ரிக் வேதம் · சூக்தம் 9.37

9.37.1

स सु॒तः पी॒तये॒ वृषा॒ सोमः॑ प॒वित्रे॑ अर्षति ।
वि॒घ्नन्रक्षां॑सि देव॒युः ॥

பிழியப்பட்ட அந்தக் காளை சோமன், பருகுவதற்காக வடிகட்டியில் ஓடுகிறான்; அரக்கர்களை அழித்தபடி, தேவர்களின் நண்பனாக.

स प॒वित्रे॑ विचक्ष॒णो हरि॑रर्षति धर्ण॒सिः ।
अ॒भि योनिं॒ कनि॑क्रदत् ॥

அந்தப் பார்வையாளன், பொன்னிறச் சோமன் வடிகட்டியில் ஓடுகிறான், தாங்குபவனாக; தன் இருப்பிடத்தை நோக்கி முழங்கியபடி.

स वा॒जी रो॑च॒ना दि॒वः पव॑मानो॒ वि धा॑वति ।
र॒क्षो॒हा वार॑म॒व्यय॑म् ॥

அந்த வலிமையான சோமன் வானத்தின் ஒளிகளை நோக்கித் தூய்மையாகி ஓடுகிறான்; அரக்கர்களை அழிப்பவன், அழியாத வடிகட்டியை நோக்கி.

स त्रि॒तस्याधि॒ सान॑वि॒ पव॑मानो अरोचयत् ।
जा॒मिभिः॒ सूर्यं॑ स॒ह ॥

அந்தச் சோமன், தூய்மையாகி, த்ரிதனின் மேட்டில் ஒளியூட்டினான்; தன் உறவினர்களுடன், சூரியனுடன் சேர்ந்து.

स वृ॑त्र॒हा वृषा॑ सु॒तो व॑रिवो॒विददा॑भ्यः ।
सोमो॒ वाज॑मिवासरत् ॥

அவன் விருத்திரனைக் கொல்பவன், காளை, பிழியப்பட்டவன்; செல்வத்தைத் தருபவன், தோற்காதவன் சோமன்; பரிசுக்கு நேராகப் பாய்ந்தவன் போல் ஓடினான்.

स दे॒वः क॒विने॑षि॒त अ॒भि द्रोणा॑नि धावति ।
इन्दु॒रिन्द्रा॑य मं॒हना॑ ॥

அந்தத் தேவன், கவியால் ஏவப்பட்டவன், மரக்கலங்களை நோக்கி ஓடுகிறான்; சோமத் துளி இந்திரனுக்காக மகிழ்ச்சியுடன்.