ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 9.25

9.25.1

पव॑स्व दक्ष॒साध॑नो दे॒वेभ्यः॑ पी॒तये॑ हरे ।
म॒रुद्भ्यो॑ वा॒यवे॒ मदः॑ ॥

ಓ ಹರಿ, ದಕ್ಷವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಸೋಮನೇ, ದೇವತೆಗಳ ಪಾನಕ್ಕಾಗಿ ಹರಿಯು; ಮರುತರಿಗೂ ವಾಯುವಿಗೂ ಮದವಾಗು.

पव॑मान धि॒या हि॒तोऽभि योनिं॒ कनि॑क्रदत् ।
धर्म॑णा वा॒युमा वि॑श ॥

ಓ ಪವಮಾನನೇ, ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ಮೂಲದ ಕಡೆಗೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಧರ್ಮ ನಿಯಮದಿಂದ ವಾಯುವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸು.

सं दे॒वैः शो॑भते॒ वृषा॑ क॒विर्योना॒वधि॑ प्रि॒यः ।
वृ॒त्र॒हा दे॑व॒वीत॑मः ॥

ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ಆ ವೃಷಭನು, ಕವಿಯು, ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯನಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು, ದೇವತೆಗಳು ಬಯಸುವ ಸೋಮ.

विश्वा॑ रू॒पाण्या॑वि॒शन्पु॑ना॒नो या॑ति हर्य॒तः ।
यत्रा॒मृता॑स॒ आस॑ते ॥

ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾ, ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾ, ಹಳದಿ-ಹಸಿರಾಗಿ ಅವನು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಅಮರರು ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ.

अ॒रु॒षो ज॒नय॒न्गिरः॒ सोमः॑ पवत आयु॒षक् ।
इन्द्रं॒ गच्छ॑न्क॒विक्र॑तुः ॥

ಕೆಂಪು ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ಸೋಮನು ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ, ಜೀವವಂತನಾಗಿ; ಇಂದ್ರನ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ, ಕವಿ-ಸಂಕಲ್ಪನು.

आ प॑वस्व मदिन्तम प॒वित्रं॒ धार॑या कवे ।
अ॒र्कस्य॒ योनि॑मा॒सद॑म् ॥

ಅತ್ಯಂತ ಮದಕರನೇ, ಕವಿಯೇ, ಧಾರೆಯೊಡನೆ ಪವಿತ್ರ ಜರಡಿಯ ಮೂಲಕ ಮುಂದೆ ಹರಿ; ಮಂತ್ರದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು.