Mahābhārata · Adhyāya 1.255
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.255.1
किमर्थं शार्ङ्गकानग्निर्न ददाह तथा गते ।
तस्मिन्वने दह्यमाने ब्रह्मन्नेतत्प्रचक्ष्व मे ॥ १.२५५.१ ॥
Por que o fogo não queimou os Śārṅgaka quando aquela floresta ardia assim? Ó brâmane, explica-me isto.
1.255.2
अदाहे ह्यश्वसेनस्य दानवस्य मयस्य च ।
कारणं कीर्तितं ब्रह्मञ्शार्ङ्गकाणां न कीर्तितम् ॥ १.२५५.२ ॥
Ó brâmane, foi contada a causa de Aśvasena e do dānava Maya não terem ardido, mas não a dos Śārṅgaka.
1.255.3
तदेतदद्भुतं ब्रह्मञ्शार्ङ्गकाणामनामयम् ।
कीर्तयस्वाग्निसंमर्दे कथं ते न विनाशिताः ॥ १.२५५.३ ॥
Ó brâmane, conta este prodígio: como os Śārṅgaka ficaram ilesos e não foram destruídos no incêndio.
1.255.4
यदर्थं शार्ङ्गकानग्निर्न ददाह तथा गते ।
तत्ते सर्वं प्रवक्ष्यामि यथा भूतमरिन्दम ॥ १.२५५.४ ॥
Ó domador de inimigos, contar-te-ei tudo como aconteceu: a razão pela qual o fogo não queimou os Śārṅgaka enquanto a floresta ardia assim.
1.255.5
धर्मज्ञानां मुख्यतमस्तपस्वी संशितव्रतः ।
आसीन्महर्षिः श्रुतवान्मन्दपाल इति श्रुतः ॥ १.२५५.५ ॥
Havia um grande sábio, o mais excelente entre os que conhecem o dharma, asceta firme em seus votos e erudito, conhecido como Mandapāla.
1.255.6
स मार्गमाश्रितो राजन्नृषीणामूर्ध्वरेतसाम् ।
स्वाध्यायवान्धर्मरतस्तपस्वी विजितेन्द्रियः ॥ १.२५५.६ ॥
Ó rei, ele seguia o caminho dos sábios de semente elevada, dedicado ao estudo védico, deleitando-se no dharma, asceta que vencera seus sentidos.
1.255.7
स गत्वा तपसः पारं देहमुत्सृज्य भारत ।
जगाम पितृलोकाय न लेभे तत्र तत्फलम् ॥ १.२५५.७ ॥
Tendo chegado ao limite da austeridade, ó Bhārata, abandonou o corpo e foi para o mundo dos ancestrais, mas ali não obteve o seu fruto.
1.255.8
स लोकानफलान्दृष्ट्वा तपसा निर्जितानपि ।
पप्रच्छ धर्मराजस्य समीपस्थान्दिवौकसः ॥ १.२५५.८ ॥
Ao ver aqueles mundos, conquistados pela austeridade mas sem fruto, perguntou aos habitantes celestes que estavam junto ao rei do dharma.
1.255.9
किमर्थमावृता लोका ममैते तपसाऽर्जिताः ।
किं मया न कृतं तत्र यस्यैतत्कर्मणः फलम् ॥ १.२५५.९ ॥
Por que razão estão obstruídos estes mundos que conquistei pela minha austeridade? O que deixei de fazer ali, cujo fruto é isto?
1.255.10
तत्राहं तत्करिष्यामि यदर्थमिदमावृतम् ।
फलमेतस्य तपसः कथयध्वं दिवौकसः ॥ १.२५५.१० ॥
Ali farei aquilo por que isto está obstruído. Dizei-me, ó habitantes celestes, o fruto desta austeridade.
1.255.11
ऋणिनो मानवा ब्रह्मञ्जायन्ते येन तच्छृणु ।
क्रियाभिर्ब्रह्मचर्येण प्रजया च न संशयः ॥ १.२५५.११ ॥
Ó brâmane, os homens nascem endividados. Ouve por meio de quê são libertados: pelos rituais, pelo estudo casto e pela descendência — disto não há dúvida.
1.255.12
तदपाक्रियते सर्वं यज्ञेन तपसा सुतैः ।
तपस्वी यज्ञकृच्चासि न च ते विद्यते प्रजा ॥ १.२५५.१२ ॥
Pelo sacrifício, pela austeridade e pelos filhos, tudo isso é quitado. És austero e sacrificador, mas não tens descendência.
1.255.13
त इमे प्रसवस्यार्थे तव लोकाः समावृताः ।
प्रजायस्व ततो लोकानुपभोक्ष्यसि पुष्कलान् ॥ १.२५५.१३ ॥
Estes mundos estão encerrados para o teu propósito de procriação. Gera descendência, e então desfrutarás de mundos abundantes.
1.255.14
पुन्नाम्नो नरकात्पुत्रस्त्रायते पितरं श्रुतिः ।
तस्मादपत्यसन्ताने यतस्व ब्रह्मसत्तम ॥ १.२५५.१४ ॥
A escritura diz que o filho salva o pai do inferno chamado Put. Portanto, o melhor dos brâmanes, esforça-te pela continuidade da descendência.
1.255.15
तच्छ्रुत्वा मन्दपालस्तु वचस्तेषां दिवौकसाम् ।
क्व नु शीघ्रमपत्यं स्याद्बहुलं चेत्यचिन्तयत् ॥ १.२५५.१५ ॥
Ao ouvir aquelas palavras dos deuses, Mandapala refletiu: 'Onde haveria, em breve, descendência abundante?'
1.255.16
स चिन्तयन्नभ्यगच्छत्सुबहुप्रसवान्खगान् ।
शार्ङ्गिकां शार्ङ्गको भूत्वा जरितां समुपेयिवान् ॥ १.२५५.१६ ॥
Refletindo assim, aproximou-se das aves que têm muitas crias. Tornando-se um pássaro sārṅga macho, uniu-se à fêmea sārṅgikā Jaritā.
1.255.17
तस्यां पुत्रानजनयच्चतुरो ब्रह्मवादिनः ।
तानपास्य स तत्रैव जगाम लपितां प्रति ॥ १.२५५.१७ ॥
Com ela gerou quatro filhos, conhecedores do Veda. Abandonando-os ali mesmo, partiu em direção a Lapitā.
1.255.18
बालान्स तानण्डगतान्सह मात्रा मुनिर्वने ।
तस्मिन्गते महाभागे लपितां प्रति भारत ॥ १.२५५.१८ ॥
Aquele sábio, deixando na floresta aqueles pequenos ainda em seus ovos junto com a mãe, partiu para Lapitā, ó Bhārata.
1.255.19
अपत्यस्नेहसंयुक्ता जरिता बह्वचिन्तयत् ।
तेन त्यक्तानसंत्याज्यानृषीनण्डगतान्वने ॥ १.२५५.१९ ॥
Cheia de amor por seus filhos, Jaritā pensou muito nos sábios ainda em seus ovos, que ele abandonara na floresta e que não deveriam ser abandonados.
1.255.20
न जहौ पुत्रशोकार्ता जरिता खाण्डवे सुतान् ।
बभार चैतान्संजातान्स्ववृत्त्या स्नेहविक्लवा ॥ १.२५५.२० ॥
Atormentada pela dor de seus filhos, Jaritā não os abandonou em Khāṇḍava; tomada de afeto, sustentou estes recém-nascidos com o próprio sustento.
1.255.21
ततोऽग्निं खाण्डवं दग्धुमायान्तं दृष्टवानृषिः ।
मन्दपालश्चरंस्तस्मिन्वने लपितया सह ॥ १.२५५.२१ ॥
Então o sábio Mandapāla viu Agni vir queimar a floresta de Khāṇḍava; ele vagava por aquela floresta junto com sua esposa Lapitā.
1.255.22
तं संकल्पं विदित्वाग्नेर्ज्ञात्वा पुत्रांश्च बालकान् ।
सोऽभितुष्टाव विप्रर्षिब्रार्ह्मणो जातवेदसम् ॥ १.२५५.२२ ॥
Conhecendo a resolução de Agni e sabendo de seus filhos pequenos, aquele brâmane sábio-sacerdote louvou muito Jātavedas, o fogo.
1.255.23
पुत्रान्प्रतिवदन्भीतो लोकपालं महौजसम् ।
त्वमग्ने सर्वलोकानां मुखं त्वमसि हव्यवाट् ॥ १.२५५.२३ ॥
Assustado, respondendo a seus filhos, dirigiu-se ao poderoso guardião dos mundos: "Ó Agni, tu és a boca de todos os mundos; tu és o portador das oferendas."
1.255.24
त्वमन्तः सर्वभूतानां गूढश्चरसि पावक ।
त्वामेकमाहुः कवयस्त्वामाहुस्त्रिविधं पुनः ॥ १.२५५.२४ ॥
"Ó purificador, tu andas oculto no interior de todos os seres. Os poetas sábios te chamam de um, e também te chamam de triplo."
1.255.25
त्वामष्टधा कल्पयित्वा यज्ञवाहमकल्पयन् ।
त्वया विश्वमिदं सृष्टं वदन्ति परमर्षयः ॥ १.२५५.२५ ॥
Tendo-te formado em oito formas, fizeram-te portador do sacrifício. Os supremos videntes dizem que este universo foi criado por ti.
1.255.26
त्वदृते हि जगत्कृत्स्नं सद्यो नश्येद्धुताशन ।
तुभ्यं कृत्वा नमो विप्राः स्वकर्मविजितां गतिम् ॥ १.२५५.२६ ॥
Ó Hutāśana, sem ti todo este mundo pereceria de imediato. Tendo prestado homenagem a ti, os brâmanes alcançam a meta conquistada pelos seus próprios ritos.
1.255.27
गच्छन्ति सह पत्नीभिः सुतैरपि च शाश्वतीम् ।
त्वामग्ने जलदानाहुः खेविषक्तान्सविद्युतः ॥ १.२५५.२७ ॥
Vão à morada eterna junto com as esposas e os filhos. Ó Agni, chamam-te as nuvens presas ao céu, juntamente com o relâmpago.
1.255.28
दहन्ति सर्वभूतानि त्वत्तो निष्क्रम्य हेतयः ।
जातवेदस्त्वयैवेदं विश्वं सृष्टं महाद्युते ॥ १.२५५.२८ ॥
As chamas que saem de ti queimam todos os seres. Ó Jātavedas, ó tu de grande esplendor, este universo foi criado somente por ti.
1.255.29
तवैव कर्मविहितं भूतं सर्वं चराचरम् ।
त्वयापो विहिताः पूर्वं त्वयि सर्वमिदं जगत् ॥ १.२५५.२९ ॥
Todos os seres, móveis e imóveis, foram ordenados pela tua ação. Outrora as águas foram estabelecidas por ti, e em ti repousa todo este mundo.
1.255.30
त्वयि हव्यं च कव्यं च यथावत्संप्रतिष्ठितम् ।
त्वमेव दहनो देव त्वं धाता त्वं बृहस्पतिः ॥ १.२५५.३० ॥
Em ti estão devidamente estabelecidas a oblação e a oferenda aos antepassados. Ó deus, tu és o queimador, tu és o criador, tu és Bṛhaspati.
1.255.31
त्वमश्विनौ यमौ मित्रः सोमस्त्वमसि चानिलः ।
एवं स्तुतस्तदा तेन मन्दपालेन पावकः ॥ १.२५५.३१ ॥
Tu és os dois Aśvins, os gêmeos Yama, Mitra; tu és Soma e também o vento. Assim louvado então por Mandapāla, o purificador (Agni)…
1.255.32
तुतोष तस्य नृपते मुनेरमिततेजसः ।
उवाच चैनं प्रीतात्मा किमिष्टं करवाणि ते ॥ १.२५५.३२ ॥
Ó rei, ele se agradou daquele sábio de esplendor imensurável. Com o coração alegre, disse-lhe: "Que desejo teu devo realizar?"
1.255.33
तमब्रवीन्मन्दपालः प्राञ्जलिर्हव्यवाहनम् ।
प्रदहन्खाण्डवं दावं मम पुत्रान्विसर्जय ॥ १.२५५.३३ ॥
Mandapāla, de mãos postas, disse àquele portador de oblações (Agni): "Ao queimar a floresta de Khāṇḍava, liberta os meus filhos."
1.255.34
तथेति तत्प्रतिश्रुत्य भगवान्हव्यवाहनः ।
खाण्डवे तेन काले न प्रजज्वाल दिदक्षया ॥ १.२५५.३४ ॥
Tendo prometido "Assim seja", o bem-aventurado Havyavāhana não se inflamou na Khāṇḍava naquele momento, por desejo de ver.