Atharvaveda · Sūkta 2.14

2.14.1

निःसालां धृष्णुं धिषणमेकवाद्यां जिघत्स्वम् ।
सर्वाश्चण्डस्य नप्त्यो नाशयामः सदान्वाः ॥ २.१४.१ ॥

Expulsamos Niḥsālā, a ousada, a atacante, a única acusadora, a devoradora. Todas as netas de Caṇḍa, ó Sadānvās, nós destruímos.

निर्वो गोष्ठादजामसि निरक्षान् निरुपानशात् ।
निर्वो मगुन्द्या दुहितरो गृहेभ्यश्चातयामहे ॥ २.१४.२ ॥

Expulsamos-vos do curral; expulsamos os portadores de eixos e os calçados. Filhas de Magundī, afastamo-vos das casas.

असौ यो अधराद्गृहस्तत्र सन्त्वराय्यः ।
तत्र सेदिर्न्युच्यतु सर्वाश्च यातुधान्यः ॥ २.१४.३ ॥

Aquela casa baixa ali — que as Arāyyas estejam lá. Que Sedi afunde ali, e todas as yātudhānīs também.

भूतपतिर्निरजत्विन्द्रश्चेतः सदान्वाः ।
गृहस्य बुध्न आसीनास्ता इन्द्रो वज्रेणाधि तिष्ठतु ॥ २.१४.४ ॥

Que o senhor dos seres os expulse; que Indra os expulse, ó Sadānvās atentas. Aos sentados na base da casa, que Indra se erga sobre eles com o raio.

यदि स्थ क्षेत्रियाणां यदि वा पुरुषेषिताः ।
यदि स्थ दस्युभ्यो जाता नश्यतेतः सदान्वाः ॥ २.१४.५ ॥

Se sois as doenças dos campos, ou enviadas por homens, ou nascidas de ladrões — ó Sadānvās, perecei daqui.

परि धामान्यासामाशुर्गाष्ठामिवासरम् ।
अजैषं सर्वान् आजीन् वो नश्यतेतः सदान्वाः ॥ २.१४.६ ॥

Ao redor das suas moradas, rapidamente, como ao redor de um curral — venci todas as vossas lutas. Ó Sadānvās, perecei daqui.