ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 9.37

9.37.1

स सु॒तः पी॒तये॒ वृषा॒ सोमः॑ प॒वित्रे॑ अर्षति ।
वि॒घ्नन्रक्षां॑सि देव॒युः ॥

ಹಿಂಡಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಹೋರಿ ಸೋಮ, ಪಾನಕ್ಕಾಗಿ ಸೋಸುಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ; ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತ, ದೇವತೆಗಳ ಮಿತ್ರನಾಗಿ.

स प॒वित्रे॑ विचक्ष॒णो हरि॑रर्षति धर्ण॒सिः ।
अ॒भि योनिं॒ कनि॑क्रदत् ॥

ಆ ಸರ್ವದರ್ಶಿ, ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಸೋಮ ಸೋಸುಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ, ಆಧಾರವಾಗಿ; ತನ್ನ ನೆಲೆಯ ಕಡೆಗೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತ.

स वा॒जी रो॑च॒ना दि॒वः पव॑मानो॒ वि धा॑वति ।
र॒क्षो॒हा वार॑म॒व्यय॑म् ॥

ಆ ಬಲಶಾಲಿ ಸೋಮ ಆಕಾಶದ ಪ್ರಕಾಶಗಳ ಕಡೆಗೆ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತ ಓಡುತ್ತಾನೆ; ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು, ನಾಶವಿಲ್ಲದ ಸೋಸುಪಾತ್ರೆಯ ಕಡೆಗೆ.

स त्रि॒तस्याधि॒ सान॑वि॒ पव॑मानो अरोचयत् ।
जा॒मिभिः॒ सूर्यं॑ स॒ह ॥

ಆ ಸೋಮ, ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತ, ತ್ರಿತನ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಬೆಳಗಿಸಿದನು; ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸೂರ್ಯನೊಡನೆ.

स वृ॑त्र॒हा वृषा॑ सु॒तो व॑रिवो॒विददा॑भ्यः ।
सोमो॒ वाज॑मिवासरत् ॥

ಅವನು ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು, ಹೋರಿ, ಹಿಂಡಲ್ಪಟ್ಟವನು; ಸಂಪತ್ತು ತರುವವನು, ಅಜೇಯ ಸೋಮ; ಬಹುಮಾನದ ಕಡೆಗೆ ಹರಿದಂತೆ ಹರಿದನು.

स दे॒वः क॒विने॑षि॒त अ॒भि द्रोणा॑नि धावति ।
इन्दु॒रिन्द्रा॑य मं॒हना॑ ॥

ಆ ದೇವ, ಕವಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ಮರದ ಪಾತ್ರೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಓಡುತ್ತಾನೆ; ಸೋಮದ ಹನಿ ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ.