ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.104

9.104.1

सखा॑य॒ आ नि षी॑दत पुना॒नाय॒ प्र गा॑यत ।
शिशुं॒ न य॒ज्ञैः परि॑ भूषत श्रि॒ये ॥

ହେ ସଖାମାନେ, ଏଠାରେ ବସ; ପବମାନ ସୋମ ପାଇଁ ଗାନ କର। ଶିଶୁ ପରି ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରୀ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଚାରିଆଡ଼େ ସଜାଅ।

समी॑ व॒त्सं न मा॒तृभिः॑ सृ॒जता॑ गय॒साध॑नम् ।
दे॒वा॒व्यं॑ मद॑म॒भि द्विश॑वसम् ॥

ମାତାମାନଙ୍କ ସହିତ ବାଛୁରି ପରି, ଗୋ ଓ ଅଶ୍ୱ ଦାତା, ଦେବପ୍ରିୟ, ଦ୍ୱିବଳ ମଦ ଆଡ଼କୁ ଢାଳ।

पु॒नाता॑ दक्ष॒साध॑नं॒ यथा॒ शर्धा॑य वी॒तये॑ ।
यथा॑ मि॒त्राय॒ वरु॑णाय॒ शंत॑मः ॥

ଶକ୍ତି ସାଧନ କରୁଥିବା ସୋମକୁ ପବିତ୍ର କର; ସଂଗ୍ରାମ ଓ ଭୋଗ ପାଇଁ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଅତି ମଙ୍ଗଳକାରୀ ହେଉ।

अ॒स्मभ्यं॑ त्वा वसु॒विद॑म॒भि वाणी॑रनूषत ।
गोभि॑ष्टे॒ वर्ण॑म॒भि वा॑सयामसि ॥

ଆମ ପାଇଁ, ଧନ ଖୋଜୁଥିବା ତୁମକୁ ବାଣୀମାନେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ଗାଈ (କିରଣ) ଦ୍ୱାରା ତୁମ ବର୍ଣ୍ଣକୁ ଆମେ ଆବୃତ କରୁ।

स नो॑ मदानां पत॒ इन्दो॑ दे॒वप्स॑रा असि ।
सखे॑व॒ सख्ये॑ गातु॒वित्त॑मो भव ॥

ତୁମେ, ଆମ ମଦମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ଇନ୍ଦୁ, ଦେବତାଙ୍କ ଅପସରା। ସଖା ଯେପରି ସଖା ପାଇଁ, ସେପରି ପଥଜ୍ଞ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ ହୁଅ।

सने॑मि कृ॒ध्य॑स्म~दा र॒क्षसं॒ कं चि॑द॒त्रिण॑म् ।
अपादे॑वं द्व॒युमंहो॑ युयोधि नः ॥

ଭଲ ଚକ୍ରଯୁକ୍ତ କର; ଆମ ଠାରୁ ଯେକୌଣସି ଗ୍ରାସକ ରାକ୍ଷସକୁ ଦୂର କର। ଅଦେବ, ଦ୍ୱିମୁଖ ପ୍ରତାରକ, ପାପକୁ ଆମ ଠାରୁ ଦୂର କର।