சாம வேதம் · பகுதி 1.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.57.554
अ꣣भि꣢ प्रि꣣या꣡णि꣢ पवते꣣ च꣡नो꣢हितो꣣ ना꣡मा꣢नि य꣣ह्वो꣢꣫ अधि꣣ ये꣢षु꣣ व꣡र्ध꣢ते ।
आ꣡ सूर्य꣢꣯स्य बृह꣣तो꣢ बृ꣣ह꣢꣫न्नधि꣣ र꣢थं꣣ वि꣡ष्व꣢ञ्चमरुहद्विचक्ष꣣णः꣢ ॥ ५५४ ॥
சோமன் தன் பிரிய இடங்களை நோக்கிப் பாய்கிறான்; அவனது பல பெயர்களுடன் அவன் வளர்கிறான். பெரிய சூரியனின் உயர்ந்த, எல்லாத் திசைகளிலும் செல்லும் தேரின்மேல் அறிவுள்ளவன் ஏறுகிறான்.
1.57.555
अ꣣चोद꣡सो꣢ नो धन्व꣣न्त्वि꣡न्द꣢वः꣣ प्र꣢ स्वा꣣ना꣡सो꣢ बृ꣣ह꣢द्दे꣣वे꣢षु꣣ ह꣡र꣢यः ।
वि꣡ चि꣢दश्ना꣣ना꣢ इ꣣ष꣢यो꣣ अ꣡रा꣢तयो꣣ऽर्यो꣡ नः꣢ सन्तु꣣ स꣡नि꣢षन्तु नो꣣ धि꣡यः꣢ ॥ ५५५ ॥
தடையின்றி சோமத் துளிகள் எங்களுக்காகப் பாயட்டும்; தேவர்களிடையே அவை ஒலித்து, மிக உயர்ந்து, ஒளிர்ந்து செல்லட்டும். எங்களை எதிர்ப்பவர்கள் விலகட்டும்; தலைவன் எங்களுக்கு உரியவனாகட்டும்; எங்கள் சிந்தனைகளை வென்று தரட்டும்.
1.57.556
ए꣣ष꣢꣫ प्र कोशे꣣ म꣡धु꣢माꣳ अचिक्रद꣣दि꣡न्द्र꣢स्य꣣ व꣢ज्रो꣣ व꣡पु꣢षो꣣ व꣡पु꣢ष्टमः ।
अभ्यृ़꣢३ त꣡स्य꣢ सु꣣दु꣡घा꣢ घृत꣣श्चु꣡तो꣢ वा꣣श्रा꣡ अ꣢र्षन्ति꣣ प꣡य꣢सा च घे꣣न꣡वः꣢ ॥ ५५६ ॥
இந்த இனிய சோமன் பாத்திரத்தில் முழங்குகிறான்; அவன் இந்திரனின் வஜ்ரம், எல்லா வடிவங்களிலும் மிக அழகிய வடிவினன். ரதத்தின் ஒழுங்கின் பால் எளிதில் கறக்கும் பசுக்களைப் போல், நெய்யைச் சொரியும் நீரோட்டங்கள் பாலுடன் பாய்கின்றன.
1.57.557
प्रो꣡ अ꣢यासी꣣दि꣢न्दु꣣रि꣡न्द्र꣢स्य निष्कृ꣣त꣢ꣳ सखा꣣ स꣢ख्यु꣣र्न꣡ प्र मि꣢꣯नाति स꣣ङ्गि꣡र꣢म् ।
म꣡र्य꣢ इव युव꣣ति꣢भिः꣣ स꣡म꣢र्षति꣣ सो꣡मः꣢ क꣣ल꣡शे꣢ श꣣त꣡या꣢मना प꣣था꣡ ॥ ५५७ ॥
சோமத் துளி இந்திரனுக்காகச் சுத்தமாகி முன்னேறிச் சென்றது; தோழன் போரில் தன் தோழனைக் காட்டிக் கொடுக்காதது போல் அது துரோகம் செய்யவில்லை. காதலன் இளம் பெண்களுடன் கலப்பது போல, சோமன் நூறு வழிகளுள்ள பாதை வழியாகக் கலசத்தில் ஒன்று சேர்ந்து பாய்கிறான்.
1.57.558
ध꣣र्ता꣡ दि꣣वः꣡ प꣢वते꣣ कृ꣢त्व्यो꣣ र꣢सो꣣ द꣡क्षो꣢ दे꣣वा꣡ना꣢मनु꣣मा꣢द्यो꣣ नृ꣡भिः꣢ ।
ह꣡रिः꣢ सृजा꣣नो꣢꣫ अत्यो꣣ न꣡ सत्व꣢꣯भि꣣र्वृ꣢था꣣ पा꣡जा꣢ꣳसि कृणुषे न꣣दी꣢ष्वा ॥ ५५८ ॥
வானத்தைத் தாங்குபவனும், செயல்திறன் மிக்க சாறுமான சோமன் சுத்தமாகப் பாய்கிறான்; தேவர்களின் வல்லமை, மனிதர்களால் மகிழ்ந்து அனுபவிக்கத் தகுந்தவன். பச்சைநிறச் சோமன், வலிமையுள்ள குதிரை தன் பலத்துடன் ஓடுவது போல, நதிகளில் உன் ஆற்றலை எளிதில் வெளிப்படுத்துகிறாய்.
1.57.559
वृ꣡षा꣢ मती꣣नां꣡ प꣢वते विचक्ष꣣णः꣢꣫ सोमो꣣ अ꣡ह्नां꣢ प्रतरी꣣तो꣡षसां꣢꣯ꣳ दि꣣वः꣢ ।
प्रा꣣णा꣡ सिन्धू꣢꣯नाꣳ क꣣ल꣡शा꣢ꣳ अचिक्रद꣣दि꣡न्द्र꣢स्य꣣ हा꣡र्द्या꣢वि꣣श꣡न्म꣢नी꣣षि꣡भिः꣣ ॥ ५५९ ॥
மழை பொழிபவன், பார்வையுள்ளவன் சோமன் பிரார்த்தனைகளின் நடுவே பாய்கிறான்; நாட்களையும் விடியல்களையும் வானிலிருந்து கடத்திச் செல்பவன். நதிகளின் பிராணன் கலசங்களை ஒலிக்கச் செய்தது; ஞானிகளால் இந்திரனின் இதயத்தில் அவன் புகுகிறான்.
1.57.560
त्रि꣡र꣢स्मै स꣣प्त꣢ धे꣣न꣡वो꣢ दुदुह्रिरे स꣣त्या꣢मा꣣शि꣡रं꣢ पर꣣मे꣡ व्यो꣢मनि ।
च꣣त्वा꣢र्य꣣न्या꣡ भुव꣢꣯नानि नि꣣र्णि꣢जे꣣ चा꣡रू꣢णि चक्रे꣣ य꣢दृ꣣तै꣡रव꣢꣯र्धत ॥ ५६० ॥
அவனுக்காக ஏழு பசுக்கள் மூன்று முறை பால் கறக்கின்றன; உயர் வானத்தில் உண்மையான கலந்த பானம். மற்ற நான்கு உலகங்கள் தூய்மைக்காக அழகானவற்றைப் படைக்கின்றன, ரிதத்தால் அவன் வளரும்போது.
1.57.561
इ꣡न्द्रा꣢य सोम꣣ सु꣡षु꣢तः꣣ प꣡रि꣢ स्र꣣वा꣡पामी꣢꣯वा भवतु꣣ र꣡क्ष꣢सा स꣣ह꣢ ।
मा꣢ ते꣣ र꣡स꣢स्य मत्सत द्वया꣣वि꣢नो꣣ द्र꣡वि꣢णस्वन्त इ꣣ह꣢ स꣣न्त्वि꣡न्द꣢वः ॥ ५६१ ॥
சோமனே, இந்திரனுக்காக நன்கு பிழியப்பட்டு எங்கும் பாய்ந்து வா; நோய் அரக்கனுடன் விலகட்டும். உன் சாற்றால் இரட்டை நடத்தை உள்ளோர் மகிழாதிருக்கட்டும்; இங்கே செல்வம் நிறைந்த துளிகள் இருக்கட்டும்.
1.57.562
अ꣡सा꣢वि꣣ सो꣡मो꣢ अरु꣢षो꣣ वृषा꣣ ह꣢री꣣ रा꣡जे꣢व द꣣स्मो꣢ अ꣣भि꣡ गा अ꣢꣯भि क्रदत् ।
पु꣣नानो꣢꣫ वार꣣म꣡त्ये꣢ष्य꣣व्य꣡य꣢ꣳ श्ये꣣नो꣡ न योनिं꣢꣯ घृ꣣त꣡व꣢न्त꣣मा꣡स꣢दत् ॥ ५६२ ॥
சோமன் பிழியப்பட்டான், செம்மையானவன், மழை பொழிபவன்; இரண்டு பொன்னிறக் குதிரைகளைக் கொண்ட அரசனைப் போல அற்புதமானவன், பசுக்களை நோக்கி முழங்குகிறான். வடிகட்டியைத் தூய்மைப்படுத்தி அழியாத வழியில் நீ செல்கிறாய்; கழுகைப் போல நெய் நிறைந்த இடத்தில் அமர்ந்தான்.
1.57.563
प्र꣢ दे꣣व꣢꣫मच्छा꣣ म꣡धु꣢मन्त꣣ इ꣢न्द꣣वो꣡ऽसि꣢ष्यदन्त꣣ गा꣢व꣣ आ꣢꣫ न धे꣣न꣡वः꣢ ।
ब꣣र्हिष꣡दो꣢ वच꣣ना꣡व꣢न्त꣣ ऊ꣡ध꣢भिः परि꣣स्रु꣡त꣢मु꣣स्रि꣡या꣢ नि꣣र्णि꣡जं꣢ धिरे ॥ ५६३ ॥
இனிய துளிகள் தேவனை நோக்கிப் பாய்ந்தன, பால் தரும் பசுக்களைப் போல; தர்ப்பையில் அமர்ந்து, பேச்சுடன் கூடியவர்கள், தங்கள் மடியுடன். பாய்ந்து வரும் பசுக்களின் தூய்மைப் பட்டைத் துணியை அவர்கள் பிடித்துக்கொண்டனர்.
1.57.564
अ꣣ञ्ज꣢ते꣣꣬ व्य꣢꣯ञ्जते꣣ स꣡म꣢ञ्जते꣣ क्र꣡तु꣢ꣳ रिहन्ति꣣ म꣢ध्वा꣣꣬ भ्य꣢꣯ञ्जते ।
सि꣡न्धो꣢रुऽ च्छ्वा꣣से꣢ प꣣त꣡य꣢न्तमु꣣क्ष꣡ण꣢ꣳ हिरण्यपा꣣वाः꣢ प꣣शु꣢म꣣प्सु꣡ गृ꣢भ्णते ॥ ५६४ ॥
அவர்கள் அதை அபிஷேகம் செய்கிறார்கள், அலங்கரிக்கிறார்கள், முழுமையாகப் பூசுகிறார்கள்; இனிமையானவர்கள் அதன் வலிமையைச் சுவைக்கிறார்கள், அதை அபிஷேகிக்கிறார்கள். சிந்துவின் மேல் எழும் அலையில் பறந்து செல்லும் காளையை, பொன்னால் சுத்திகரிப்பவர்கள் நீரில் பசுவாகிய சோமத்தைப் பற்றிக்கொள்கிறார்கள்.
1.57.565
प꣣वि꣡त्रं꣢ ते꣣ वि꣡त꣢तं ब्रह्मणस्पते प्र꣣भु꣡र्गात्रा꣢꣯णि꣣ प꣡र्ये꣢षि वि꣣श्व꣡तः꣢ ।
अ꣡त꣢प्ततनू꣣र्न꣢꣫ तदा꣣मो꣡ अ꣢श्नुते शृ꣣ता꣢स꣣ इ꣡द्वह꣢꣯न्तः꣣ सं꣡ तदा꣢꣯शत ॥ ५६५ ॥
ஓ பிரம்மணஸ்பதி, உன் தூய்மைப்படுத்தும் வடிகட்டி விரிந்திருக்கிறது; ஓ பிரபுவே, அனைத்துப் பக்கங்களிலும் காணிக்கையின் அங்கங்களில் நீ சுற்றுகிறாய். வேகாத உடல் கொண்டவன் அதை அடைவதில்லை; வேகவைக்கப்பட்டவர்களே அதைச் சுமந்து முழுமையாக அடைகிறார்கள்.