สามเวท · ส่วน 1.17

1.17.155

पा꣢न्त꣣मा꣢ वो꣣ अ꣡न्ध꣢स꣣ इ꣡न्द्र꣢म꣣भि꣡ प्र गा꣢꣯यत ।
वि꣣श्वासा꣡ह꣢ꣳ श꣣त꣡क्र꣢तुं꣣ म꣡ꣳहि꣢ष्ठं चर्षणी꣣ना꣢म् ॥ १५५ ॥

ท่านทั้งหลายผู้ดื่มน้ำโสมแล้ว จงขับร้องถึงพระอินทร์ผู้พิชิตทุกสิ่ง ผู้มีพลังหนึ่งร้อยประการ ผู้ประทานพรแก่มนุษย์ชนมากที่สุด

प्र꣢ व꣣ इ꣡न्द्रा꣢य꣣ मा꣡द꣢न꣣ꣳ ह꣡र्य꣢श्वाय गायत ।
स꣡खा꣢यः सोम꣣पा꣡व्ने꣢ ॥ १५६ ॥

สหายทั้งหลาย จงขับร้องบทเพลงอันปลุกความยินดีถวายแด่พระอินทร์ ผู้มีม้าสีทอง ผู้ดื่มน้ำโสม

व꣣य꣡मु꣢ त्वा त꣣दि꣡द꣢र्था꣣ इ꣡न्द्र꣢ त्वा꣣य꣢न्तः꣣ स꣡खा꣢यः ।
क꣡ण्वा꣢ उ꣣क्थे꣡भि꣢र्जरन्ते ॥ १५७ ॥

พระอินทร์ เราทั้งหลายเป็นสหายของพระองค์ ผู้ปรารถนาพระองค์ ฉะนั้นเราจึงแสวงหาพระองค์ กัณวะทั้งหลายสรรเสริญพระองค์ด้วยบทสวดสรรเสริญของตน

इ꣡न्द्रा꣢य꣣ म꣡द्व꣢ने सु꣣तं꣡ परि꣢꣯ ष्टोभन्तु नो꣣ गि꣡रः꣢ ।
अ꣣र्क꣡म꣢र्चन्तु का꣣र꣡वः꣢ ॥ १५८ ॥

เพื่อพระอินทร์ผู้ประทานความยินดี ขอให้บทเพลงของเราขับกล่าวรอบโสมที่ถูกคั้นแล้ว ขอให้กวีทั้งหลายขับบทสวดสรรเสริญ

अ꣣यं꣡ त꣢ इन्द्र꣣ सो꣢मो꣣ नि꣡पू꣢तो꣣ अ꣡धि꣢ ब꣣र्हि꣡षि꣢ ।
ए꣡ही꣢म꣣स्य꣢꣫ द्रवा꣣ पि꣡ब꣢ ॥ १५९ ॥

พระอินทร์ น้ำโสมนี้ถูกกรองไว้ให้พระองค์แล้วบนหญ้าศักดิ์สิทธิ์ เสด็จมาเถิด เสด็จมาอย่างรวดเร็ว และดื่มน้ำโสมนี้

सु꣣रूपकृत्नु꣢मू꣣त꣡ये꣢ सु꣣दु꣡घा꣢मिव गो꣣दु꣡हे꣢ ।
जु꣣हूम꣢सि꣣ द्य꣡वि꣢द्यवि ॥ १६० ॥

เราอัญเชิญพระองค์ผู้สร้างรูปงามให้มาคุ้มครอง ดุจผู้รีดนมเรียกโคที่รีดนมได้ง่าย วันแล้ววันเล่า เราวอนขอพระองค์

अ꣣भि꣡ त्वा꣢ वृषभा सु꣣ते꣢ सु꣣त꣡ꣳ सृ꣢जामि पी꣣त꣡ये꣢ ।
तृ꣣म्पा꣡ व्य꣢श्नुही꣣ म꣡द꣢म् ॥ १६१ ॥

ข้าแต่วัวผู้ทรงพลัง เมื่อคั้นโสม ข้าพระองค์เทน้ำโสมที่คั้นแล้วถวายพระองค์เพื่อดื่ม ขอให้พระองค์พอพระทัยและได้รับความยินดีเต็มที่

य꣡ इ꣢न्द्र चम꣣से꣡ष्वा सोम꣢꣯श्च꣣मू꣡षु꣢ ते सु꣣तः꣢ ।
पि꣢बेद꣢꣯स्य꣣ त्व꣡मी꣢शिषे ॥ १६२ ॥

ข้าแต่พระอินทร์ ขอให้พระองค์ดื่มน้ำโสมที่คั้นถวายไว้ในถ้วยและภาชนะ พระองค์เป็นเจ้าของน้ำโสมนั้น

यो꣡गे꣢योगे त꣣व꣡स्त꣢रं꣣ वा꣡जे꣢वाजे हवामहे ।
स꣡खा꣢य꣣ इ꣡न्द्र꣢मू꣣त꣡ये꣢ ॥ १६३ ॥

ในทุกการประสาน ในทุกการแข่งขัน เราเรียกหาพระอินทร์ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดเพื่อการคุ้มครอง ข้าแต่สหายทั้งหลาย

आ꣢꣫ त्वेता꣣ नि꣡ षी꣢द꣣ते꣡न्द्र꣢म꣣भि꣡ प्र गा꣢꣯यत ।
स꣡खा꣢यः꣣ स्तो꣡म꣢वाहसः ॥ १६४ ॥

จงมาที่นี่และนั่งลง จงขับร้องถึงพระอินทร์ ข้าแต่สหายผู้นำคำสรรเสริญมา