सामवेद · विभाग 1.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.43.409
स्वा꣣दो꣢रि꣣त्था꣡ वि꣢षू꣣व꣢तो꣣ म꣡धोः꣢ पिबन्ति गौ꣣ओयः꣢꣯ ।
या꣡ इन्द्रे꣢꣯ण स꣣या꣡व꣢री꣣र्वृ꣢ष्णा꣣ म꣡द꣢न्ति शो꣣भ꣢था꣣ व꣢स्वी꣣र꣡नु꣢ स्व꣣रा꣡ज्य꣢म् ॥ ४०९ ॥
गोड सोमाचे अशा प्रकारे सर्वव्यापी मधु गौरवर्ण (जलधारा-गायी) पितात; इंद्रासोबत मिळून, वृष्णासोबत आनंदित होणाऱ्या, शोभिवंत धनदायी त्या धारा आपल्या स्वराज्यानुसार चालतात.
1.43.410
इ꣣त्था꣢꣫ हि सोम꣣ इ꣢꣫न्मदो꣣ ब्रह्म꣢ च꣣का꣢र꣣ वर्ध꣢नम् ।
शवि꣢ष्ठ वज्रि꣣न्नोज꣢सा पृथि꣣व्या निः श꣢꣯शा꣣ अहि꣣म꣢र्च꣣न्ननु꣢ स्व꣣राज्यम्꣢ ॥ ४१० ॥
अशा प्रकारे सोम हे मादक रस ब्रह्माला (मंत्राला) वर्धन करणारे केले. हे शविष्ठ, हे वज्रिन्, तुझ्या ओजाने पृथ्वीवरून (अहीला) दूर करीत, स्वराज्यानुसार गात आहोत.
1.43.411
इ꣢न्द्रो꣣ मदा꣢य वावृधे꣣ शव꣢से वृत्र꣣हा नृभिः꣢꣯ ।
त꣢꣯मिन्म꣣ह꣢त्स्वा꣣जि꣢षू꣣तिमर्भे꣢꣯ हवामहे꣣ स वाजे꣢꣯षु꣣ प्र नो꣢ऽविषत् ॥ ४११ ॥
इंद्र मदासाठी, बलासाठी वाढला; वृत्रहंता, मनुष्यांद्वारे. त्यालाच मोठ्या युद्धांत आणि लहान संकटातही आम्ही बोलावतो; स्पर्धांमध्ये तो आमचे रक्षण करो.
1.43.412
इ꣢न्द्र꣣ तु꣢भ्य꣣मिदद्रि꣣वोऽनु꣢त्तं वज्रिन्वी꣣क्य꣢꣯म् ।
य꣢꣯द्ध꣣ त्यं꣢ मा꣣यिनं꣢ मृ꣣गं꣢꣫ तव꣣ त्य꣢न्मा꣣ययाव꣢꣯धी꣣र꣢र्च꣣न्ननु꣢ स्व꣣राज्य꣢म् ॥ ४१२ ॥
हे इंद्रा, तुझ्यासाठीच, हे अद्रिवन्, अनुत्तम (सर्वश्रेष्ठ) वीर्य आहे. हे वज्रिन्, त्या मायावी मृगाला तू आपल्या मायेने मारलेस, म्हणून स्वराज्यानुसार गात आहोत.
1.43.413
प्रे꣢ह्य꣣भीहि꣢ धृष्णु꣣हि꣢꣫ न ते꣣ व꣢ज्रो꣣ नि य꣢ꣳसते ।
इन्द्र꣢ नृ꣣म्ण꣢꣫ꣳहि ते꣣ श꣢वो꣣ हनो꣢ वृ꣣त्रं जया꣢꣯ अ꣣पो꣢ऽर्च꣣न्ननु꣢ स्व꣣राज्य꣢म् ॥ ४१३ ॥
पुढे जा, आक्रमण कर, धैर्यवान हो; तुझे वज्र अडवले जात नाही. हे इंद्रा, तुझे पौरुष आणि बल तेच आहे; वृत्राला मार, उदके जिंक, स्वराज्यानुसार गात आहोत.
1.43.414
य꣢दु꣣दीर꣢त आ꣣जयो꣢ धृ꣣ष्णवे꣢ धीयते꣣ धन꣢म् ।
यु꣣ङ्क्ष्वा म꣢द꣣च्यु꣢ता꣣ ह꣢री꣣ क꣢꣫ꣳ हनः꣣ कं वसौ꣢꣯ दधो꣣ऽस्माꣳ इ꣢न्द्र꣣ वसौ꣢ दधः ॥ ४१४ ॥
स्पर्धा उभ्या राहिल्या की, धैर्यवानासाठी संपत्ती ठेवली जाते. मद गाळणाऱ्या दोन हरि-अश्वांना जुंप; ज्याला तू मारतोस, ज्याला संपत्तीत ठेवतोस — हे इंद्रा, आम्हाला संपत्तीत ठेव.
1.43.415
अ꣢क्ष꣣न्नमी꣢मदन्त꣣ ह्यव꣢ प्रि꣣या अ꣢धूषत ।
अस्तो꣢षत꣣ स्वभा꣢नवो꣣ विप्रा꣣ नवि꣢ष्ठया म꣣ती꣢꣫ योजा꣣꣬ न्वि꣢꣯न्द्र ते꣣ हरी꣢ ॥ ४१५ ॥
त्यांनी खाल्ले, प्रिय जन आनंदले; त्यांनी झटकले. स्वयंप्रकाशी, प्रेरित ऋषींनी नवीन मतीने स्तुती केली. हे इंद्रा, आता तुझे दोन हरी जोंप.
1.43.416
उ꣢पो꣣ षु शृ꣢णु꣣ही꣢꣫ गिरो꣣ मघ꣢व꣣न्मात꣢था इव ।
क꣣दा नः꣢ सू꣣नृता꣢वतः꣣ क꣢र꣣ इ꣢द꣣र्थया꣢स꣣ इद्यो꣢꣫जा꣣꣬ न्वि꣢꣯न्द्र ते꣣ हरी꣢ ॥ ४१६ ॥
हे मघवन्, आमची गीते जवळ येऊन ऐक, विलंब करू नकोस. सत्य-समृद्ध अशा आम्हांस तू कधी कृपा करशील? हे इंद्रा, आता तुझे दोन हरी जोंप.
1.43.417
च꣣न्द्रमा꣢ अ꣣प्स्वा꣢ऽ३ऽन्तरा सु꣢꣯प꣣र्णो धा꣢वते दि꣣वि꣢ ।
न वो꣢ हिरण्यनेमयः प꣣दं वि꣢न्दन्ति विद्युतो वि꣣त्तं मे꣢ अ꣣स्य रो꣢दसी ॥ ४१७ ॥
चंद्र पाण्यांत आत आहे; सुंदर पंखांचा पक्षी (सूर्य) आकाशात धावतो. सोनेरी कडांच्या विजा तुमचा मार्ग शोधत नाहीत. माझ्यासाठी हे धन द्यावा-पृथिवी जाणोत.
1.43.418
प्रति꣢ प्रि꣣यत꣢म꣣ꣳर꣣थं꣢ वृष꣢णं वसु꣣वाह꣢नम् ।
स्तो꣣ता वा꣢मश्विना꣣वृ꣢शि꣣ स्तोमे꣢भिर्भूषति꣣ प्र꣢ति꣣ मा꣢ध्वी꣣ मम꣢ श्रुत꣣ꣳ हव꣢म् ॥ ४१८ ॥
अश्विनांनो, तुमच्या अत्यंत प्रिय, बलवान, धन वाहणाऱ्या रथाला स्तोता ऋषी स्तोत्रांनी सजवतो. हे मधुर अश्विनांनो, माझी हाक ऐका.