ரிக் வேதம் · சூக்தம் 9.25

9.25.1

पव॑स्व दक्ष॒साध॑नो दे॒वेभ्यः॑ पी॒तये॑ हरे ।
म॒रुद्भ्यो॑ वा॒यवे॒ मदः॑ ॥

ஓ பொன்னிறமானவனே, திறனை நிறைவேற்றும் சோமனே, தேவர்கள் அருந்துவதற்காகப் பெருக்கெடு; மருத்களுக்கும் வாயுவுக்கும் களிப்பூட்டும் பானமாகு.

पव॑मान धि॒या हि॒तोऽभि योनिं॒ कनि॑क्रदत् ।
धर्म॑णा वा॒युमा वि॑श ॥

ஓ தூய்மைப்படுத்தும் சோமனே, சிந்தனையால் தூண்டப்பட்டு, மூலத்தை நோக்கி முழங்கியபடி, தர்மத்தின் விதியால் வாயுவுக்குள் புகு.

सं दे॒वैः शो॑भते॒ वृषा॑ क॒विर्योना॒वधि॑ प्रि॒यः ।
वृ॒त्र॒हा दे॑व॒वीत॑मः ॥

தேவர்களுடன் அந்த காளையான கவியான சோமன் தன் இடத்தில் அன்புக்குரியவனாக ஒளிர்கிறான்; அவன் விருத்திரனைக் கொல்பவன், தேவர்கள் மிக விரும்பும் சோமன்.

विश्वा॑ रू॒पाण्या॑वि॒शन्पु॑ना॒नो या॑ति हर्य॒तः ।
यत्रा॒मृता॑स॒ आस॑ते ॥

எல்லா வடிவங்களிலும் புகுந்து, தூய்மையாக்கப்பட்டவனாய், பொன்னிறமாக அவன் செல்கிறான்; அமரர்கள் வீற்றிருக்கும் இடத்திற்கு.

अ॒रु॒षो ज॒नय॒न्गिरः॒ सोमः॑ पवत आयु॒षक् ।
इन्द्रं॒ गच्छ॑न्क॒विक्र॑तुः ॥

செந்நிறமாக, பாடல்களை எழுப்பியபடி சோமன் பாய்கிறான், உயிர்ப்புடன்; இந்திரனை நோக்கிச் செல்லும் கவி-சிந்தனையுள்ளவன்.

आ प॑वस्व मदिन्तम प॒वित्रं॒ धार॑या कवे ।
अ॒र्कस्य॒ योनि॑मा॒सद॑म् ॥

மிக்க களிப்பூட்டுபவனே, கவியே, ஓட்டத்துடன் வடிகட்டியில் முன்னே பெருக்கெடு; மந்திரத்தின் இருப்பிடத்தில் அமர்வதற்காக.