ಸಾಮವೇದ · ವಿಭಾಗ 1.23

1.23.214

आ꣢ व꣣ इ꣢न्द्र꣣ कृ꣢विं꣣ य꣡था꣢ वाज꣣य꣡न्तः꣢ श꣣त꣡क्र꣢तुम् ।
म꣡ꣳहि꣢ष्ठꣳसिञ्च꣣ इ꣡न्दु꣢भिः ॥ २१४ ॥

ಬಲವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ನೂರು ಕರ್ಮಗಳ ಕವಿಯಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುವಂತೆ, ಉದಾರನಾದ ಅವನನ್ನು ಸೋಮದ ಹನಿಗಳಿಂದ ನಾವು ಸಿಂಪಡಿಸುತ್ತೇವೆ.

अ꣡त꣢श्चिदिन्द्र न꣣ उ꣡पा या꣢꣯हि श꣣त꣡वा꣢जया ।
इ꣣षा꣢ स꣣ह꣡स्र꣢वाजया ॥ २१५ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದ್ರನೇ, ನೂರು ಬಲಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಾವಿರ ಬಲಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆಹಾರದೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಬಾ.

आ꣢ बु꣣न्दं꣡ वृ꣢त्र꣣हा꣡ द꣢दे जा꣣तः꣡ पृ꣢च्छ꣣द्वि꣢ मा꣣त꣡र꣢म् ।
क꣢ उ꣣ग्राः꣡ के ह꣢꣯ शृण्विरे ॥ २१६ ॥

ವೃತ್ರಹಂತನು ಆಧಾರವನ್ನು ಹಿಡಿದನು; ಹುಟ್ಟಿದ ಬಳಿಕ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು — ಉಗ್ರರು ಯಾರು, ನಿಜವಾಗಿ ಕೇಳಿಬಂದವರು ಯಾರು?

बृ꣣ब꣡दु꣢क्थꣳहवामहे सृ꣣प्र꣡क꣢रस्नमू꣣त꣡ये꣢ ।
सा꣡धः꣢ कृ꣣ण्व꣢न्त꣣म꣡व꣢से ॥ २१७ ॥

ಮಹಾ ಉಕ್ಥಗಳಿಂದ ನಾವು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ — ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ, ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಾಧಿಸುವ ಉದಾರಹಸ್ತನನ್ನು.

ऋ꣣जुनीती꣢ नो꣣ व꣡रु꣢णो मि꣣त्रो꣡ न꣢यति वि꣣द्वा꣢न् ।
अ꣣र्यमा꣢ दे꣣वैः꣢ स꣣जो꣡षाः꣢ ॥ २१८ ॥

ನಮ್ಮನ್ನು ನೇರ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ವರುಣ ಮತ್ತು ಮಿತ್ರರು ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ತಿಳಿದವರು; ಅರ್ಯಮನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

दू꣣रा꣢दि꣣हे꣢व꣣ य꣢त्स꣣तो꣢ऽरु꣣ण꣢प्सु꣣र꣡शि꣢श्वितत् ।
वि꣢ भा꣣नुं꣢ वि꣣श्व꣡था꣢तनत् ॥ २१९ ॥

ದೂರದಿಂದಲೂ ಇಲ್ಲೇ ಇರುವಂತೆ, ಸತ್ತಿನ ಕೆಂಪು ರೂಪವು ಬೆಳಗಿದಾಗ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ತನ್ನ ಬೆಳಕನ್ನು ಹರಡಿತು.

आ꣡ नो꣢ मित्रावरुणा घृ꣣तै꣡र्गव्यू꣢꣯तिमुक्षतम् ।
म꣢ध्वा꣣ र꣡जा꣢ꣳसि सुक्रतू ॥ २२० ॥

ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವರುಣರೇ, ತುಪ್ಪದಿಂದ ನಮ್ಮ ವಿಶಾಲ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಸಿಂಪಡಿಸಿರಿ. ಮಾಧುರ್ಯದಿಂದ ಸರ್ವ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸಿಂಪಡಿಸಿರಿ, ಸುಸಂಕಲ್ಪದ ದೇವತೆಗಳೇ.

उ꣢दु꣣ त्ये꣢ सू꣣न꣢वो꣣ गि꣢रः꣣ का꣡ष्ठा꣢ य꣣ज्ञे꣡ष्व꣢त्नत ।
वा꣣श्रा꣡ अ꣢भि꣣ज्ञु꣡ यात꣢꣯वे ॥ २२१ ॥

ಆ ಮಕ್ಕಳು ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುತ್ತಾರೆ; ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಕುಗಳವರೆಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮೊಣಕಾಲೂರಿ ಹೋಗಲು ಹಂಬಲಿಸುವ ಅಂಬಾ ಕೂಗುವ ಹಸುಗಳಂತೆ.

इ꣣दं꣢꣫ विष्णु꣣र्व꣡ च꣢क्रमे त्रे꣣धा꣡ नि द꣢꣯धे प꣣द꣢म् ।
स꣡मू꣢ढमस्य पाꣳसु꣣ले꣢ ॥ २२२ ॥

ಈ (ಜಗತ್ತನ್ನು) ವಿಷ್ಣು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದನು; ಮೂರು ವಿಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪಾದವನ್ನು ಇರಿಸಿದನು. ಇದರ ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಡಗಿದೆ.