ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.37

9.37.1

स सु॒तः पी॒तये॒ वृषा॒ सोमः॑ प॒वित्रे॑ अर्षति ।
वि॒घ्नन्रक्षां॑सि देव॒युः ॥

ନିଷ୍କାସିତ ସେ ବୃଷ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଛାଣିରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମିତ୍ର ହୋଇ।

स प॒वित्रे॑ विचक्ष॒णो हरि॑रर्षति धर्ण॒सिः ।
अ॒भि योनिं॒ कनि॑क्रदत् ॥

ସେ ସର୍ବଦର୍ଶୀ, ପିଙ୍ଗଳ ସୋମ ଛାଣିରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ଆଧାର ହୋଇ; ନିଜ ସ୍ଥାନ ଆଡ଼େ ଗର୍ଜନ କରି।

स वा॒जी रो॑च॒ना दि॒वः पव॑मानो॒ वि धा॑वति ।
र॒क्षो॒हा वार॑म॒व्यय॑म् ॥

ସେ ବଳବାନ ସୋମ ଆକାଶର ପ୍ରକାଶ ଆଡ଼େ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଦୌଡ଼େ; ରାକ୍ଷସନାଶକ, ଅକ୍ଷୟ ଛାଣି ଆଡ଼େ।

स त्रि॒तस्याधि॒ सान॑वि॒ पव॑मानो अरोचयत् ।
जा॒मिभिः॒ सूर्यं॑ स॒ह ॥

ସେ ସୋମ, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ତ୍ରିତର ଶିଖର ଉପରେ ଆଲୋକିତ କଲା; ନିଜ ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ।

स वृ॑त्र॒हा वृषा॑ सु॒तो व॑रिवो॒विददा॑भ्यः ।
सोमो॒ वाज॑मिवासरत् ॥

ସେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ବୃଷ, ନିଷ୍କାସିତ; ଧନ ଦେଉଥିବା, ଅଜେୟ ସୋମ; ପୁରସ୍କାର ଆଡ଼େ ଦୌଡ଼ିଲା ପରି ପ୍ରବାହିତ ହେଲା।

स दे॒वः क॒विने॑षि॒त अ॒भि द्रोणा॑नि धावति ।
इन्दु॒रिन्द्रा॑य मं॒हना॑ ॥

ସେ ଦେବ, କବି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, କାଠ ପାତ୍ର ଆଡ଼େ ଦୌଡ଼େ; ସୋମର ବିନ୍ଦୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଉତ୍ସାହରେ।