Mahābhārata · Adhyāya 1.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.50.1
ततः स राजा राजेन्द्र स्कन्धे तस्य भुजंगमम् ।
मुनेः क्षुत्क्षाम आसज्य स्वपुरं प्रययौ पुनः ॥ १.५०.१ ॥
Então aquele rei, ó senhor dos reis, enfraquecido pela fome, pendurou uma serpente no ombro do sábio e voltou de novo para a sua cidade.
1.50.2
ऋषेस्तस्य तु पुत्रोऽभूद्गति जातो महायशाः ।
शृङ्गी नाम महातेजास्तिग्मवीर्योऽतिकोपनः ॥ १.५०.२ ॥
Aquele sábio teve um filho de grande fama, chamado Śṛṅgī, de grande esplendor, de vigor feroz e muito iracundo.
1.50.3
ब्रह्माणं समुपागम्य मुनिः पूजां चकार ह ।
सोऽनुज्ञातस्ततस्तत्र शृङ्गी शुश्राव तं तदा ॥ १.५०.३ ॥
O sábio aproximou-se de Brahmā e prestou-lhe culto; e, tendo recebido permissão, Śṛṅgī ouviu então ali o ocorrido.
1.50.4
सख्युः सकाशात्पितरं पित्रा ते धर्षितं पुरा ।
मृतं सर्पं समासक्तं स्थाणुभूतस्य तस्य तम् ॥ १.५०.४ ॥
Por um amigo soube que vosso pai outrora ultrajara o seu, pendurando uma serpente morta sobre aquele sábio que permanecia imóvel como um poste.
1.50.5
वहन्तं राजशार्दूल स्कन्धेनानपकारिणम् ।
तपस्विनमतीवाथ तं मुनिप्रवरं नृप ॥ १.५०.५ ॥
Ó tigre entre os reis, ó rei, ele carregava a serpente no ombro sem ter cometido qualquer erro; aquele mais excelso dos sábios era extremamente asceta.
1.50.6
जितेन्द्रियं विशुद्धं च स्थितं कर्मण्यथाद्भुतम् ।
तपसा द्योतितात्मानं स्वेष्वङ्गेषु यतं तदा ॥ १.५०.६ ॥
Era senhor dos seus sentidos, puro, firme no seu dever e admirável; o seu ser resplandecia pela austeridade, e naquele tempo ele refreava os próprios membros.
1.50.7
शुभाचारं शुभकथं सुस्थितं तमलोलुपम् ।
अक्षुद्रमनसूयं च वृद्धं मौनव्रते स्थितम्।
शरण्यं सर्वभूतानां पित्रा विनिकृतं तव ॥ १.५०.७ ॥
De boa conduta e boa fala, firme, livre de cobiça e escuridão, de mente nobre e sem inveja, idoso, estabelecido no voto de silêncio, refúgio de todos os seres — teu pai o tratou com desprezo.
1.50.8
शशापाथ महातेजाः पितरं ते रुषान्वितः ।
ऋषेः पुत्रो महातेजा बालोऽपि स्थविरद्युतिः ॥ १.५०.८ ॥
Então o de grande esplendor, cheio de ira, amaldiçoou teu pai. O filho do sábio, embora criança, era de grande esplendor, com o brilho de um ancião.
1.50.9
स क्षिप्रमुदकं स्पृष्ट्वा रोषादिदमुवाच ह ।
पितरं तेऽभिसन्धाय तेजसा प्रज्वलन्निव ॥ १.५०.९ ॥
Ele tocou rapidamente a água e, em sua ira, falou estas palavras, dirigidas a teu pai, ardendo com seu poder como se estivesse em chamas.
1.50.10
अनागसि गुरौ यो मे मृतं सर्पवासृजत् ।
तं नागस्तक्षकः क्रुद्धस्तेजसा प्रदहिष्यति ॥ १.५०.१० ॥
Aquele que lançou uma serpente morta sobre meu mestre inocente — a serpente Takṣaka, irada, o queimará com seu poder.
1.50.11
आशीविषस्तिग्मतेजा मद्वाक्यबलचोदितः ।
सप्तरात्रादितः पापं पश्य मे तपसो बलम् ॥ १.५०.११ ॥
A serpente venenosa de poder agudo, impelida pela força das minhas palavras, morderá aquele pecador dentro de sete noites a partir de agora. Vê o poder da minha austeridade.
1.50.12
इत्युक्त्वा प्रययौ तत्र पिता यत्राऽस्य सोऽभवत् ।
दृष्ट्वा च पितरं तस्मै तं शापं प्रत्यवेदयत् ॥ १.५०.१२ ॥
Tendo dito isso, foi até onde estava seu pai e, ao vê-lo, relatou-lhe aquela maldição.
1.50.13
स चापि मुनिशार्दूलः प्रेरयामास ते पितुः ।
शिष्यं गौरमुखं नाम शीलवन्तं गुणान्वितम् ॥ १.५०.१३ ॥
E aquele tigre entre os sábios também enviou seu discípulo Gauramukha, de bom caráter e dotado de virtudes, ao pai deles.
1.50.14
आचख्यौं सत्त्व विश्रान्तो राज्ञः सर्वमशेषतः ।
शप्तोऽसि मम पुत्रेण यत्तो भव महीपते ॥ १.५०.१४ ॥
Tendo descansado, contou ao rei tudo por completo: "Ó senhor da terra, foste amaldiçoado por meu filho; permanece vigilante."
1.50.15
तक्षकस्त्वां महाराज तेजसाऽसौ दहिष्यति ।
श्रुत्वा च तद्वचो घोरं पिता ते जनमेजय ॥ १.५०.१५ ॥
"Grande rei, Takṣaka te queimará com seu poder ardente." Ó Janamejaya, ao ouvir aquela palavra terrível, teu pai…
1.50.16
यत्तोऽभवत्परित्रस्तस्तक्षकात्पन्नगोत्तमात् ।
ततस्तस्मिंस्तु दिवसे सप्तमे समुपस्थिते ॥ १.५०.१६ ॥
Muito assustado com Takṣaka, o principal das serpentes, tornou-se vigilante. Então, quando chegou o sétimo dia…
1.50.17
राज्ञः समीपं ब्रह्मर्षिः काश्यपो गन्तुमैच्छत ।
तं ददर्शाथ नागेन्द्रस्तक्षकः काश्यपं तदा ॥ १.५०.१७ ॥
O brahmarishi Kāśyapa desejou ir à presença do rei. Então o senhor das serpentes, Takṣaka, viu Kāśyapa.
1.50.18
तमब्रवीत्पन्नगेन्द्रः काश्यपं त्वरितं द्विजम् ।
क्व भवांस्त्वरितो याति किं च कार्यं चिकीर्षति ॥ १.५०.१८ ॥
O senhor das serpentes disse a Kāśyapa, o duas vezes nascido, que se apressava: "Aonde vais com tanta pressa, e que tarefa pretendes realizar?"
1.50.19
यत्र राजा कुरुश्रेष्ठः परिक्षिन्नाम वै द्विज ।
तक्षकेण भुजंगेन धक्ष्यते किल सोऽद्य वै ॥ १.५०.१९ ॥
Ó duas vezes nascido, onde está o rei chamado Parikṣit, o melhor dos Kurus? Hoje a serpente Takṣaka o morderá e ele será queimado.
1.50.20
गच्छाम्यहं तं त्वरितः सद्यः कर्तुमपज्वरम् ।
मयाऽभिपन्नं तं चापि न सर्पो धर्षयिष्यति ॥ १.५०.२० ॥
Vou apressado até ele, para libertá-lo imediatamente da febre. Atingido por mim, nem a serpente o ferirá.
1.50.21
किमर्थं तं मया दष्टं संजीवयितुमिच्छसि ।
अहं त तक्षको ब्रह्मन्पश्य मे वीर्यमद्भुतम् ॥ १.५०.२१ ॥
Por que queres reviver aquele que eu mordi? Eu sou Takṣaka, ó brâmane. Vê meu poder maravilhoso.
1.50.22
न शक्तस्त्वं मया दष्टं तं संजीवयितुं नृपम् ।
इत्युक्त्वा तक्षकस्तत्र सोऽदशद्वै वनस्पतिम् ॥ १.५०.२२ ॥
Dizendo: «Tu não és capaz de reviver o rei que mordi», Takṣaka ali mordeu aquela árvore.
1.50.23
स दष्टमात्रो नागेन भस्मीभूतोऽभवन्नगः ।
काश्यपश्च ततो राजन्नजीवयत तं नगम् ॥ १.५०.२३ ॥
Mal foi mordida pela serpente, a árvore tornou-se cinza. Então, ó rei, Kāśyapa reviveu aquela árvore.
1.50.24
ततस्तं लोभयामास कामं ब्रूहीति तक्षकः ।
स एवमुक्तस्तं प्राह काश्यपस्तक्षकं पुनः ॥ १.५०.२४ ॥
Então Takṣaka o tentou: «Diz o teu desejo.» Assim interpelado, Kāśyapa falou de novo a Takṣaka.
1.50.25
धनलिप्सुरहं तत्र यामीत्युक्तश्च तेन सः ।
तमुवाच महात्मानं तक्षकः श्लक्ष्णया गिरा ॥ १.५०.२५ ॥
Assim interpelado — «Vou para lá, desejando riqueza» — Takṣaka falou com palavras suaves àquele de grande alma.
1.50.26
यावद्धनं प्रार्थयसे राज्ञस्तस्मात्ततोऽधिकम् ।
गृहाण मत्त एव त्वं सन्निवर्तस्व चानघ ॥ १.५०.२६ ॥
Toma de mim, ainda mais do que pedes ao rei, tanta riqueza quanto desejas. Volta agora, ó sem mácula.
1.50.27
स एवमुक्तो नागेन काश्यपो द्विपदां वरः ।
लब्ध्वा वित्तं निववृते तक्षकाद्यावदीप्सितम् ॥ १.५०.२७ ॥
Assim interpelado pela serpente, Kāśyapa, o melhor dos duas vezes nascidos, tendo obtido de Takṣaka tanta riqueza quanto desejava, retornou.
1.50.28
तस्मिन्प्रतिगते विप्रे छद्मनोपेत्य तक्षकः ।
तं नृपं नृपतिश्रेष्ठं पितरं धार्मिकं तव ॥ १.५०.२८ ॥
Quando aquele brâmane partiu, Takṣaka, com astúcia, aproximou-se daquele rei, o melhor dos reis, teu pai justo.
1.50.29
प्रासादस्थं यत्तमपि दग्धवान्विषवह्निना ।
ततस्त्वं पुरुषव्याघ्र विजयायाभिषेचितः ॥ १.५०.२९ ॥
Também queimou aquele que estava no palácio com o fogo do veneno. Então, ó tigre entre os homens, foste ungido para a vitória.
1.50.30
एतद्दृष्टं श्रुतं चापि यथावन्नृपसत्तम ।
अस्माभिर्निखिलं सर्वं कथितं तेऽतिदारुणम् ॥ १.५०.३० ॥
Ó melhor dos reis, tudo isto que vimos e ouvimos foi-te contado por inteiro, exatamente como foi, e é extremamente terrível.
1.50.31
श्रुत्वा चैतं नरश्रेष्ठ पार्थिवस्य पराभवम् ।
अस्य चर्षेरुदङ्कस्य विधत्स्व यदनन्तरम् ॥ १.५०.३१ ॥
Ó melhor dos homens, tendo ouvido esta derrota do rei, faze o que se seguiu acerca deste sábio Uttanka.
1.50.32
एतस्मिन्नेव काले तु स राजा जनमेजयः ।
उवाच मन्त्रिणः सर्वानिदं वाक्यमरिदमः ॥ १.५०.३२ ॥
Naquele mesmo momento, o rei Janamejaya, subjugador de inimigos, disse estas palavras a todos os seus ministros.
1.50.33
अथ तत्कथितं केन यद्वृत्तं तद्वनस्पतौ ।
आश्चर्यभूतं लोकस्य भस्मराशीकृतं तदा ॥ १.५०.३३ ॥
Então, por quem foi contado aquele acontecimento na árvore, que foi maravilhoso para o mundo e então reduzido a um monte de cinzas?
1.50.34
यद्वृक्षं जीवयामास काश्यपस्तक्षकेण वै ।
नूनं मन्त्रैर्हतविषो न प्रणश्येत काश्यपात् ॥ १.५०.३४ ॥
A árvore que Kāśyapa reviveu depois que Takṣaka a mordeu — certamente, se seu veneno tivesse sido destruído por mantras, ela não teria perecido por Kāśyapa.
1.50.35
चिन्तयामास पापात्मा मनसा पन्नगाधमः ।
दष्टं यदि मया विप्रः पार्थिवं जीवयिष्यति ॥ १.५०.३५ ॥
O de mente maligna, o mais vil das serpentes, pensou em sua mente: 'Se este brâmane reviver o rei que eu mordi...'
1.50.36
तक्षकः संहतविषो लोके यास्यति हास्यताम् ।
विचिन्त्यैवं कृता तेन ध्रुवं तुष्टिर्द्विजस्य वै ॥ १.५०.३६ ॥
Takṣaka, com seu veneno acumulado, tornar-se-á motivo de riso no mundo. Tendo assim pensado, certamente satisfez o brâmane.
1.50.37
भविष्यति ह्युपायेन यस्य दास्यामि यातनाम् ।
एकं तु श्रोतुमिच्छामि तद्वृत्तं निर्जने वने ॥ १.५०.३७ ॥
Certamente haverá um meio pelo qual eu possa punir aquele a quem castigarei. Mas desejo ouvir uma coisa: o relato do que ocorreu na floresta deserta.
1.50.38
संवादं पन्नगेन्द्रस्य काश्यपस्य च कस्तदा ।
श्रुतवान्दृष्टवांश्चापि भवत्सु कथमागतम्।
श्रुत्वा तस्य विधास्येऽहं पन्नगान्तकरीं मतिम् ॥ १.५०.३८ ॥
Quem então ouviu e viu aquele diálogo entre o senhor das serpentes e Kāśyapa, e como chegou até vós? Tendo ouvido, tomarei a decisão que trará o fim das serpentes.
1.50.39
शृणु राजन्यथास्माकं येन तत्कथितं पुरा ।
समागतं द्विजेन्द्रस्य पन्नगेन्द्रस्य चाध्वनि ॥ १.५०.३९ ॥
Ouve, ó rei, como nos foi contado outrora: o mais excelente dos brâmanes e o senhor das serpentes encontraram-se no caminho.
1.50.40
तस्मिन्वृक्षे नरः कश्चिदिन्धनार्थाय पार्थिव ।
विचिन्वन्पूर्वमारूढः शुष्कशाखावनस्पतौ ॥ १.५०.४० ॥
Ó rei, naquela árvore um homem, procurando lenha, havia subido antes — uma árvore de ramos secos.
1.50.41
न बुध्येतामुभौ तौ च नगस्थं पन्नगद्विजौ ।
सह तेनैव वृक्षेण भस्मीभूतोऽभवन्नृप ॥ १.५०.४१ ॥
Ó rei, aqueles dois sobre a árvore — a serpente e o brâmane — não se perceberam mutuamente; e aquele homem foi reduzido a cinzas juntamente com aquela mesma árvore.
1.50.42
द्विजप्रभावाद्राजेन्द्र व्यजीवत्स वनस्पतिः ।
तेनागम्य द्विजश्रेष्ठ पुंसाऽस्मासु निवेदितम् ॥ १.५०.४२ ॥
Ó melhor dos reis, pelo poder do brâmane aquela árvore voltou à vida; e ele próprio veio e nos relatou isto, ó melhor dos brâmanes.
1.50.43
यथा वृत्तं तु तत्सर्वं तक्षकस्य द्विजस्य च ।
एतत्ते कथितं राजन्यथादृष्टं श्रुतं च यत्।
श्रुत्वा च नृपशार्दूल विधत्स्व यदनन्तरम् ॥ १.५०.४३ ॥
Ó rei, tudo o que aconteceu entre Takṣaka e o brâmane foi-vos contado, tal como foi visto e ouvido. Ó tigre entre os reis, tendo ouvido isto, decidi o que deve ser feito a seguir.
1.50.44
मन्त्रिणां तु वचः श्रुत्वा स राजा जनमेजयः ।
पर्यतप्यत दुःखार्तः प्रत्यपिंषत्करं करे ॥ १.५०.४४ ॥
Ao ouvir as palavras dos ministros, o rei Janamejaya atormentou-se, atingido pela dor, e esfregou uma mão contra a outra.
1.50.45
निःश्वासमुष्णमसकृद्दीर्घं राजीवलोचनः ।
मुमोचाश्रूणि च तदा नेत्राभ्यां प्ररुदन्नृपः ॥ १.५०.४५ ॥
O rei de olhos de lótus soltou repetidamente longos e quentes suspiros e, chorando, lágrimas correram de seus olhos.
1.50.46
उवाच च महीपालो दुःखशोकसमन्वितः ।
दुर्धरं बाष्पमुत्सृज्य स्पृष्ट्वा चापो यथाविधि ॥ १.५०.४६ ॥
O rei, cheio de dor e pesar, deixou cair lágrimas que não conseguia conter, tocou a água segundo o rito e falou.
1.50.47
मुहूर्तमिव च ध्यात्वा निश्चित्य मनसा नृपः ।
अमर्षी मन्त्रिणः सर्वानिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.५०.४७ ॥
O rei meditou por um momento, decidiu em sua mente e, cheio de indignação, disse estas palavras a todos os ministros.
1.50.48
श्रुत्वैतद्भवतां वाक्यं पितुर्मे स्वर्गतिं प्रति ।
निश्चितेयं मम मतिर्या च तां मे निबोधत।
अनन्तरं च मन्येऽहं तक्षकाय दुरात्मने ॥ १.५०.४८ ॥
Tendo ouvido estas vossas palavras, eis a minha firme resolução quanto à ida do meu pai ao céu; ouvi-a. E o que penso que deve ser feito a seguir ao malvado Takṣaka é isto.
1.50.49
प्रतिकर्तव्यमित्येवं येन मे हिंसितः पिता ।
शृङ्गिणं हेतुमात्रं यः कृत्वा दग्ध्वा च पार्थिवम् ॥ १.५०.४९ ॥
Assim deve ser retribuído: aquele que feriu meu pai, que fez de Śṛṅgin apenas a causa e queimou o rei.
1.50.50
इयं दुरात्मता तस्य काश्यपं यो न्यवर्तयत् ।
यद्यागच्छेत्स वै विप्रो ननु जीवेत्पिता मम ॥ १.५०.५० ॥
Esta é a sua maldade, ter feito voltar Kāśyapa; se aquele brâmane tivesse vindo, meu pai certamente teria vivido.
1.50.51
परिहीयेत किं तस्य यदि जीवेत्स पार्थिवः ।
काश्यपस्य प्रसादेन मन्त्रिणां विनयेन च ॥ १.५०.५१ ॥
O que ele teria perdido se aquele rei tivesse vivido, pela graça de Kāśyapa e pela humildade de seus ministros?
1.50.52
स तु वारितवान्मोहात्काश्यपं द्विजसत्तमम् ।
संजिजीवयिषुं प्राप्तं राजानमपराजितम् ॥ १.५०.५२ ॥
Por delírio, impediu Kāśyapa, o melhor dos brâmanes, que viera para trazer de volta à vida o rei invicto.
1.50.53
महानतिक्रमो ह्येष तक्षकस्य दुरात्मनः ।
द्विजस्य योऽददद्द्रव्यं मा नृपं जीवयेदिति ॥ १.५०.५३ ॥
Grande é de fato esta transgressão do malvado Takṣaka, que deu riquezas ao brâmane dizendo: não traga o rei de volta à vida.
1.50.54
उत्तङ्कस्य प्रियं कर्तुमात्मनश्च महत्प्रियम् ।
भवतां चैव सर्वेषां गच्छाम्यपचितिं पितुः ॥ १.५०.५४ ॥
Para agradar a Uttaṅka, para grande alegria minha e de todos vocês, vou vingar meu pai.