സൃഷ്ടിയുടെ സൂക്തം

രംഗം 1

ഋഗ്വേദത്തിന്റെ അവസാനഭാഗത്ത്, അതിന്റെ പത്താം മണ്ഡലത്തിൽ, ഒരു ഋഷി എല്ലാറ്റിലും പഴക്കമേറിയ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു: എന്തെങ്കിലും എങ്ങനെ ആരംഭിച്ചു? ഈ സൂക്തം അതിന്റെ ആദ്യവാക്കുകളായ നാസദാസീത്, "അസത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല" എന്നതിലൂടെയാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

നാസദീയം. സൂക്തത്തിന്റെ പേര് അതിന്റെ തുടക്കമായ നാസദാസീന്നോ സദാസീത് എന്നതിൽനിന്നാണ്: "അസത്തും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, സത്തും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല".

ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്ന് · Ṛgveda 10.129 (anukramaṇī: ṛṣi Prajāpati Parameṣṭhin)

രംഗം 2

എല്ലാറ്റിനും മുൻപ്, സത്തും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, അസത്തും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; വായുവും അതിനപ്പുറമുള്ള ആകാശവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മരണവും ഇല്ല, അമരത്വവും ഇല്ല; രാത്രിയുടെയോ പകലിന്റെയോ ഒരു അടയാളവും ഇല്ല.

ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്ന് · Ṛgveda 10.129.1–2 · rigveda/10.129.1

രംഗം 3

ഇരുട്ട് ഇരുട്ടിൽ മറഞ്ഞുകിടന്നു, അടയാളങ്ങളില്ലാത്ത ഒരു കടൽപോലെ. അപ്പോൾ, താപത്തിന്റെ (തപസ്സ്) ശക്തിയാൽ, ആ ഏകം ജനിച്ചു.

തപസ്സ്. ചൂട്, ജ്വലനം, കഠിനവ്രതത്തിന്റെ പ്രയത്നം. വേദങ്ങളിൽ ഇത് ഒരു സൃഷ്ടിശക്തിയാണ്; പിൽക്കാലത്ത് സന്ന്യാസാനുഷ്ഠാനത്തിന് ഉപയോഗിച്ച അതേ വാക്കാണിത്.

ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്ന് · Ṛgveda 10.129.3 · rigveda/10.129.3

രംഗം 4

അതിൽ കാമം ഉദിച്ചു, മനസ്സിന്റെ ആദ്യബീജം. ഋഷിമാർ തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ തിരഞ്ഞ്, ഉള്ളതിന് ഇല്ലാത്തതിലുള്ള ബന്ധം കണ്ടെത്തി.

ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്ന് · Ṛgveda 10.129.4 · rigveda/10.129.4

രംഗം 5

എന്നാൽ ആർക്കാണ് സത്യത്തിൽ അറിയാവുന്നത്? ദേവന്മാർപോലും ഈ സൃഷ്ടിക്കു ശേഷമാണ് വന്നത്; അപ്പോൾ ഇത് എവിടെനിന്നു വന്നുവെന്ന് ആർക്കു പറയാനാകും?

ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്ന് · Ṛgveda 10.129.6 · rigveda/10.129.6

രംഗം 6

പരമമായ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഇരുന്ന് ഇതിനെ നിരീക്ഷിക്കുന്നവന് തീർച്ചയായും അറിയാം, എന്നു പറഞ്ഞാണ് സൂക്തം അവസാനിക്കുന്നത്. അല്ലെങ്കിൽ ഒരുപക്ഷേ അവനും അറിയില്ല. മൂവായിരം വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും ആ ചോദ്യം ഇന്നും തുറന്നുകിടക്കുന്നു.

The seer: അല്ലെങ്കിൽ ഒരുപക്ഷേ അവനും അറിയില്ല.

ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്ന് · Ṛgveda 10.129.7 · rigveda/10.129.7