ସୃଷ୍ଟିର ସୂକ୍ତ

ଦୃଶ୍ୟ 1

ଋଗ୍ବେଦର ଶେଷ ଭାଗରେ, ତାହାର ଦଶମ ମଣ୍ଡଳରେ, ଜଣେ ଋଷି ସବୁଠାରୁ ପୁରୁଣା ପ୍ରଶ୍ନଟି ପଚାରନ୍ତି: କୌଣସି ଜିନିଷ ଆରମ୍ଭ ହେଲା କିପରି? ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରଟି ତାହାର ପ୍ରଥମ ଶବ୍ଦ 'ନାସଦ୍ ଆସୀତ୍' ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା, ଅର୍ଥାତ୍ "ଅସତ୍ ନଥିଲା"।

ନାସଦୀୟ. ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରର ନାମ ତାହାର ଆରମ୍ଭରୁ ଆସିଛି, 'ନାସଦାସୀନ୍ନୋ ସଦାସୀତ୍': "ଅସତ୍ ମଧ୍ୟ ନଥିଲା, ସତ୍ ମଧ୍ୟ ନଥିଲା"।

ଶାସ୍ତ୍ରରୁ · Ṛgveda 10.129 (anukramaṇī: ṛṣi Prajāpati Parameṣṭhin)

ଦୃଶ୍ୟ 2

ସବୁକିଛି ପୂର୍ବରୁ ସତ୍ ମଧ୍ୟ ନଥିଲା, ଅସତ୍ ମଧ୍ୟ ନଥିଲା; ବାୟୁ ନଥିଲା, ତା' ଆରପାରିର ଆକାଶ ମଧ୍ୟ ନଥିଲା। ମୃତ୍ୟୁ ନଥିଲା, ଅମରତ୍ୱ ନଥିଲା, ରାତି କି ଦିନର କୌଣସି ଚିହ୍ନ ନଥିଲା।

ଶାସ୍ତ୍ରରୁ · Ṛgveda 10.129.1–2 · rigveda/10.129.1

ଦୃଶ୍ୟ 3

ଅନ୍ଧକାର ଅନ୍ଧକାର ଭିତରେ ଲୁଚି ରହିଥିଲା, ଚିହ୍ନହୀନ ଏକ ସମୁଦ୍ର ପରି। ତା'ପରେ ତାପର (ତପସ୍) ଶକ୍ତିରେ ସେହି 'ଏକ' ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ତପସ୍. ତାପ, ଦୀପ୍ତି, କଠୋର ସାଧନାର ପରିଶ୍ରମ। ବେଦରେ ଏହା ଏକ ସୃଜନଶୀଳ ଶକ୍ତି; ପରେ ଏହି ଶବ୍ଦଟି ହିଁ ତପସ୍ୟା ଅର୍ଥରେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଲା।

ଶାସ୍ତ୍ରରୁ · Ṛgveda 10.129.3 · rigveda/10.129.3

ଦୃଶ୍ୟ 4

ତା' ଭିତରେ କାମନା ଜାଗିଲା, ମନର ପ୍ରଥମ ବୀଜ। ଋଷିମାନେ ନିଜ ହୃଦୟରେ ଖୋଜି, ଅସତ୍ ଭିତରେ ସତ୍‌ର ବନ୍ଧନ ପାଇଲେ।

ଶାସ୍ତ୍ରରୁ · Ṛgveda 10.129.4 · rigveda/10.129.4

ଦୃଶ୍ୟ 5

କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତରେ କିଏ ଜାଣେ? ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସୃଷ୍ଟି ପରେ ଆସିଲେ, ତେବେ ଏହା କେଉଁଠୁ ଆସିଲା ତାହା କିଏ କହିପାରିବ?

ଶାସ୍ତ୍ରରୁ · Ṛgveda 10.129.6 · rigveda/10.129.6

ଦୃଶ୍ୟ 6

ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯେ ଏହାକୁ ଦେଖାଶୁଣା କରନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣନ୍ତି, ସ୍ତୋତ୍ରଟି ଏହିପରି ଶେଷ ହୁଏ। କିମ୍ବା ହୁଏତ ସେ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ତିନି ହଜାର ବର୍ଷ ପରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଆଜି ବି ଖୋଲା ରହିଛି।

The seer: କିମ୍ବା ହୁଏତ ସେ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।

ଶାସ୍ତ୍ରରୁ · Ṛgveda 10.129.7 · rigveda/10.129.7