं शुनः॑ श॒तं चर्मा॑णि म्ला॒तानि॑ ।
श॒तं मे॑ बल्बजस्तु॒का अरु॑षीणां॒ चतुः॑शतम् ॥

వంద వేణువులు, వంద కుక్కలు, చదును చేసిన వంద చర్మాలు; నాకు వంద బల్బజ-గడ్డితో అల్లిన వస్తువులు; ఎర్రటి ఆవులలో నాలుగు వందలు.

सु॒दे॒वा स्थ॑ काण्वायना॒ वयो॑वयो विच॒रन्तः॑ ।
अश्वा॑सो॒ न च॑ङ्क्रमत ॥

కణ్వ వంశస్థులారా, మీరు సుదేవులు; సంవత్సరం తర్వాత సంవత్సరం, జీవితం తర్వాత జీవితం సంచరిస్తూ గుర్రాల్లా ముందుకు సాగుతారు.

आदित्सा॒प्तस्य॑ चर्किर॒न्नानू॑नस्य॒ महि॒ श्रवः॑ ।
श्यावी॑रतिध्व॒सन्प॒थश्चक्षु॑षा च॒न सं॒नशे॑ ॥

అప్పుడు ఏడు (లోకాల) మహా, అక్షయ కీర్తి వైపు వారు కదిలారు; చీకటి మసకబారే సమయంలో, నల్లని ఉషస్సులు దారులను చెదరగొడుతూ కనులముందు వచ్చాయి.