Upaniṣaden · Aitareya 1.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Aitareya 1.1.1
आत्मा वा इदमेक एवाग्र आसीन्नान्यत्किञ्चचन । स ईक्षत लोकान्नु सृजा इति ॥ १.१.१ ॥
Im Anfang war dies allein das Selbst (ātman), eines; nichts anderes war da. Er dachte: »Nun will ich die Welten erschaffen.«
Aitareya 1.1.2
स इमाँल्लोकानसृजत । अम्भो मरीचीर्मापोऽदोऽम्भः परेण दिवं द्यौः प्रतिष्ठाऽन्तरिक्षं मरीचयः । पृथिवी मरो या अधस्तात्त आपः ॥ १.१.२ ॥
Er erschuf diese Welten: ambhaḥ (das Wasser oben), marīcīḥ (Lichtstrahlen), maraḥ und ambhaḥ. Was jenseits des Himmels ist, ist dyauḥ (der Himmel), seine Stütze ist der antarikṣa (Zwischenraum); die marīcīs sind der antarikṣa; die Erde ist maraḥ; und die Wasser darunter sind die āpaḥ.
Aitareya 1.1.3
स ईक्षतेमे नु लोका लोकपालान्नु सृजा इति ॥ सोऽद्भ्य एव पुरुषं समुद्धृत्यामूर्छयत् ॥ १.१.३ ॥
Er dachte: »Nun will ich Wächter (lokapāla) für diese Welten erschaffen.« Dann zog er aus dem Wasser allein einen Menschen (puruṣa) heraus und formte ihn.
Aitareya 1.1.4
तमभ्यतपत्तस्याभितप्तस्य मुखं निरभिद्यत यथाऽण्डं मुखाद्वाग्वाचोऽग्निर्नासिके निरभिद्येतं नासिकाभ्यां प्राणः । प्राणाद्वायुरक्षिणी निरभिद्येतमक्षिभ्यां चक्षुश्चक्षुष आदित्यः कर्णौ निरभिद्येतां कर्णाभ्यां श्रोत्रं श्रोत्रद्दिशस्त्वङ्निरभिद्यत त्वचो लोमानि लोमभ्य ओषधिवनस्पतयो हृदयं निरभिद्यत हृदयान्मनो मनसश्चन्द्रमा नाभिर्निरभिद्यत नाभ्या अपानोऽपानान्मृत्युः शिश्नं निरभिद्यत शिश्नाद्रेतो रेतस आपः ॥ १.१.४ ॥
Er erhitzte ihn, und aus dem Erhitzten brach der Mund hervor, wie ein Ei; aus dem Mund die Rede, aus der Rede das Feuer. Die beiden Nasenlöcher brachen auf; aus den Nasen der Atem (prāṇa), aus dem Atem der Wind. Die beiden Augen brachen auf; aus den Augen das Sehen, aus dem Sehen die Sonne. Die beiden Ohren brachen auf; aus den Ohren das Hören, aus dem Hören die Richtungen. Die Haut brach auf; aus der Haut die Haare, aus den Haaren Kräuter und Bäume. Das Herz brach auf; aus dem Herzen der Geist, aus dem Geist der Mond. Der Nabel brach auf; aus dem Nabel der abwärts gerichtete Atem (apāna), aus dem apāna der Tod. Das Zeugungsorgan brach auf; daraus der Same, aus dem Samen die Wasser (āpaḥ).