ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.25

9.25.1

पव॑स्व दक्ष॒साध॑नो दे॒वेभ्यः॑ पी॒तये॑ हरे ।
म॒रुद्भ्यो॑ वा॒यवे॒ मदः॑ ॥

ହେ ହରି, ଦକ୍ଷକୁ ସିଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସୋମ, ଦେବତାଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ମରୁତ ଓ ବାୟୁ ପାଇଁ ମଦ ହୁଅ।

पव॑मान धि॒या हि॒तोऽभि योनिं॒ कनि॑क्रदत् ।
धर्म॑णा वा॒युमा वि॑श ॥

ହେ ପବମାନ, ବୁଦ୍ଧିରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ଉତ୍ସ ଆଡ଼କୁ ଗର୍ଜନ କରି, ଧର୍ମର ବିଧାନରେ ବାୟୁରେ ପ୍ରବେଶ କର।

सं दे॒वैः शो॑भते॒ वृषा॑ क॒विर्योना॒वधि॑ प्रि॒यः ।
वृ॒त्र॒हा दे॑व॒वीत॑मः ॥

ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ସେହି ବୃଷ, କବି, ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରିୟ ହୋଇ ଶୋଭିତ ହୁଏ; ସେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ଦେବତାଙ୍କର ଅତି ପ୍ରିୟ ସୋମ।

विश्वा॑ रू॒पाण्या॑वि॒शन्पु॑ना॒नो या॑ति हर्य॒तः ।
यत्रा॒मृता॑स॒ आस॑ते ॥

ସମସ୍ତ ରୂପରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ହେଉ ହେଉ, ସୁନେଲି ରଙ୍ଗରେ ସେ ଯାଏ; ଯେଉଁଠାରେ ଅମର ବାସ କରନ୍ତି।

अ॒रु॒षो ज॒नय॒न्गिरः॒ सोमः॑ पवत आयु॒षक् ।
इन्द्रं॒ गच्छ॑न्क॒विक्र॑तुः ॥

ଲାଲ ଆଲୋକରେ ଗୀତ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି ସୋମ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ଜୀବନ୍ତ ହୋଇ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଥିବା, କବି-ସଂକଳ୍ପବିଶିଷ୍ଟ।

आ प॑वस्व मदिन्तम प॒वित्रं॒ धार॑या कवे ।
अ॒र्कस्य॒ योनि॑मा॒सद॑म् ॥

ହେ ଅତି ମଦକର, ହେ କବି, ଧାରା ସହ ପବିତ୍ର ଛାଣିରେ ଆଗକୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ମନ୍ତ୍ରର ଆସନରେ ବସିବା ପାଇଁ।