Mahābhārata · Adhyāya 1.39

1.39.1

एलापत्रवचः श्रुत्वा ते नागा द्विजसत्तम ।
सर्वे प्रहृष्टमनसः साधुसाध्वित्यपूजयन् ॥ १.३९.१ ॥

Ó melhor dos dvijas, ao ouvir as palavras de Elāpatra, todas aquelas serpentes, com a mente alegre, aplaudiram-no dizendo: «Bem dito! Bem dito!»

ततःप्रभृति तां कन्यां वासुकिः पर्यरक्षत ।
जरत्कारुं स्वसारं वै परं हर्षमवाप च ॥ १.३९.२ ॥

Desde então Vāsuki protegeu aquela donzela, sua irmã Jaratkāru, e obteve grande alegria.

ततो नातिमहान्कालः समतीत इवाभवत् ।
अथ देवासुराः सर्वे ममन्थुर्वरुणालयम् ॥ १.३९.३ ॥

Então, como se não tivesse passado muito tempo, todos os deuses e asuras bateram o oceano, morada de Varuṇa.

तत्र नेत्रमभून्नागो वासुकिर्बलिनां वरः ।
समाप्यैव च तत्कर्म पितामहमुपागमन् ॥ १.३९.४ ॥

Ali a serpente Vāsuki, o melhor dos poderosos, tornou-se a corda; e tendo completado aquela tarefa, aproximaram-se do avô (Brahmā).

देवा वासुकिना सार्धं पितामहमथाव्रुवन् ।
भगवञ्शापभीतोऽयं वासुकिस्तप्यते भृशम् ॥ १.३९.५ ॥

Então os deuses, junto com Vāsuki, disseram ao avô: «Ó venerável, este Vāsuki, temeroso de uma maldição, sofre muito.»

अस्यैतन्मानसं शल्यं समुद्धर्तुं त्वमर्हसि ।
जनन्याः शापजं देव ज्ञातीनां हितमिच्छतः ॥ १.३९.६ ॥

Ó deus, deverias arrancar este espinho da sua mente, nascido da maldição de sua mãe, de quem deseja o bem dos seus parentes.

हितो ह्ययं सदास्मकं प्रियकारी च नागराट् ।
प्रसादं कुरु देवेश शमयास्य मनोज्वरम् ॥ १.३९.७ ॥

Este rei dos nāgas sempre nos foi benéfico e faz o que nos é caro. Senhor dos deuses, concede-lhe a tua graça e acalma a febre de sua mente.

मयैव तद्वितीर्णं वै वचनं मनसाऽमराः ।
एलापत्रेण नागेन यदस्याभिहितं पुरा ॥ १.३९.८ ॥

Imortais, fui eu mesmo, em minha mente, quem concedeu aquela palavra que o nāga Elāpatra outrora declarou sobre ele.

तत्करोत्वेष नागेन्द्रः प्राप्तकालं वचः स्वयम् ।
विनशिष्यन्ति ये पापा न तु ये धर्मचारिणः ॥ १.३९.९ ॥

Que este senhor dos nāgas cumpra ele mesmo aquela palavra oportuna. Somente os pecadores perecerão, mas não os que seguem o dharma.

उत्पन्नः स जरत्कारुस्तपस्युग्रे रतो द्विजः ।
तस्यैष भगिनीं काले जरत्कारुं प्रयच्छतु ॥ १.३९.१० ॥

Nasceu um brâmane chamado Jaratkāru, dedicado à austeridade feroz. No tempo devido, que este nāga dê sua irmã a esse Jaratkāru.

एलापत्रेण यत्प्रोक्तं वचनं भुजगेन ह ।
पन्नगानां हितं देवास्तत्तथा न तदन्यथा ॥ १.३९.११ ॥

Deuses, a palavra que a serpente Elāpatra proferiu é para o bem das serpentes. Será exatamente assim, e não de outro modo.

एतच्छ्रुत्वा तु नागेन्द्रः पितामहवचस्तदा ।
संदिश्य पन्नगान्सर्वान्वासुकिः शापमोहितः ॥ १.३९.१२ ॥

Tendo ouvido isto, o senhor dos nāgas Vāsuki escutou a palavra do avô, e então, atordoado pela maldição, deu instruções a todas as serpentes.

स्वसारमुद्यम्य तदा जरत्कारुमृषिं प्रति ।
सर्पान्बहूञ्जरत्कारौ नित्ययुक्तान्समादधत् ॥ १.३९.१३ ॥

Então, tendo oferecido sua irmã ao sábio Jaratkāru, colocou sobre Jaratkāru muitas serpentes sempre atentas.

जरत्कारुर्यदा भार्यामिच्छेद्वरयितुं प्रभुः ।
शीघ्रमेत्य तदाऽऽख्येयं तन्नः श्रेयो भविष्यति ॥ १.३९.१४ ॥

Quando o poderoso Jaratkāru desejar escolher uma esposa, que venha logo e nos informe; isso será nosso bem.