บทสวดแห่งการสร้างโลก
Maṇḍala 10, Sūkta 129 · 3 นาที
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
ตอนที่ 1
ในตอนปลายของฤคเวท ในมณฑลที่สิบ ฤๅษีผู้หนึ่งถามคำถามที่เก่าแก่ที่สุด: สิ่งทั้งหลายเริ่มต้นอย่างไร บทสวดนี้รู้จักกันจากคำแรก nāsad āsīt "มิได้มีความไม่มี"
นาสทียะ. ชื่อของบทสวดมาจากคำขึ้นต้น nāsad āsīn no sad āsīt: "มิได้มีทั้งความไม่มีและความมี"
จากคัมภีร์ · Ṛgveda 10.129 (anukramaṇī: ṛṣi Prajāpati Parameṣṭhin)
ตอนที่ 2
ก่อนสิ่งใด ไม่มีทั้งความมีและความไม่มี ไม่มีอากาศและไม่มีฟ้าเหนือขึ้นไป ไม่มีความตายและไม่มีความไม่ตาย ไม่มีเครื่องหมายของกลางคืนหรือกลางวัน
จากคัมภีร์ · Ṛgveda 10.129.1–2 · rigveda/10.129.1
ตอนที่ 3
ความมืดซ่อนอยู่ในความมืด เป็นทะเลที่ไร้เครื่องหมาย แล้วด้วยอำนาจของความร้อน (ตบะ) สิ่งหนึ่งเดียวนั้นก็บังเกิด
ตบะ. ความร้อน ความเรืองรอง ความเพียรในการบำเพ็ญ ในพระเวทเป็นพลังสร้างสรรค์ คำเดียวกับที่ต่อมาใช้หมายถึงการบำเพ็ญพรต
จากคัมภีร์ · Ṛgveda 10.129.3 · rigveda/10.129.3
ตอนที่ 4
ความปรารถนาเกิดขึ้นในสิ่งนั้น เป็นเมล็ดแรกของจิต ฤๅษีทั้งหลายค้นหาในดวงใจ และพบสายสัมพันธ์ของสิ่งที่มีในสิ่งที่ไม่มี
จากคัมภีร์ · Ṛgveda 10.129.4 · rigveda/10.129.4
ตอนที่ 5
แต่ใครเล่ารู้จริง แม้เทพทั้งหลายก็มาหลังการสร้างนี้ แล้วใครจะบอกได้ว่ามันมาจากไหน
จากคัมภีร์ · Ṛgveda 10.129.6 · rigveda/10.129.6
ตอนที่ 6
ผู้ที่เฝ้าดูอยู่ในสวรรค์ชั้นสูงสุดย่อมรู้แน่ บทสวดจบลงเช่นนั้น หรือบางทีท่านก็ไม่รู้ สามพันปีผ่านไป คำถามนี้ยังเปิดอยู่
The seer: หรือบางทีท่านก็ไม่รู้
จากคัมภีร์ · Ṛgveda 10.129.7 · rigveda/10.129.7