సామవేదం · విభాగం 1.23

1.23.214

आ꣢ व꣣ इ꣢न्द्र꣣ कृ꣢विं꣣ य꣡था꣢ वाज꣣य꣡न्तः꣢ श꣣त꣡क्र꣢तुम् ।
म꣡ꣳहि꣢ष्ठꣳसिञ्च꣣ इ꣡न्दु꣢भिः ॥ २१४ ॥

బలాన్ని కోరేవారు వందకర్మల కవి ఇంద్రుని చేరినట్లు, ఉదారుడైన ఆయనను సోమబిందువులతో మేము తడుపుతాము.

अ꣡त꣢श्चिदिन्द्र न꣣ उ꣡पा या꣢꣯हि श꣣त꣡वा꣢जया ।
इ꣣षा꣢ स꣣ह꣡स्र꣢वाजया ॥ २१५ ॥

కాబట్టి ఇంద్రా, నూరు బలాలతో, వేయి బలాలతో, ఆహారంతో మా వద్దకు రండి.

आ꣢ बु꣣न्दं꣡ वृ꣢त्र꣣हा꣡ द꣢दे जा꣣तः꣡ पृ꣢च्छ꣣द्वि꣢ मा꣣त꣡र꣢म् ।
क꣢ उ꣣ग्राः꣡ के ह꣢꣯ शृण्विरे ॥ २१६ ॥

వృత్రహంత మూలాన్ని పట్టుకున్నాడు; పుట్టి తన తల్లిని అడిగాడు — ఉగ్రులు ఎవరు, నిజంగా ప్రసిద్ధులైనవారు ఎవరు?

बृ꣣ब꣡दु꣢क्थꣳहवामहे सृ꣣प्र꣡क꣢रस्नमू꣣त꣡ये꣢ ।
सा꣡धः꣢ कृ꣣ण्व꣢न्त꣣म꣡व꣢से ॥ २१७ ॥

గొప్ప ఉక్థాలతో మేము పిలుస్తాము — రక్షణ కోసం, సహాయం కోసం, అన్నీ సాధించే ఉదారహస్తుడిని.

ऋ꣣जुनीती꣢ नो꣣ व꣡रु꣢णो मि꣣त्रो꣡ न꣢यति वि꣣द्वा꣢न् ।
अ꣣र्यमा꣢ दे꣣वैः꣢ स꣣जो꣡षाः꣢ ॥ २१८ ॥

మమ్మల్ని సరళమైన మార్గంలో వరుణుడు, మిత్రుడు నడిపిస్తారు, వారు జ్ఞానులు; అర్యముడు దేవతలతో కలిసి ఆనందిస్తాడు.

दू꣣रा꣢दि꣣हे꣢व꣣ य꣢त्स꣣तो꣢ऽरु꣣ण꣢प्सु꣣र꣡शि꣢श्वितत् ।
वि꣢ भा꣣नुं꣢ वि꣣श्व꣡था꣢तनत् ॥ २१९ ॥

దూరం నుండే ఇక్కడున్నట్లుగా, సత్తు యొక్క ఎర్రని రూపం ప్రకాశించినప్పుడు, అన్నివైపులా తన కాంతిని విస్తరించింది.

आ꣡ नो꣢ मित्रावरुणा घृ꣣तै꣡र्गव्यू꣢꣯तिमुक्षतम् ।
म꣢ध्वा꣣ र꣡जा꣢ꣳसि सुक्रतू ॥ २२० ॥

మిత్ర, వరుణులారా, నెయ్యితో మా విశాల ప్రదేశాన్ని తడపండి. మాధుర్యంతో సమస్త లోకాలను తడపండి, సుసంకల్ప దేవతలారా.

उ꣢दु꣣ त्ये꣢ सू꣣न꣢वो꣣ गि꣢रः꣣ का꣡ष्ठा꣢ य꣣ज्ञे꣡ष्व꣢त्नत ।
वा꣣श्रा꣡ अ꣢भि꣣ज्ञु꣡ यात꣢꣯वे ॥ २२१ ॥

ఆ పుత్రులు స్తోత్రాలను పైకెత్తుతారు; యజ్ఞాలలో దిక్కుల వరకు వాటిని విస్తరింపజేస్తారు, మోకాళ్లపై వెళ్ళడానికి అంబా అరిచే ఆవుల వలె.

इ꣣दं꣢꣫ विष्णु꣣र्व꣡ च꣢क्रमे त्रे꣣धा꣡ नि द꣢꣯धे प꣣द꣢म् ।
स꣡मू꣢ढमस्य पाꣳसु꣣ले꣢ ॥ २२२ ॥

ఈ (ప్రపంచాన్ని) విష్ణువు విశాలంగా అడుగులు వేశాడు; మూడు విధాలుగా తన పాదాన్ని ఉంచాడు. ఇతని ధూళిలో అది పూర్తిగా ఇమిడి ఉంది.