Ṛgveda · Sūkta 9.25

9.25.1

पव॑स्व दक्ष॒साध॑नो दे॒वेभ्यः॑ पी॒तये॑ हरे ।
म॒रुद्भ्यो॑ वा॒यवे॒ मदः॑ ॥

O falber Soma, Vollender der Geschicklichkeit, fließe, damit die Götter trinken; sei der berauschende Trank für die Maruts und für Vāyu.

पव॑मान धि॒या हि॒तोऽभि योनिं॒ कनि॑क्रदत् ।
धर्म॑णा वा॒युमा वि॑श ॥

O reinigender Soma, vom Gedanken angetrieben, zur Quelle hin brüllend, tritt durch das heilige Gesetz in Vāyu ein.

सं दे॒वैः शो॑भते॒ वृषा॑ क॒विर्योना॒वधि॑ प्रि॒यः ।
वृ॒त्र॒हा दे॑व॒वीत॑मः ॥

Zusammen mit den Göttern glänzt der Stier, der Seher, lieb auf seinem Sitz; er ist der Töter Vṛtras, den die Götter am meisten begehren.

विश्वा॑ रू॒पाण्या॑वि॒शन्पु॑ना॒नो या॑ति हर्य॒तः ।
यत्रा॒मृता॑स॒ आस॑ते ॥

In alle Gestalten eintretend, sich reinigend, geht der Falbe dorthin, wo die Unsterblichen weilen.

अ॒रु॒षो ज॒नय॒न्गिरः॒ सोमः॑ पवत आयु॒षक् ।
इन्द्रं॒ गच्छ॑न्क॒विक्र॑तुः ॥

Rötlich, die Hymnen erzeugend, fließt Soma gereinigt, lebendig, zu Indra gehend, weise im Vorsatz.

आ प॑वस्व मदिन्तम प॒वित्रं॒ धार॑या कवे ।
अ॒र्कस्य॒ योनि॑मा॒सद॑म् ॥

Fließe vorwärts, o berauschendster Dichter, durch das reine Sieb mit deinem Strom, um deinen Sitz in der Wohnstatt des Hymnus einzunehmen.