สามเวท · ส่วน 1.23

1.23.214

आ꣢ व꣣ इ꣢न्द्र꣣ कृ꣢विं꣣ य꣡था꣢ वाज꣣य꣡न्तः꣢ श꣣त꣡क्र꣢तुम् ।
म꣡ꣳहि꣢ष्ठꣳसिञ्च꣣ इ꣡न्दु꣢भिः ॥ २१४ ॥

ดุจผู้ปรารถนาพลังมาเข้าใกล้พระอินทร์ ผู้มีปัญญาร้อยประการ ฉันใด เราก็ฉันนั้นพรมโซมะด้วยหยดน้ำโซมะแด่พระองค์ ผู้ทรงเอื้อเฟื้อยิ่งที่สุด

अ꣡त꣢श्चिदिन्द्र न꣣ उ꣡पा या꣢꣯हि श꣣त꣡वा꣢जया ।
इ꣣षा꣢ स꣣ह꣡स्र꣢वाजया ॥ २१५ ॥

เพราะเหตุนั้น ข้าแต่พระอินทร์ ขอเสด็จมาใกล้เรา มาพร้อมด้วยพลังนับร้อย ด้วยอาหารบำรุง มาพร้อมด้วยพลังนับพัน

आ꣢ बु꣣न्दं꣡ वृ꣢त्र꣣हा꣡ द꣢दे जा꣣तः꣡ पृ꣢च्छ꣣द्वि꣢ मा꣣त꣡र꣢म् ।
क꣢ उ꣣ग्राः꣡ के ह꣢꣯ शृण्विरे ॥ २१६ ॥

ผู้ปราบวฤตระทรงรับเอาฐานนั้นไว้ เมื่อประสูติแล้ว ทรงถามพระมารดาว่า ใครคือผู้ดุร้าย และใครเล่าที่ได้ยินชื่อเสียงกันมา

बृ꣣ब꣡दु꣢क्थꣳहवामहे सृ꣣प्र꣡क꣢रस्नमू꣣त꣡ये꣢ ।
सा꣡धः꣢ कृ꣣ण्व꣢न्त꣣म꣡व꣢से ॥ २१७ ॥

เราเรียกหาพระองค์ผู้มีมือเปิดกว้าง ผู้ทรงกระทำทุกสิ่งให้สำเร็จ ด้วยบทสรรเสริญอันยิ่งใหญ่ เพื่อการคุ้มครองและการช่วยเหลือ

ऋ꣣जुनीती꣢ नो꣣ व꣡रु꣢णो मि꣣त्रो꣡ न꣢यति वि꣣द्वा꣢न् ।
अ꣣र्यमा꣢ दे꣣वैः꣢ स꣣जो꣡षाः꣢ ॥ २१८ ॥

วรุณและมิตระผู้รู้แจ้ง จะนำเราไปตามทางตรง อรยมันผู้ร่วมกับเหล่าเทพด้วยความยินดี ก็นำทางเรา

दू꣣रा꣢दि꣣हे꣢व꣣ य꣢त्स꣣तो꣢ऽरु꣣ण꣢प्सु꣣र꣡शि꣢श्वितत् ।
वि꣢ भा꣣नुं꣢ वि꣣श्व꣡था꣢तनत् ॥ २१९ ॥

ดุจจากที่ไกลแต่ก็เหมือนอยู่ที่นี่ เมื่อสิ่งที่เป็นจริงปรากฏขึ้น นางผู้มีรูปสีแดงเรื่อก็แผ่รัศมีของตนไปทุกหนทุกแห่ง

आ꣡ नो꣢ मित्रावरुणा घृ꣣तै꣡र्गव्यू꣢꣯तिमुक्षतम् ।
म꣢ध्वा꣣ र꣡जा꣢ꣳसि सुक्रतू ॥ २२० ॥

ข้าแต่มิตระและวรุณ ขอเสด็จมาหาเรา และโปรยเนยใสลงบนทุ่งเลี้ยงสัตว์อันกว้างใหญ่ของเรา โปรยความหวานลงบนเขตแดนทั้งหลาย ข้าแต่ผู้มีเจตนาดีทั้งสองพระองค์

उ꣢दु꣣ त्ये꣢ सू꣣न꣢वो꣣ गि꣢रः꣣ का꣡ष्ठा꣢ य꣣ज्ञे꣡ष्व꣢त्नत ।
वा꣣श्रा꣡ अ꣢भि꣣ज्ञु꣡ यात꣢꣯वे ॥ २२१ ॥

บุตรเหล่านั้นยกบทเพลงขึ้น และในพิธียัญทั้งหลายก็ขยายบทเพลงนั้นออกไปถึงทิศไกล ดุจโคที่ร้องครวญและอยากลงคุกเข่า

इ꣣दं꣢꣫ विष्णु꣣र्व꣡ च꣢क्रमे त्रे꣣धा꣡ नि द꣢꣯धे प꣣द꣢म् ।
स꣡मू꣢ढमस्य पाꣳसु꣣ले꣢ ॥ २२२ ॥

พระวิษณุก้าวย่างข้ามโลกนี้ ทรงวางพระบาทไว้สามแห่ง และทั้งหมดนั้นรวมอยู่ในฝุ่นธุลีของพระองค์