ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.37

9.37.1

स सु॒तः पी॒तये॒ वृषा॒ सोमः॑ प॒वित्रे॑ अर्षति ।
वि॒घ्नन्रक्षां॑सि देव॒युः ॥

નીચોવાયેલો એ વૃષભ સોમ, પાન માટે ગાળણીમાં વહે છે; રાક્ષસોનો નાશ કરતો, દેવોનો મિત્ર બનીને.

स प॒वित्रे॑ विचक्ष॒णो हरि॑रर्षति धर्ण॒सिः ।
अ॒भि योनिं॒ कनि॑क्रदत् ॥

એ સર્વદર્શી, પીળાશ પડતો સોમ ગાળણીમાં વહે છે, આધાર બનીને; પોતાના સ્થાન તરફ ગર્જતો.

स वा॒जी रो॑च॒ना दि॒वः पव॑मानो॒ वि धा॑वति ।
र॒क्षो॒हा वार॑म॒व्यय॑म् ॥

એ બળવાન સોમ આકાશના પ્રકાશો તરફ શુદ્ધ થતો દોડે છે; રાક્ષસોનો સંહારક, અવિનાશી ગાળણી તરફ.

स त्रि॒तस्याधि॒ सान॑वि॒ पव॑मानो अरोचयत् ।
जा॒मिभिः॒ सूर्यं॑ स॒ह ॥

એ સોમ, શુદ્ધ થતાં, ત્રિતના શિખર પર પ્રકાશિત કરે છે; પોતાના સગાઓ સાથે, સૂર્ય સાથે.

स वृ॑त्र॒हा वृषा॑ सु॒तो व॑रिवो॒विददा॑भ्यः ।
सोमो॒ वाज॑मिवासरत् ॥

એ વૃત્રહંતા, વૃષભ, નીચોવાયેલો; ધન અપાવનાર, અજેય સોમ; ઇનામ તરફ દોડ્યા હોય તેમ વહ્યો.

स दे॒वः क॒विने॑षि॒त अ॒भि द्रोणा॑नि धावति ।
इन्दु॒रिन्द्रा॑य मं॒हना॑ ॥

એ દેવ, કવિથી પ્રેરાઈને, લાકડાના પાત્રો તરફ દોડે છે; સોમનું બિંદુ ઇન્દ્ર માટે ઉત્સાહથી.