ఋగ్వేదం · సూక్తం 9.37

9.37.1

स सु॒तः पी॒तये॒ वृषा॒ सोमः॑ प॒वित्रे॑ अर्षति ।
वि॒घ्नन्रक्षां॑सि देव॒युः ॥

పిండబడిన ఆ వృషభుడు సోముడు, పానం కోసం వడపోత పాత్రలో ప్రవహిస్తాడు; రాక్షసులను నాశనం చేస్తూ, దేవతల మిత్రుడై.

स प॒वित्रे॑ विचक्ष॒णो हरि॑रर्षति धर्ण॒सिः ।
अ॒भि योनिं॒ कनि॑क्रदत् ॥

ఆ సర్వదర్శి, పసుపు రంగు సోముడు వడపోతలో ప్రవహిస్తాడు, ఆధారమై; తన స్థానం వైపు గర్జిస్తూ.

स वा॒जी रो॑च॒ना दि॒वः पव॑मानो॒ वि धा॑वति ।
र॒क्षो॒हा वार॑म॒व्यय॑म् ॥

ఆ బలవంతుడైన సోముడు ఆకాశ కాంతుల వైపు పవిత్రమవుతూ పరుగెత్తుతాడు; రాక్షసులను సంహరించేవాడు, నాశనంలేని వడపోత వైపు.

स त्रि॒तस्याधि॒ सान॑वि॒ पव॑मानो अरोचयत् ।
जा॒मिभिः॒ सूर्यं॑ स॒ह ॥

ఆ సోముడు, పవిత్రమవుతూ, త్రితుని శిఖరంపై ప్రకాశింపజేశాడు; తన బంధువులతో, సూర్యునితో కలిసి.

स वृ॑त्र॒हा वृषा॑ सु॒तो व॑रिवो॒विददा॑भ्यः ।
सोमो॒ वाज॑मिवासरत् ॥

అతడు వృత్రుని సంహరించేవాడు, వృషభుడు, పిండబడినవాడు; ధనాన్ని కనుగొనేవాడు, అజేయుడైన సోముడు; బహుమతి వైపు పరుగెత్తినట్టు ప్రవహించాడు.

स दे॒वः क॒विने॑षि॒त अ॒भि द्रोणा॑नि धावति ।
इन्दु॒रिन्द्रा॑य मं॒हना॑ ॥

ఆ దేవుడు, కవిచేత ప్రేరేపించబడి, చెక్క పాత్రల వైపు పరుగెడతాడు; సోమ బిందువు ఇంద్రుని కోసం ఉత్సాహంతో.