படைப்புப் பாடல்

காட்சி 1

ரிக்வேதத்தின் பிற்பகுதியில், அதன் பத்தாம் மண்டலத்தில், ஒரு முனிவர் எல்லாவற்றிலும் பழமையான கேள்வியைக் கேட்கிறார்: எதுவுமே எப்படித் தொடங்கியது? இந்தப் பாடல் அதன் முதல் சொற்களான நாஸத் ஆஸீத், "இன்மை இருக்கவில்லை" என்பதால் அறியப்படுகிறது.

நாஸதீய. இந்தப் பாடலின் பெயர் அதன் தொடக்கத்திலிருந்து வருகிறது: நாஸத் ஆஸீன் நோ ஸத் ஆஸீத், "இன்மையும் இருக்கவில்லை, உண்மையும் இருக்கவில்லை".

நூலிலிருந்து · Ṛgveda 10.129 (anukramaṇī: ṛṣi Prajāpati Parameṣṭhin)

காட்சி 2

எதற்கும் முன்னால், உண்மையும் இல்லை, இன்மையும் இல்லை; காற்றும் இல்லை, அதற்கு அப்பால் வானமும் இல்லை. மரணமும் இல்லை, மரணமின்மையும் இல்லை; இரவுக்கோ பகலுக்கோ எந்த அடையாளமும் இல்லை.

நூலிலிருந்து · Ṛgveda 10.129.1–2 · rigveda/10.129.1

காட்சி 3

இருள் இருளுக்குள் மறைந்து கிடந்தது, அடையாளங்களே இல்லாத ஒரு கடல். பின்னர், வெப்பத்தின் (தபஸ்) ஆற்றலால், அந்த ஒன்று பிறந்தது.

தபஸ். வெப்பம், ஒளிர்வு, தவத்தின் முயற்சி. வேதங்களில் இது ஒரு படைப்பு ஆற்றல்; இதே சொல் பின்னாளில் துறவுப் பயிற்சியைக் குறிக்கப் பயன்பட்டது.

நூலிலிருந்து · Ṛgveda 10.129.3 · rigveda/10.129.3

காட்சி 4

அதில் ஆசை எழுந்தது, மனத்தின் முதல் விதை. முனிவர்கள் தங்கள் இதயங்களில் தேடி, இல்லாததில் இருப்பதன் பிணைப்பைக் கண்டார்கள்.

நூலிலிருந்து · Ṛgveda 10.129.4 · rigveda/10.129.4

காட்சி 5

ஆனால் உண்மையில் யார் அறிவார்? தேவர்களே இந்தப் படைப்புக்குப் பின்னர்தான் வந்தார்கள்; அப்படியிருக்க, இது எங்கிருந்து வந்தது என்று யாரால் சொல்ல முடியும்?

நூலிலிருந்து · Ṛgveda 10.129.6 · rigveda/10.129.6

காட்சி 6

மிக உயர்ந்த வானத்திலிருந்து இதைக் கண்காணிப்பவர் நிச்சயம் அறிவார் என்று பாடல் முடிகிறது. அல்லது ஒருவேளை அவருக்கும் தெரியாமல் இருக்கலாம். மூவாயிரம் ஆண்டுகள் கடந்தும், இந்தக் கேள்விக்கு இன்னும் விடை காணப்படவில்லை.

The seer: அல்லது ஒருவேளை அவருக்கும் தெரியாமல் இருக்கலாம்.

நூலிலிருந்து · Ṛgveda 10.129.7 · rigveda/10.129.7