ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 1.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.43.409
स्वा꣣दो꣢रि꣣त्था꣡ वि꣢षू꣣व꣢तो꣣ म꣡धोः꣢ पिबन्ति गौ꣣ओयः꣢꣯ ।
या꣡ इन्द्रे꣢꣯ण स꣣या꣡व꣢री꣣र्वृ꣢ष्णा꣣ म꣡द꣢न्ति शो꣣भ꣢था꣣ व꣢स्वी꣣र꣡नु꣢ स्व꣣रा꣡ज्य꣢म् ॥ ४०९ ॥
ମଧୁର ସୋମର ଏହିପରି ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ମଧୁ ଗୌରବର୍ଣ୍ଣ (ଜଳଧାରା-ଗାଭୀ) ପାନ କରନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ମିଳିତ, ବୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ, ଶୋଭାମୟ ଧନଦାୟୀ ସେହି ଧାରାସବୁ ନିଜ ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଚଳନ୍ତି।
1.43.410
इ꣣त्था꣢꣫ हि सोम꣣ इ꣢꣫न्मदो꣣ ब्रह्म꣢ च꣣का꣢र꣣ वर्ध꣢नम् ।
शवि꣢ष्ठ वज्रि꣣न्नोज꣢सा पृथि꣣व्या निः श꣢꣯शा꣣ अहि꣣म꣢र्च꣣न्ननु꣢ स्व꣣राज्यम्꣢ ॥ ४१० ॥
ଏହିପରି ସୋମ ନାମକ ମଦକର ରସ ବ୍ରହ୍ମକୁ (ମନ୍ତ୍ରକୁ) ବର୍ଧନକାରୀ କଲା। ହେ ଶବିଷ୍ଠ, ହେ ବଜ୍ରୀ, ତୁମ ଓଜରେ ପୃଥିବୀରୁ (ଅହିକୁ) ଦୂର କରି, ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଗାଉଛୁ।
1.43.411
इ꣢न्द्रो꣣ मदा꣢य वावृधे꣣ शव꣢से वृत्र꣣हा नृभिः꣢꣯ ।
त꣢꣯मिन्म꣣ह꣢त्स्वा꣣जि꣢षू꣣तिमर्भे꣢꣯ हवामहे꣣ स वाजे꣢꣯षु꣣ प्र नो꣢ऽविषत् ॥ ४११ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ମଦ ପାଇଁ, ବଳ ପାଇଁ ବଢ଼ିଲେ; ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା। ତାଙ୍କୁ ହିଁ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ଓ ସାମାନ୍ୟ ସଙ୍କଟରେ ଡାକୁ; ସେ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
1.43.412
इ꣢न्द्र꣣ तु꣢भ्य꣣मिदद्रि꣣वोऽनु꣢त्तं वज्रिन्वी꣣क्य꣢꣯म् ।
य꣢꣯द्ध꣣ त्यं꣢ मा꣣यिनं꣢ मृ꣣गं꣢꣫ तव꣣ त्य꣢न्मा꣣ययाव꣢꣯धी꣣र꣢र्च꣣न्ननु꣢ स्व꣣राज्य꣢म् ॥ ४१२ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ହିଁ, ହେ ଅଦ୍ରିବାନ୍, ଅନୁତ୍ତମ (ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ) ବୀର୍ଯ୍ୟ ଅଛି। ହେ ବଜ୍ରୀ, ସେହି ମାୟାବୀ ମୃଗକୁ ତୁମେ ତୁମ ମାୟାରେ ବଧ କଲ, ତେଣୁ ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଗାଉଛୁ।
1.43.413
प्रे꣢ह्य꣣भीहि꣢ धृष्णु꣣हि꣢꣫ न ते꣣ व꣢ज्रो꣣ नि य꣢ꣳसते ।
इन्द्र꣢ नृ꣣म्ण꣢꣫ꣳहि ते꣣ श꣢वो꣣ हनो꣢ वृ꣣त्रं जया꣢꣯ अ꣣पो꣢ऽर्च꣣न्ननु꣢ स्व꣣राज्य꣢म् ॥ ४१३ ॥
ଆଗକୁ ବଢ଼, ଆକ୍ରମଣ କର, ସାହସୀ ହୁଅ; ତୁମ ବଜ୍ର ରୋକାଯାଏ ନାହିଁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପୌରୁଷ ଓ ବଳ ତାହା ହିଁ; ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କର, ଜଳ ଜୟ କର, ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଗାଉଛୁ।
1.43.414
य꣢दु꣣दीर꣢त आ꣣जयो꣢ धृ꣣ष्णवे꣢ धीयते꣣ धन꣢म् ।
यु꣣ङ्क्ष्वा म꣢द꣣च्यु꣢ता꣣ ह꣢री꣣ क꣢꣫ꣳ हनः꣣ कं वसौ꣢꣯ दधो꣣ऽस्माꣳ इ꣢न्द्र꣣ वसौ꣢ दधः ॥ ४१४ ॥
ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଉଠିଲେ, ସାହସୀଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ରଖାଯାଏ। ମଦ ଝରାଉଥିବା ଦୁଇ ହରି-ଅଶ୍ୱକୁ ଯୋଡ଼; ଯାହାକୁ ତୁମେ ମାର, ଯାହାକୁ ଧନରେ ସ୍ଥାପନ କର — ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଧନରେ ସ୍ଥାପନ କର।
1.43.415
अ꣢क्ष꣣न्नमी꣢मदन्त꣣ ह्यव꣢ प्रि꣣या अ꣢धूषत ।
अस्तो꣢षत꣣ स्वभा꣢नवो꣣ विप्रा꣣ नवि꣢ष्ठया म꣣ती꣢꣫ योजा꣣꣬ न्वि꣢꣯न्द्र ते꣣ हरी꣢ ॥ ४१५ ॥
ସେମାନେ ଖାଇଲେ, ପ୍ରିୟମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ; ସେମାନେ ଝାଡ଼ିଲେ। ସ୍ୱୟଂଦୀପ୍ତ, ପ୍ରେରିତ ଋଷିମାନେ ନୂତନ ମତିରେ ସ୍ତୁତି କଲେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏବେ ତୁମର ଦୁଇ ହରିଙ୍କୁ ଯୋଡ଼।
1.43.416
उ꣢पो꣣ षु शृ꣢णु꣣ही꣢꣫ गिरो꣣ मघ꣢व꣣न्मात꣢था इव ।
क꣣दा नः꣢ सू꣣नृता꣢वतः꣣ क꣢र꣣ इ꣢द꣣र्थया꣢स꣣ इद्यो꣢꣫जा꣣꣬ न्वि꣢꣯न्द्र ते꣣ हरी꣢ ॥ ४१६ ॥
ହେ ମଘବନ୍, ଆମ ଗୀତ ନିକଟକୁ ଆସି ଶୁଣ, ବିଳମ୍ବ କର ନାହିଁ। ସତ୍ୟ-ସମୃଦ୍ଧ ଆମକୁ କେବେ କୃପା କରିବ? ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏବେ ତୁମର ଦୁଇ ହରିଙ୍କୁ ଯୋଡ଼।
1.43.417
च꣣न्द्रमा꣢ अ꣣प्स्वा꣢ऽ३ऽन्तरा सु꣢꣯प꣣र्णो धा꣢वते दि꣣वि꣢ ।
न वो꣢ हिरण्यनेमयः प꣣दं वि꣢न्दन्ति विद्युतो वि꣣त्तं मे꣢ अ꣣स्य रो꣢दसी ॥ ४१७ ॥
ଚନ୍ଦ୍ରମା ଜଳମାନଙ୍କ ଭିତରେ; ସୁନ୍ଦର ପକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟ ପକ୍ଷୀ (ସୂର୍ଯ୍ୟ) ଆକାଶରେ ଧାଇଁ ଚାଲେ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ-କିନାରା ବିଦ୍ୟୁତ୍ମାନେ ତୁମର ପଥ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ମୋ ପାଇଁ ଏହି ଧନ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଜାଣନ୍ତୁ।
1.43.418
प्रति꣢ प्रि꣣यत꣢म꣣ꣳर꣣थं꣢ वृष꣢णं वसु꣣वाह꣢नम् ।
स्तो꣣ता वा꣢मश्विना꣣वृ꣢शि꣣ स्तोमे꣢भिर्भूषति꣣ प्र꣢ति꣣ मा꣢ध्वी꣣ मम꣢ श्रुत꣣ꣳ हव꣢म् ॥ ४१८ ॥
ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମର ଅତି ପ୍ରିୟ, ବଳବାନ, ଧନ ବହନକାରୀ ରଥକୁ ସ୍ତୋତା ଋଷି ସ୍ତୋତ୍ରରେ ସଜାନ୍ତି। ହେ ମଧୁର, ମୋ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ।