Mahābhārata · Adhyāya 1.228
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.228.1
एवं संप्राप्य राज्यं तदिन्द्रप्रस्थे तपोधन ।
अत ऊर्ध्वं नरव्याघ्राः किमकुर्वत पाण्डवाः ॥ १.२२८.१ ॥
Tendo assim obtido o reino em Indraprastha, ó rico em ascetismo, o que fizeram depois os tigres entre os homens, os Pāṇḍavas?
1.228.2
सर्व एव महात्मानः सर्वे मम पितामहाः ।
द्रौपदी धर्मपत्नी च कथं तानन्ववर्तत ॥ १.२२८.२ ॥
Todos aqueles grandes de alma, meus antepassados, e a esposa legítima Draupadī, como se comportou com eles?
1.228.3
कथमासुश्च कृष्णायामेकस्यां ते नरर्षभाः ।
वर्तमाना महाभागा नाभिद्यन्त परस्परम् ॥ १.२२८.३ ॥
E como aqueles touros entre os homens, grandemente afortunados, vivendo com a única Kṛṣṇā, não brigavam entre si?
1.228.4
श्रोतुमिच्छाम्यहं तत्र विस्तरेण यथातथम् ।
तेषां चेष्टितमन्योन्यं युक्तानां कृष्णया सह ॥ १.२२८.४ ॥
Desejo ouvir em detalhe, exatamente como foi, o comportamento deles uns com os outros enquanto estavam unidos a Kṛṣṇā.
1.228.5
धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञाता इन्द्रप्रस्थं प्रविश्य तत् ।
रेमिरे पुरुषव्याघ्राः कृष्णया सह पाण्डवाः ॥ १.२२८.५ ॥
Tendo recebido permissão de Dhṛtarāṣṭra, os tigres entre os homens, os Pāṇḍavas, entraram em Indraprastha e se alegraram ali com Kṛṣṇā.
1.228.6
प्राप्य राज्यं महातेजाः सत्यसन्धो युधिष्ठिरः ।
पालयामास धर्मेण पृथिवीं भ्रातृभिः सह ॥ १.२२८.६ ॥
Tendo obtido o reino, Yudhiṣṭhira, de grande esplendor e fiel à sua palavra, governou a terra com justiça junto com seus irmãos.
1.228.7
जितारयो महात्मानः सत्यधर्मपरायणाः ।
एवं पुरमिदं प्राप्य तत्रोषुः पाण्डुनन्दनाः ॥ १.२२८.७ ॥
Os magnânimos filhos de Pāṇḍu, que haviam vencido seus inimigos e se dedicavam à verdade e ao dharma, tendo assim alcançado esta cidade, nela habitaram.
1.228.8
कुर्वाणाः पौरकार्याणि सर्वाणि भरतर्षभाः ।
आसांचक्रुर्महार्हेषु पार्थिवेष्वासनेषु च ॥ १.२२८.८ ॥
Cuidando de todos os assuntos da cidade, os touros dos Bharatas dispuseram assentos de grande valor, dignos de reis.
1.228.9
तेषु तत्रोपविष्टेषु पाण्डवेषु महात्मसु ।
आययौ धर्मराजं तु द्रष्टुकामोऽथ नारदः ॥ १.२२८.९ ॥
Enquanto os magnânimos Pāṇḍavas estavam sentados ali, Nārada chegou, desejoso de ver o rei Dharma.
1.228.10
पथा नक्षत्रजुष्टेन सुपर्णाचरितेन च ।
चन्द्रसूर्यप्रकाशेन सेवितेन महर्षिभिः ॥ १.२२८.१० ॥
Pelo caminho frequentado pelas constelações, percorrido por Garuḍa, iluminado pela luz da lua e do sol, e visitado pelos grandes sábios.
1.228.11
नभस्स्थलेन दिव्येन दुर्लभेनातपस्विनाम् ।
भूतार्चितो भूतधरां राष्ट्रमन्दिरभूषिताम् ॥ १.२२८.११ ॥
Pela região celeste do céu, divina e difícil de alcançar para os não ascetas, contemplando a terra venerada pelos seres e adornada com as moradas dos reinos.
1.228.12
अवेक्षमाणो द्युतिमानाजगाम महातपाः ।
सर्ववेदान्तगो विप्रः सर्ववेदाङ्गपारगः ॥ १.२२८.१२ ॥
Olhando para baixo, chegou o brâmane radiante e de grande ascese, que havia alcançado o fim de todos os Vedas e dominava todos os membros védicos.
1.228.13
परेण तपसा युक्तो ब्राह्मेण तपसा वृतः ।
नये नीतौ च निस्तो विश्रुतश्च महामुनिः ॥ १.२२८.१३ ॥
Dotado de austeridade suprema, envolto em austeridade brâmane, firme na política e na arte de governar, o grande sábio renomado.
1.228.14
परात्परतरं प्राप्तो धर्मान्समभिजग्मिवान् ।
भावितात्मा गतरजाः शान्तो मृदुर्ऋजुर्दिवजः ॥ १.२२८.१४ ॥
Que havia alcançado o mais alto do mais alto, que se aproximara plenamente dos dharmas, de alma pura, livre da paixão, calmo, gentil, reto, nascido dos deuses.
1.228.15
धर्मेणाधिगतः सर्वैर्देवदानवमानुषैः ।
क्षीणकर्मसु पापेषु भूतेषु विविधेषु च ॥ १.२२८.१५ ॥
Reconhecido pelo dharma por todos os deuses, demônios e homens, entre aqueles cujo karma se esgotou, entre os pecadores e entre os diversos seres.
1.228.16
सर्वथा कृतमर्यादो वेदेषु विविधेषु च ।
शतशः सोमपा यज्ञे पुण्ये पुण्यकृदग्निचित् ॥ १.२२८.१६ ॥
Que em todos os aspectos observou os limites dos ritos, versado nos diversos Vedas, que bebeu soma centenas de vezes em sacrifício, praticante de obras meritórias, construtor do altar do fogo.
1.228.17
ऋक्सामयजुषां वेत्ता न्यायदृग्धर्मकोविदः ।
ऋजुरारोहबान्वृद्धो भूयिष्ठपथिकोऽनघः ॥ १.२२८.१७ ॥
Conhecedor dos Ṛg, Sāma e Yajur, que vê com o olho da justiça, perito no dharma, reto, de corpo robusto, idoso, viajante de muitos caminhos distantes, sem mácula.
1.228.18
श्लक्ष्णया शिखयोपेतः संपन्नः परमत्विषा ।
अवदाते च सूक्ष्मे च दिव्ये च रचिते शुभे ॥ १.२२८.१८ ॥
Dotado de um coque liso, possuidor de um brilho supremo, vestido com roupas brancas, finas, divinas e belamente tecidas.
1.228.19
महेन्द्रदत्ते महती बिभ्रत्परमवाससी ।
जाम्बूनदमये दिव्ये गण्डूपदमुखे नवे ॥ १.२२८.१९ ॥
Vestindo duas grandes e supremas roupas dadas por Indra, feitas de ouro Jāmbūnada, divinas e novas, com desenhos como boca de sapo.
1.228.20
अग्न्यर्कसदृशे दिव्ये धारयन्कुण्डले शुभे ।
राजतच्छत्रमुच्छ्रित्य चित्रं परमवर्चसम् ॥ १.२२८.२० ॥
Usando brincos divinos e auspiciosos, semelhantes ao fogo e ao sol, erguendo um guarda-sol de prata, maravilhoso e de suprema radiância.
1.228.21
प्राप्य दुष्प्रापमन्येन ब्रह्मवर्चसमुत्तमम् ।
भवने भूमिपालस्य बृहस्पतिरिवाप्लुतः ॥ १.२२८.२१ ॥
Tendo obtido o supremo esplendor de Brahman, difícil de alcançar para outros, no palácio do rei, como se o próprio Bṛhaspati tivesse se banhado nele.
1.228.22
संहितायां च सर्वेषां स्थितस्योपस्थितस्य च ।
द्विपदस्य च धर्मस्य क्रमधर्मस्य पारगः ॥ १.२२८.२२ ॥
Mestre das Saṃhitās, dos deveres de todos, dos estabelecidos e dos presentes, do dharma dos bípedes e do dharma da sequência.
1.228.23
गाधा सामानुसामज्ञः साम्नां परमवल्गुनाम् ।
आत्मनः सर्वमोक्षिभ्यः कृतिमान्कृत्यवित्सदा ॥ १.२२८.२३ ॥
Conhecedor das gāthās e do Sāman e anusāman, hábil nos mais agradáveis dos Sāmans, capaz para si e para todos os buscadores da libertação, sempre sabendo o que deve ser feito.
1.228.24
यजुर्धर्मैर्बहुविधैर्मतो मतिमतां वरः ।
विदितार्थः समश्चैव च्छेत्ता निगमसंशयान् ॥ १.२२८.२४ ॥
Honrado de muitas maneiras por seus deveres do Yajus, o melhor dos sábios, conhecedor do sentido, equânime e dissipador das dúvidas sobre os textos védicos.
1.228.25
अर्थनिर्वचने नित्यं संशयच्छिदसंशयः ।
प्रकृत्या धर्मकुशलो दाता धर्मविशारदः ॥ १.२२८.२५ ॥
Ao explicar os significados, sempre dissipava as dúvidas; livre de dúvida por natureza, hábil no dharma, doador, perito no dharma.
1.228.26
लोपेनागमधर्मेण संक्रमेण च वृत्तिषु ।
एकशब्दांश्च नानार्थानेकार्थांश्च पृथक्कृतान् ॥ १.२२८.२६ ॥
Pela elisão, pela regra do aumento e pela transposição nas formas verbais, distinguindo separadamente palavras únicas, de muitos significados e de um só significado.
1.228.27
पृथगर्थाभिधानांश्च प्रयोगानन्ववेक्षिता ।
प्रमाणभूतो लोकेषु सर्वाधिकरणेषु च ॥ १.२२८.२७ ॥
Examinando com cuidado as expressões de significados distintos e seus usos, era uma autoridade entre as pessoas e em todos os assuntos.
1.228.28
सर्ववर्णविकारेषु नित्यं कुशलपूजितः ।
स्वरेऽस्वरे च विविधे वृत्तेषु विविधेषु च ॥ १.२२८.२८ ॥
Sempre honrado pelos peritos em todas as alterações dos sons, em formas acentuadas e não acentuadas, e em diversas formações verbais.
1.228.29
समस्थानेषु सर्वेषु समाम्नायेषु धातुषु ।
उद्देश्यानां समाख्याता सर्वमाख्यातमुद्दिशन् ॥ १.२२८.२९ ॥
Em todas as posições iguais, nas tradições completas e nas raízes verbais, explicando plenamente os termos citados e indicando toda forma verbal.
1.228.30
अभिसन्धिषु तत्त्वज्ञः पदान्यङ्गान्यनुस्मरन् ।
कालधर्मेण निर्दिष्टं यथार्थं च विचारयन् ॥ १.२२८.३० ॥
Conhecedor da verdade nas intenções, lembrando as palavras e suas partes, considerando o que é prescrito pela lei do tempo e o sentido verdadeiro.
1.228.31
चिकीर्षितं च यो वेत्ता यथा लोकेन संवृतम् ।
विभाषितं च समयं भाषितं हृदयंगमम् ॥ १.२२८.३१ ॥
Aquele que conhece o que se pretende fazer, oculto ao mundo, e conhece as palavras ditas de diversas maneiras conforme a ocasião, agradáveis ao coração.
1.228.32
आत्मने च परस्मै च स्वरसंस्कारयोगवित् ।
एषां स्वराणां ज्ञाता च बोद्धा प्रवचनः स्वराट् ॥ १.२२८.३२ ॥
Aquele que conhece a união adequada do tom e do refinamento, para si e para os outros, que conhece e compreende estes tons, é o expositor soberano.
1.228.33
विज्ञाता चोक्तवाक्यानामेकतां बहुतां तथा ।
बोद्धा हि परमार्थांश्च विविधांश्च व्यतिक्रमान् ॥ १.२२८.३३ ॥
Aquele que conhece a unidade e a multiplicidade das frases ditas, que compreende os significados supremos e os diversos desvios.
1.228.34
अभेदतश्च बहुशो बहुशश्चापि भेदतः ।
वक्ता विविधवाक्यानां नानादेशसमीक्षिता ॥ १.२२८.३४ ॥
Orador de frases diversas, na unidade e de muitas maneiras, e também na distinção, que observou muitas terras.
1.228.35
पञ्चागमांश्च विविधानादेशांश्च समीक्षिता ।
नानार्थकुशलस्तत्र तद्धितेषु च कृत्स्नशः ॥ १.२२८.३५ ॥
Aquele que examinou os cinco Āgamas e diversos preceitos, hábil em muitos significados e plenamente versado nos sufixos taddhita.
1.228.36
परिभूषयिता वाचां वर्णतः स्वरतोऽर्थतः ।
प्रत्ययं च समाख्याता नियतं प्रतिधातुकम् ॥ १.२२८.३६ ॥
Aprimorador da fala em seus sons, tons e significados, expositor dos sufixos fixos relativos às raízes verbais.
1.228.37
पञ्च चाक्षरजातानि स्वरसंज्ञानि यानि च ।
तमागतमृषिं दृष्ट्वा प्रत्युद्गम्याभिवाद्य च ॥ १.२२८.३७ ॥
As cinco classes de sílabas e as que são chamadas pelos nomes das vogais; ao ver o sábio chegado, levantando-se para recebê-lo e saudando-o.
1.228.38
आसनं रुचिरं तस्मै प्रददौ स युधिष्ठिरः ।
कृष्णाजिनोत्तरे तस्मिन्नुपविष्टो महानृषिः ॥ १.२२८.३८ ॥
Yudhiṣṭhira deu-lhe um assento magnífico, e sobre ele, estendido sobre uma pele de antílope negro, sentou-se o grande sábio.
1.228.39
देवर्षेरुपविष्टस्य स्वयमर्ध्यं यथाविधि ।
प्रादाद्युधिष्ठिरो धीमान्राज्यं तस्मै न्यवेदयत्।
प्रतिगृह्य तु तां पूजामृषिः प्रीतमनास्तदा ॥ १.२२८.३९ ॥
Quando o sábio divino se sentou, Yudhiṣṭhira mesmo ofereceu-lhe o arghya segundo o rito; o sábio Yudhiṣṭhira também lhe comunicou o seu reino. Aceitando aquela honra, o sábio ficou então satisfeito de coração.
1.228.40
आशीर्भिर्वर्धयित्वा च तमुवाचास्यतामिति ।
निषसादाभ्यनुज्ञातस्ततो राजा युधिष्ठिरः ॥ १.२२८.४० ॥
Abençoando-o com bênçãos e dizendo: "Sente-se", falou-lhe; então, concedida a permissão, o rei Yudhiṣṭhira sentou-se.
1.228.41
प्रेषयामास कृष्णायै भगवन्तमुपस्थितम् ।
श्रुत्वैतद्द्रौपदी चापि शुचिर्भूत्वा समाहिता ॥ १.२२८.४१ ॥
Mandou avisar Kṛṣṇā de que o venerável havia chegado; ao ouvir isso, Draupadī também, purificada, preparou-se com o espírito recolhido.
1.228.42
जगाम तत्र यत्रास्ते नारदः पाण्डवैः सह ।
तस्याभिवाद्य चरणौ देवर्षेर्धर्मचारिणी ॥ १.२२८.४२ ॥
Foi ao lugar onde Nārada estava sentado com os Pāṇḍava; Draupadī, observante do dharma, saudou os pés do sábio divino.
1.228.43
कृताञ्जलिः सुसंवीता स्थिताऽथ द्रुपदात्मजा ।
तस्याश्चापि स धर्मात्मा सत्यवागृषिसत्तमः ॥ १.२२८.४३ ॥
Com as palmas unidas e bem vestida, a filha de Drupada permaneceu de pé. E a ela também aquele melhor dos sábios, de alma justa e fala verdadeira (Nārada dirigiu-se).
1.228.44
आशिषो विविधाः प्रोच्य राजपुत्र्यास्तु नारदः ।
गम्यतामिति होवाच भगवांस्तामनिन्दिताम् ॥ १.२२८.४४ ॥
Tendo proferido diversas bênçãos à princesa, Nārada disse: "Podes ir." O venerável assim falou à irrepreensível.
1.228.45
गतायामथ कृष्णायां युधिष्ठिरपुरोगमान् ।
विविक्ते पाण्डवान्सर्वानुवाच भगवानृषिः ॥ १.२२८.४५ ॥
Quando Kṛṣṇā (Draupadī) se foi, o venerável sábio falou em particular a todos os Pāṇḍava, com Yudhiṣṭhira à frente.
1.228.46
पाञ्चाली भवतामेका धर्मपत्नी यशस्विनी ।
यथा वो नात्र भेदः स्यात्तथा नीतिर्विधीयतां ॥ १.२२८.४६ ॥
Pāñcālī é a única esposa legítima de todos vós, gloriosa. Que se estabeleça uma norma para que não haja divisão entre vós neste assunto.
1.228.47
सुन्दोपसुन्दौ हि पुरा भ्रातरौ सहितावुभौ ।
आस्तामवध्यावन्येषां त्रिषु लोकेषु विश्रुतौ ॥ १.२२८.४७ ॥
Outrora, houve dois irmãos, Sunda e Upasunda, que viviam juntos. Ambos eram invulneráveis a outros e renomados nos três mundos.
1.228.48
एकराज्यावेकगृहावेकशय्यासनाशनौ ।
तिलोत्तमायास्तौ हेतोरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ १.२२८.४८ ॥
Os dois, que partilhavam um reino, uma casa, um leito, um assento e uma refeição, abateram-se mutuamente por causa de Tilottamā.
1.228.49
रक्ष्यतां सौहृदं तस्मादन्योन्यप्रीतिभावकम् ।
यथा वो नात्र भेदः स्यात्तत्कुरुष्व युधिष्ठिर ॥ १.२२८.४९ ॥
Preservai, portanto, a amizade que produz afeição mútua, para que não surja divisão entre vós; fazei-o, Yudhiṣṭhira.
1.228.50
सुन्दोपसुन्दावसुरौ कस्य पुत्रौ महामुने ।
उत्पन्नश्च कथं भेदः कथं चान्योन्यमघ्नताम् ॥ १.२२८.५० ॥
Ó grande sábio, de quem eram filhos os dois asuras Sunda e Upasunda? Como surgiu a inimizade entre eles, e como vieram a golpear-se mutuamente?
1.228.51
अप्सरा देवकन्या वै कस्य चैषा तिलोत्तमा ।
यस्याः कामेन संमत्तौ जघ्नतुस्तौ परस्परम् ॥ १.२२८.५१ ॥
Esta Tilottamā, a apsara, filha dos deuses — de quem é ela realmente filha? Tomados de desejo por ela, aqueles dois golpearam-se mutuamente.
1.228.52
एतत्सर्वं यथा वृत्तं विस्तरेण तपोधन ।
श्रोतुमिच्छामहे ब्रह्मन्परं कौतूहलं हि मे ॥ १.२२८.५२ ॥
Ó tesouro de austeridade, desejamos ouvir tudo isto tal como aconteceu, em detalhe. Ó brâmane, a minha curiosidade é de facto grande.