Mahābhārata · Adhyāya 1.197
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.197.1
एवमुक्तः स विप्रर्षिर्वसिष्ठेन महात्मना ।
न्ययच्छदात्मनः क्रोधं सर्वलोकपराभवात् ॥ १.१९७.१ ॥
Quando o magnânimo Vasiṣṭha assim falou, aquele sábio entre os brâmanes conteve sua ira, lembrando-se da ruína de todos os mundos.
1.197.2
ईजे च स महातेजाः सर्ववेदविदां वरः ।
ऋषी राक्षससत्रेण शाक्तेयोऽथ पराशरः ॥ १.१९७.२ ॥
Parāśara, filho de Śakti, o melhor entre todos os conhecedores dos Vedas e de grande esplendor, realizou então o sacrifício contra os rākṣasas.
1.197.3
ततो वृद्धांश्च बालांश्च राक्षसान्स महामुनिः ।
ददाह वितते यज्ञे शक्तेर्वधमनुस्मरन् ॥ १.१९७.३ ॥
Então aquele grande sábio, lembrando-se da morte de Śakti, queimou naquele vasto sacrifício os velhos, as crianças e os rākṣasas.
1.197.4
न हि तं वारयामास वसिष्ठो रक्षसां वधात् ।
द्वितीयामस्य मां भाङ्क्षं प्रतिज्ञामिति निश्चयात् ॥ १.१९७.४ ॥
Vasiṣṭha não o impediu da matança dos rākṣasas, pois resolvera: "Não quebrarei o seu segundo voto."
1.197.5
त्रयाणां पावकानां च सत्रे तस्मिन्महामुनिः ।
आसीत्पुरस्ताद्दीप्तानां चतुर्थ इव पावकः ॥ १.१९७.५ ॥
Naquele sacrifício, o grande sábio estava diante dos três fogos ardentes como um quarto fogo.
1.197.6
तेन यज्ञेन शुभ्रेण हूयमानेन शक्तितः ।
तद्विदीपितमाकाशं सूर्येणेव घनात्यये ॥ १.१९७.६ ॥
Por aquele brilhante sacrifício, oferecido segundo o seu poder, o céu iluminou-se como pelo sol no fim da estação das chuvas.
1.197.7
तं वसिष्ठादयः सर्वे मुनयस्तत्र मेनिरे ।
तेजसा दीप्यमानं वै द्वितीयमिव भास्करम् ॥ १.१९७.७ ॥
Vasiṣṭha e todos os outros sábios o consideraram ali como um segundo sol, resplandecendo com brilho.
1.197.8
ततः परमदुष्प्रापमन्यैर्ऋषिरुधारधीः ।
समापिपयिषुः सत्रं तमत्रिः समुपागमत् ॥ १.१९७.८ ॥
Então o sábio Atri, de mente nobre, muito difícil de alcançar para outros, chegou ali desejando completar aquela sessão sacrificial.
1.197.9
तथा पुलस्त्यः पुलहः क्रतुश्चैव महाक्रतुः ।
तत्राजग्मुरमित्रघ्न रक्षसां जीवितेप्सया ॥ १.१९७.९ ॥
Da mesma forma, Pulastya, Pulaha, Kratu e Mahākratu chegaram ali, ó destruidor de inimigos, desejando a vida dos rākṣasas.
1.197.10
पुलस्त्यस्तु वधात्तेषां रक्षसां भरतर्षभ ।
उवाचेदं वचः पार्थ पराशरमरिन्दमम् ॥ १.१९७.१० ॥
Mas Pulastya disse estas palavras a Parāśara, o domador de inimigos, sobre o massacre daqueles rākṣasas, ó touro dos Bharatas, filho de Pṛthā.
1.197.11
कच्चित्तातापविघ्नं ते कच्चिन्नन्दसि पुत्रक ।
अजानतामदोषाणां सर्वेषां रक्षसां वधात् ॥ १.१९७.११ ॥
Querido filho, algum obstáculo te sobreveio? Filho, alegras-te com a matança de todos aqueles rākṣasas, que nada sabiam e eram sem culpa?
1.197.12
प्रजोच्छेदमिमं मह्यं न हि कर्तु त्वमर्हसि ।
नैष तात द्विजातीनां धर्मो दृष्टस्तपस्विनाम् ॥ १.१९७.१२ ॥
Não deverias levar a cabo esta destruição da minha descendência. Querido filho, este não é o dever visto nos dvija ascetas.
1.197.13
शम एव परो धर्मस्तमाचर पराशर ।
अधर्मिष्ठं वरिष्ठः सन्कुरुषे त्वं पराशर ॥ १.१९७.१३ ॥
A calma é o dharma supremo; pratica-a, ó Parāśara. Sendo o mais excelente, cometes injustiça, ó Parāśara.
1.197.14
शक्तिं चापि हि धर्मज्ञं नातिक्रान्तुमिहार्हसि ।
प्रजायाश्च ममोच्छेदं न चैवं कर्तुमर्हसि ॥ १.१९७.१४ ॥
Ó conhecedor do dharma, não deves transgredir aqui nem mesmo Śakti, nem deves assim causar a destruição da minha linhagem.
1.197.15
शापाद्धि शक्तेर्वासिष्ठ तदा तदुपपादितम् ।
आत्मजेन स दोषेण शक्तिर्नीत इतो दिवम् ॥ १.१९७.१५ ॥
Ó filho de Vasiṣṭha, aquilo aconteceu então por causa da maldição de Śakti; pela culpa do seu próprio filho, Śakti foi levado daqui para o céu.
1.197.16
न हि तं राक्षसः कश्चिच्छक्तो भक्षयितुं मुने ।
वासिष्ठो भक्षितश्चासीत्कौशिकोत्सृष्टरक्षसा।
शापं न कुर्वन्ति तदा न च त्राणपरायणाः ॥ १.१९७.१६ ॥
Ó sábio, nenhum rākṣasa era capaz de o devorar; contudo, o filho de Vasiṣṭha foi devorado por um rākṣasa libertado por Kauśika. Então os que se dedicavam à proteção não amaldiçoaram.
1.197.17
क्षमावन्तोऽदहन्देहं देहमन्यद्भवत्विति ।
आत्मनैवात्मनस्तेन दृष्टो मृत्युस्तदाऽभवत् ॥ १.१९७.१७ ॥
Os de paciência queimaram o corpo, pensando: 'Que haja outro corpo'; então a morte foi vista por ele, por si mesmo.
1.197.18
निमित्तभूतस्तत्रासीद्विश्वामित्रः पराशर ।
राजा कल्माषपादश्च दिवमारुह्य मोदते ॥ १.१९७.१८ ॥
Ó Parāśara, Viśvāmitra foi ali a causa; e o rei Kalmāṣapāda, tendo subido ao céu, regozija-se.
1.197.19
ये च शक्त्यवराः पुत्रा वसिष्ठस्य महामुने ।
ते च सर्वे मुदा युक्ता मोदन्ते सहिताः सुरैः ॥ १.१९७.१९ ॥
Ó grande sábio, os filhos mais novos de Śakti, filho de Vasiṣṭha, todos unidos na alegria, regozijam-se junto com os deuses.
1.197.20
सर्वमेतद्वसिष्ठस्य विदितं वै महामुने ।
रक्षसां च समुच्छेद एष तात तपस्विनाम् ॥ १.१९७.२० ॥
Ó grande sábio, tudo isto era conhecido por Vasiṣṭha. Caro, esta é a destruição dos rākṣasas em favor dos ascetas.
1.197.21
निमित्तभूतस्त्वं चात्र क्रतौ वासिष्ठनन्दन ।
तत्सत्रं मुञ्च भद्रं ते समाप्तमिदमस्तु ते ॥ १.१९७.२१ ॥
Ó filho de Vasiṣṭha, tu mesmo és a causa neste sacrifício. Libera essa sessão sacrificial. Que a bênção esteja contigo; que isto seja concluído para ti.
1.197.22
एवमुक्तः पुलस्त्येन वसिष्ठेन च धीमता ।
तदा समापयामास सत्रं शाक्तो महामुनिः ॥ १.१९७.२२ ॥
Assim interpelado por Pulastya e pelo sábio Vasiṣṭha, o grande sábio, filho de Śakti, então encerrou aquela sessão sacrificial.
1.197.23
सर्वराक्षससत्राय संभृतं पावकं तदा ।
उत्तरे हिमवत्पार्श्वे उत्ससर्ज महावने ॥ १.१९७.२३ ॥
Aquele fogo reunido para o sacrifício contra todos os rākṣasas foi então libertado no norte, ao lado do Himālaya, na grande floresta.
1.197.24
स तत्राद्यापि रक्षांसि वृक्षानश्मन एव च ।
भक्षयन्दृश्यते वह्निः सदा पर्वणि पर्वणि ॥ १.१९७.२४ ॥
Aquele fogo ainda hoje se vê ali, devorando rākṣasas, árvores e pedras, sempre em cada fase lunar.