Mahābhārata · Adhyāya 12.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.116.1
न सन्ति कुलजा यत्र सहायाः पार्थिवस्य तु ।
अकुलीनाश्च कर्तव्या न वा भरतसत्तम् ॥ १२.११६.१ ॥
Quando um rei não tem auxiliares de nobre linhagem, ó melhor dos Bhāratas, devem-se empregar homens de baixo nascimento, ou não?
12.116.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
निदर्शनं परं लोके सज्जनाचरितं सदा ॥ १२.११६.२ ॥
Aqui também narram esta antiga história, um exemplo supremo no mundo, sempre praticado pelas pessoas de bem.
12.116.3
अस्यैवार्थस्य सदृशं यच्छ्रुतं मे तपोवने ।
जामदग्न्यस्य रामस्य यदुक्तमृषिसत्तमैः ॥ १२.११६.३ ॥
Semelhante a este mesmo assunto é o que ouvi na floresta de ascese, o que os melhores dos sábios disseram sobre Rāma, filho de Jamadagni.
12.116.4
वने महति कस्मिंश्चिदमनुष्यनिषेविते ।
ऋषिर्मूलफलाहारो नियतो नियतेन्द्रियः ॥ १२.११६.४ ॥
Numa grande floresta, não frequentada por homens, vivia um sábio que se alimentava de raízes e frutos, dono de si e de sentidos contidos.
12.116.5
दीक्षादमपरिश्रान्तः स्वाध्यायपरमः शुचिः ।
उपवासविशुद्धात्मा सततं सत्पथे स्थितः ॥ १२.११६.५ ॥
Cansado pelos votos de iniciação e pelo domínio de si, supremamente dedicado ao estudo védico, puro, com a alma purificada pelo jejum, permanecia sempre no bom caminho.
12.116.6
तस्य संदृश्य सद्भावमुपविष्टस्य धीमतः ।
सर्वे सत्वाः समीपस्था भवन्ति वनचारिणः ॥ १२.११६.६ ॥
Ao ver a boa disposição daquele sábio sentado, todas as criaturas que vagueavam pela floresta vinham e se punham perto dele.
12.116.7
सिंहा व्याघ्राः सशरभा मत्ताश्चैव महागजाः ।
द्वीपिनः खङ्गभल्लूका ये चान्ये भीमदर्शनाः ॥ १२.११६.७ ॥
Leões, tigres, śarabhas, grandes elefantes enfurecidos, leopardos, rinocerontes e ursos, e outros de aspecto terrível.
12.116.8
ते सुखप्रश्नदाः सर्वे भवन्ति क्षतजाशनाः ।
तस्यर्षेः शिष्यवच्चैव चित्तज्ञाः प्रियकारिणः ॥ १२.११६.८ ॥
Todos eles se tornam perguntadores gentis sobre o bem-estar, devoradores de sangue, mas, como discípulos do sábio, conhecem sua mente e fazem o que lhe agrada.
12.116.9
उक्त्वा च ते सुखप्रश्नं सर्वे यान्ति यथासुखम् ।
ग्राम्यस्त्वेकः पशुस्तत्र नाजहात्स महामुनिम् ॥ १२.११६.९ ॥
Depois de dizerem suas palavras gentis, todos partem à vontade para onde desejam; mas ali um animal doméstico não abandonou aquele grande sábio.
12.116.10
भक्तोऽनुरक्तः सततमुपवासकृशोऽबलः ।
फलमूलोत्तराहारः शान्तः शिष्टाकृतिर्यथा ॥ १२.११६.१० ॥
Era devoto e apegado, constantemente emaciado e fraco pelo jejum, comendo frutos e raízes como última refeição, calmo, com a aparência de um homem bem-educado.
12.116.11
तस्यर्षेरुपविष्टस्य पादमूले महामतेः ।
मनुष्यवद्गतो भावं स्नेहबद्धोऽभवद्भृशम् ॥ १२.११६.११ ॥
Sentado aos pés daquele sábio de grande mente, assumiu uma disposição semelhante à humana e ficou fortemente ligado pelo afeto.
12.116.12
ततोऽभ्ययान्महारौद्रो द्वीपी क्षतजभोजनः ।
श्वार्थमत्यर्थमुद्धुष्टः क्रूरः कालइवान्तकः ॥ १२.११६.१२ ॥
Então o leopardo, terrivelmente feroz e devorador de sangue, rugindo alto por causa de um cão, cruel como o Tempo, como a Morte que tudo extingue, lançou-se contra eles.
12.116.13
लेलिह्यमानस्तृषितः पुच्छास्फोटनतत्परः ।
व्यादितास्यः क्षुधाः भुग्नः प्रार्थयानस्तदामिषम् ॥ १२.११६.१३ ॥
Lambendo-se, sedento, empenhado em agitar a cauda, com a boca aberta, atormentado pela fome e encolhido, ansiando por aquela carne.
12.116.14
दृष्ट्वा तं क्रूरमायान्तं जीवितार्थी नराधिप ।
प्रोवाच श्वा मुनिं तत्र तच्छृणुष्व विशांपते ॥ १२.११६.१४ ॥
Vendo aquele cruel aproximar-se, ó senhor dos homens, o cão que desejava viver falou ali ao sábio; ouve isso, ó senhor do povo.
12.116.15
श्वशत्रुर्भगवन्नेष द्वीपी मां हन्तुमिच्छति ।
त्वत्प्रसादाद्भयं न स्यादस्मान्मम महामुने।
तथा कुरु महाबाहो सर्वज्ञस्त्वं न संशयः ॥ १२.११६.१५ ॥
Venerável senhor, este leopardo, inimigo dos cães, quer matar-me. Grande sábio, pela tua graça que eu não tenha medo dele. Ó de braços poderosos, faz isso; és omnisciente, não há dúvida.
12.116.16
स मुनिस्तस्य विज्ञाय भावज्ञो भयकारणम् ।
रुतज्ञः सर्वसत्वानां तमैश्वर्यसमन्वितः ॥ १२.११६.१६ ॥
Aquele sábio, compreendendo o seu sentir e a causa do seu medo, conhecedor da fala de todos os seres e dotado de poder, assim o fez.
12.116.17
न भयं द्वीपिनः कार्यं मृत्युतस्ते कथंचन ।
एष श्वरूपरहितो द्वीपी भवसि पुत्रक ॥ १२.११६.१७ ॥
Filho, não deves ter medo da morte por parte do leopardo de modo algum; libertado da forma de cão, tornar-te-ás leopardo.
12.116.18
ततः श्वा द्वीपितां नीतो जाम्बूनदनिभाकृति ।
चित्राङ्गो विस्फुरद्दंष्ट्रो वने वसति निर्भयः ॥ १२.११६.१८ ॥
Então o cão foi levado à condição de leopardo, de forma dourada, membros variegados, presas reluzentes, e agora habita a floresta sem medo.
12.116.19
तं दृष्ट्वा संमुखे द्वीपी आत्मनः सदृशं पशुम् ।
अविरुद्धस्ततस्तस्य क्षणेन समपद्यत ॥ १२.११६.१९ ॥
Ao vê-lo cara a cara, o leopardo, animal semelhante a si mesmo, sem oposição tornou-se-lhe amigo num instante.
12.116.20
ततोऽभ्ययान्महारौद्रो व्यादितास्यः क्षुधान्विः ।
द्वीपिनं लेलिहन्वक्रं व्याघ्रो रुधिरलालसः ॥ १२.११६.२० ॥
Então o tigre, muito terrível, com a boca aberta, tomado de fome e ávido de sangue, lançou-se sobre o leopardo, lambendo-lhe o focinho.
12.116.21
व्याघ्रं दृष्ट्वा क्षुधा भुग्नं दंष्ट्रिणं वनचारिणम् ।
द्वीपि जीवितरक्षार्थमृषिं शरणमेयिवान् ॥ १२.११६.२१ ॥
Ao ver o tigre, debilitado pela fome, de dentes afiados e errante pela floresta, o leopardo, para salvar a vida, buscou refúgio junto ao sábio.
12.116.22
ततः संवासजं स्नेहमृषिणा कुर्वता तदा ।
स द्वीपी व्याघ्रतां नीतो रिपुभ्यो बलवत्तरः ॥ १२.११६.२२ ॥
Então, o sábio mostrando a afeição nascida da convivência, aquele leopardo foi levado à condição de tigre, mais forte que seus inimigos.
12.116.23
ततोऽदृष्ट्वा स शार्दूलो नाभ्यघ्नत्तं विशांपते ।
स तु श्चा व्याघ्रतां प्राप्य बलवान्पिशिताशनः ॥ १२.११६.२३ ॥
Então, ó senhor dos homens, aquele tigre, não o reconhecendo, não o atacou. Mas o cão, tendo alcançado a condição de tigre, tornou-se forte e comedor de carne.
12.116.24
न मूलफलभोगेषु स्पृहामप्यकरोत्तदा ।
यथा मृगपतिर्नित्यं प्रकाङ्क्षति वनौकसः।
तथैव स महाराज व्याघ्रः समभवत्तदा ॥ १२.११६.२४ ॥
Então nem sequer desejou o gozo de raízes e frutos. Como o senhor das feras sempre deseja os habitantes da floresta, assim, ó grande rei, ele tornou-se então tigre.