ଉପନିଷଦ · Chāndogya 2.10

Chāndogya 2.10.1

अथ खल्वात्मसंमितमतिमृत्यु सप्तविधꣳ सामोपासीत हिङ्कार इति त्र्यक्षरं प्रस्ताव इति त्र्यक्षरं तत्समम् ॥ २.१०.१ ॥

ଏବେ, ଆତ୍ମସମ୍ମିତ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁର ଅତୀତ ସପ୍ତବିଧ ସାମର ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। 'ହିଙ୍କାର' ତିନି ଅକ୍ଷରର; 'ପ୍ରସ୍ତାବ' ମଧ୍ୟ ତିନି ଅକ୍ଷରର; ତାହା ସମାନ।

आदिरिति द्व्यक्षरं प्रतिहार इति चतुरक्षरं तत इहैकं तत्समम् ॥ २.१०.२ ॥

'ଆଦି' ଦୁଇ ଅକ୍ଷରର; 'ପ୍ରତିହାର' ଚାରି ଅକ୍ଷରର; ତା'ପରେ ଏଠାରେ ଏକ; ତାହା ସମାନ।

उद्गीथ इति त्र्यक्षरमुपद्रव इति चतुरक्षरं त्रिभिस्त्रिभिः समं भवत्यक्षरमतिशिष्यते त्र्यक्षरं तत्समम् ॥ २.१०.३ ॥

'ଉଦ୍‌ଗୀଥ' ତିନି ଅକ୍ଷରର; 'ଉପଦ୍ରବ' ଚାରି ଅକ୍ଷରର; ତିନି-ତିନିରେ ସମାନ ହୁଏ; ଏକ ଅକ୍ଷର ରହେ; ତାହା ତିନି ଅକ୍ଷରର; ତାହା ସମାନ।

निधनमिति त्र्यक्षरं तत्सममेव भवति तानि ह वा एतानि द्वाविꣳशतिरक्षराणि ॥ २.१०.४ ॥

'ନିଧନ' ତିନି ଅକ୍ଷରର; ତାହା ସମାନ ହୁଏ। ଏହିସବୁ ବାଇଶ ଅକ୍ଷର।

एकविꣳशत्यादित्यमाप्नोत्येकविꣳशो वा इतोऽसावादित्यो द्वाविꣳशेन परमादित्याज्जयति तन्नाकं तद्विशोकम् ॥ २.१०.५ ॥

ଏକୋଇଶ ଦ୍ୱାରା ଆଦିତ୍ୟକୁ ପାଏ। ଏକୋଇଶତମ ଏଠାରୁ ସେହି ଆଦିତ୍ୟ। ବାଇଶ ଦ୍ୱାରା ପରମ ଆଦିତ୍ୟଠାରୁ ଜୟ କରେ। ତାହା ନାକ; ତାହା ଶୋକରହିତ।

आप्नोति हादित्यस्य जयं परो हास्यादित्यजयाज्जयो भवति य एतदेवं विद्वानात्मसंमितमतिमृत्यु सप्तविधꣳ सामोपास्ते सामोपास्ते ॥ २.१०.६ ॥

ସେ ଆଦିତ୍ୟର ଜୟ ପାଏ; ତାହାର ଜୟ ଆଦିତ୍ୟ-ଜୟଠାରୁ ପରର। ଏହିପରି ଜାଣି ଆତ୍ମସମ୍ମିତ, ମୃତ୍ୟୁର ପାରିକୁ ସପ୍ତବିଧ ସାମକୁ ଉପାସନା କରେ, ସେ ସାମୋପାସନା କରେ।