ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.25

9.25.1

पव॑स्व दक्ष॒साध॑नो दे॒वेभ्यः॑ पी॒तये॑ हरे ।
म॒रुद्भ्यो॑ वा॒यवे॒ मदः॑ ॥

હે હરિ, દક્ષને સિદ્ધ કરનાર સોમ, દેવોના પાન માટે વહે; મરુતો અને વાયુ માટે મદ થા.

पव॑मान धि॒या हि॒तोऽभि योनिं॒ कनि॑क्रदत् ।
धर्म॑णा वा॒युमा वि॑श ॥

હે પવમાન, બુદ્ધિથી પ્રેરિત થઈ, ઉદ્ગમ તરફ ગર્જતો, ધર્મના નિયમથી વાયુમાં પ્રવેશ કર.

सं दे॒वैः शो॑भते॒ वृषा॑ क॒विर्योना॒वधि॑ प्रि॒यः ।
वृ॒त्र॒हा दे॑व॒वीत॑मः ॥

દેવો સાથે તે વૃષભ, કવિ, પોતાના સ્થાને પ્રિય થઈને શોભે છે; તે વૃત્રનો હંતા છે, દેવોનો અત્યંત પ્રિય સોમ.

विश्वा॑ रू॒पाण्या॑वि॒शन्पु॑ना॒नो या॑ति हर्य॒तः ।
यत्रा॒मृता॑स॒ आस॑ते ॥

બધાં રૂપોમાં પ્રવેશીને, શુદ્ધ થતો, સોનેરી રંગે તે જાય છે; જ્યાં અમર લોકો વસે છે.

अ॒रु॒षो ज॒नय॒न्गिरः॒ सोमः॑ पवत आयु॒षक् ।
इन्द्रं॒ गच्छ॑न्क॒विक्र॑तुः ॥

લાલ પ્રકાશથી ગીતો ઉત્પન્ન કરતો સોમ વહે છે, જીવંત થઈને; ઇન્દ્ર તરફ જતો, કવિ-સંકલ્પી.

आ प॑वस्व मदिन्तम प॒वित्रं॒ धार॑या कवे ।
अ॒र्कस्य॒ योनि॑मा॒सद॑म् ॥

હે અતિ મદકારી, હે કવિ, ધારા સાથે પવિત્ર ગાળણમાંથી આગળ વહે; મંત્રના સ્થાને બેસવા માટે.