Mahābhārata · Adhyāya 1.161
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.161.1
एतस्मिन्नेव काले तु यथासंप्रत्ययं कविः ।
विदुरः प्रेषयामास तद्वनं पुरुषं शुचिम् ॥ १.१६१.१ ॥
Nesse mesmo momento, Vidura, o sábio, enviou àquela floresta um homem puro e de confiança.
1.161.2
आत्मनः पाण्डवानां च विश्वास्यं ज्ञातपूर्वकम् ।
गङ्गासंतरणार्थाय ज्ञाताभिज्ञानवाचिकम् ॥ १.१६१.२ ॥
De confiança dele e dos Pāṇḍavas, conhecido antes, capaz de transmitir os sinais combinados para atravessar o Ganges.
1.161.3
स गत्वा तु यथोद्देशं पाण्डवान्ददृशे वने ।
जनन्या सह कौरव्याननयज्जाह्नवीतटम् ॥ १.१६१.३ ॥
Tendo ido conforme combinado, encontrou os Pāṇḍavas na floresta e conduziu os filhos de Kuru, com a mãe, à margem do Ganges.
1.161.4
विदितं तन्महाबुद्धेर्विदुरस्य महात्मनः ।
ततस्त्रस्यापि चारेण चेष्टितं पापचेतसः ॥ १.१६१.४ ॥
Isso era conhecido por Vidura, de grande inteligência e grande alma; e as manobras do de mente perversa, Dhṛtarāṣṭra, por meio de seus espiões, também lhe eram conhecidas.
1.161.5
ततः प्रवासितो विद्वान्विदुरेण नरस्तदा ।
पार्थानां दर्शयामास मनोमारुतगामिनीम् ॥ १.१६१.५ ॥
Então o homem sábio enviado por Vidura mostrou aos Pārthas um barco rápido como a mente e o vento.
1.161.6
सर्ववातसहां नावं यन्त्रयुक्तां पताकिनीम् ।
शिवे भागीरथीतीरे नरैर्विस्रम्भिभिः कृताम् ॥ १.१६१.६ ॥
Um barco que resistia a todos os ventos, provido de mecanismos e adornado com bandeiras, construído por homens de confiança na margem propícia do Bhāgīrathī.
1.161.7
ततः पुनरथोवाच ज्ञापकं पूर्वचोदितम् ।
युधिष्ठिर निबोधेयं संज्ञार्थं वचनं कवेः ॥ १.१६१.७ ॥
Então ele repetiu o sinal dito antes: «Yudhiṣṭhira, ouve estas palavras do sábio, ditas como sinal.»
1.161.8
कक्षघ्नः शिशिरघ्नश्च महाकक्षे बिलौकसः ।
न हन्तीत्येवमात्मानं यो रक्षति स जीवति।
बोद्धव्यमिति यत्प्राह विदुरस्तदिदं तथा ॥ १.१६१.८ ॥
«O queimador da erva seca e o destruidor do frio não ferem os que vivem em buracos na grande floresta» — quem assim se protege, vive. Isto é o que Vidura disse que devia ser compreendido.
1.161.9
तेन मां प्रेषितं विदिधि विश्वस्तं संज्ञयाऽनया ।
भूयश्चैवाह मां क्षत्ता विदुरः सर्वतोऽर्थवित्।
अधिक्षिपन्धार्तराष्ट्रं सभ्रातृकमुदारधीः ॥ १.१६१.९ ॥
«Ele me enviou; saiba que sou confiável por este sinal.» Vidura, que conhece em todos os aspectos o que é útil, disse-me de novo, o de mente nobre, censurando o filho de Dhṛtarāṣṭra com os irmãos.
1.161.10
कर्णं दुर्योधनं चैव भ्रातृभिः सहितं रणे ।
शकुनिं चैव कौन्तेय विजेताऽसि न संशयः ॥ १.१६१.१० ॥
«Karṇa e Duryodhana com seus irmãos, e também Śakuni, na batalha, ó filho de Kuntī — tu vencerás; não há dúvida.»
1.161.11
पाण्डवाश्चापि गत्वाथ गङ्गायास्तीरमुत्तमम् ।
निषादाधिपतिं वीरं दाशं परमधार्मिकम् ॥ १.१६१.११ ॥
Os Pāṇḍavas também foram à excelente margem do Gaṅgā, até o herói Dāśa, senhor dos Niṣādas, o mais justo.
1.161.12
दीपिकाभिः कृतालोकं मार्गमाणं च पाण्डवान् ।
ददृशुः पाण्डवेयास्ते नाविकं त्वरयाऽन्वितम् ॥ १.१६१.१२ ॥
Os filhos de Pāṇḍu viram um barqueiro, apressado, que fizera luz com lâmpadas e procurava os Pāṇḍavas.
1.161.13
निषादस्तत्र कौन्तेयानभिज्ञानं न्यवेदयत् ।
विदुरस्य महाबुद्धेर्म्लेच्छभाषादि यत्तदा ॥ १.१६१.१३ ॥
Ali o caçador revelou aos filhos de Kuntī o sinal de reconhecimento do sábio Vidura, e a língua dos mleccha e o restante daquele tempo.
1.161.14
विदुरेणास्मि सन्दिष्टो दत्त्वा बहु धनं महत् ।
गङ्गातीरे निविष्टस्त्वं पाण्डवांस्तारयेति ह ॥ १.१६१.१४ ॥
Vidura, tendo-me dado muita e grande riqueza, ordenou-me: tu, que estás estabelecido na margem do Gaṅgā, faz os Pāṇḍava atravessarem.
1.161.15
सोऽहं चतुर्दशीमद्य गङ्गाया अविदूरतः ।
चारेरन्वेषयाम्यस्मिन्वने मृगगणान्विते ॥ १.१६१.१५ ॥
Eu, hoje, no décimo quarto dia, não longe do Gaṅgā, os procuro nesta floresta cheia de rebanhos de veados, por meio de espiões.
1.161.16
प्रभवन्तोऽथ भद्रं वो नावमारुह्य गम्यताम् ।
युक्तारित्रपताकां च निश्छिद्रां मन्दिरोपमाम् ॥ १.१६१.१६ ॥
Poderosos, que a boa fortuna esteja convosco; agora subi ao barco e segui — equipado com remos e bandeiras, sem furos, semelhante a uma morada.
1.161.17
इयं वारिपथे युक्ता नौरप्सु सुखगामिनी ।
मोचयिष्यति वः सर्वानस्माद्देशान्न संशयः ॥ १.१६१.१७ ॥
Este barco, apto para a via aquática, desliza facilmente sobre as águas; sem dúvida vos libertará a todos desta terra, não há dúvida.
1.161.18
अथ तान्व्यथितान्दृष्ट्वा सह मात्रा नरोत्तमान् ।
नावमारोप्य गङ्गायां प्रस्थितानब्रवीत्पुनः ॥ १.१६१.१८ ॥
Então, vendo aqueles melhores dos homens aflitos junto à mãe, tendo-os feito subir ao barco, partindo pelo Gaṅgā, falou novamente.
1.161.19
विदुरो मूर्ध्न्युपाघ्राय परिष्वज्य वचो मुहुः ।
अरिष्टं गच्छताव्यग्राः पन्थानमिति चाब्रवीत् ॥ १.१६१.१९ ॥
Vidura, cheirando-lhes a cabeça e abraçando-os, repetidamente disse: "Segui o caminho em segurança, com a mente tranquila."
1.161.20
इत्युक्त्वा स तु तान्वीरान्पुमान्विदुरचोदितः ।
तारयामास राजेन्द्र गङ्गां नावा नरर्षभान् ॥ १.१६१.२० ॥
Tendo dito isso, aquele homem, instigado por Vidura, fez aqueles heróis atravessarem o Ganges de barco, ó senhor dos reis.
1.161.21
तारयित्वा ततो गङ्गां पारं प्राप्तांश्च सर्वशः ।
जयाशिषः प्रयुज्याथ यथागतमगाद्धि सः ॥ १.१६१.२१ ॥
Tendo-os feito atravessar o Ganges e concedido bênçãos de vitória a todos os que alcançaram a outra margem, ele partiu pelo caminho por onde viera.
1.161.22
पाण्डवाश्च महात्मानः प्रतिसन्दिश्य वै कवेः ।
गङ्गामुत्तीर्य वेगेन जग्मुर्गूढमलक्षिताः ॥ १.१६१.२२ ॥
Os Pāṇḍavas, de grandes almas, tendo se despedido do sábio Vidura, cruzaram rapidamente o Ganges e partiram em segredo, sem serem vistos.
1.161.23
ततस्ते तत्र तीर्त्वा तु गङ्गामुत्तुङ्गवीचिकाम् ।
जवेन प्रययुर्वीरा दक्षिणां दिशमास्थिताः ॥ १.१६१.२३ ॥
Então, tendo atravessado ali o Ganges de altas ondas, aqueles heróis partiram rapidamente em direção ao sul.
1.161.24
विज्ञाय निशि पन्थानं नक्षत्रैर्दक्षिणामुखाः ।
वनाद्वनान्तरं राजन्गहनं प्रतिपेदिरे ॥ १.१६१.२४ ॥
Reconhecendo o caminho à noite pelas estrelas, de rosto voltado para o sul, ó rei, chegaram de uma floresta a outra, densa.
1.161.25
श्रान्तास्ततः पिपासार्ताः क्षुधिता भयकातराः ।
पुनरूचुर्महावीर्यं भीमसेनमिदं वचः ॥ १.१६१.२५ ॥
Exaustos, atormentados pela sede, famintos e trêmulos de medo, disseram novamente estas palavras a Bhīmasena, de grande vigor.
1.161.26
इतः कष्टतरं किं नु यद्वयं गहने वने ।
दिशश्च न प्रजानीमो गन्तुं चैतेन शक्नुमः।
तं च पापं न जानीमो दग्धो वाथ पुरोचनः ॥ १.१६१.२६ ॥
O que poderia ser mais doloroso do que isto: nesta floresta densa nem sequer conhecemos as direções, nem somos capazes de seguir por este caminho? E não sabemos se aquele perverso Purocana foi queimado ou não.
1.161.27
कथं नु विप्रमुच्येम भयादस्मादलक्षिताः ।
शीघ्रमस्मानुपादाय तथैव व्रज भारत ॥ १.१६१.२७ ॥
Como nos libertaríamos deste medo sem sermos vistos? Ó descendente de Bharata, leva-nos depressa e segue assim.
1.161.28
त्वं हि नो बलवानेको यथा सततगस्तथा ।
इत्युक्तो धर्मराजेन भीमसेनो महाबलः।
आदाय कुन्तीं भ्रातॄंश्च जगामाशु स पावनिः ॥ १.१६१.२८ ॥
«Pois só tu és forte entre nós; segue adiante como sempre fazes.» Assim interpelado pelo rei da justiça, o poderoso Bhīmasena, filho do deus do vento, tomou Kuntī e os irmãos e partiu rapidamente.