Mahābhārata · Adhyāya 12.308
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.308.1
किं तदक्षरमित्युक्तं यस्मान्नावर्तते पुनः ।
किंच तत्क्षरमित्युक्तं यस्मादावर्तते पुनः ॥ १२.३०८.१ ॥
O que é aquilo chamado imperecível, do qual não se retorna? E o que é aquilo chamado perecível, do qual se retorna novamente?
12.308.2
अक्षरधरयोर्व्यक्तिं पृच्छाम्यरिनिषूदन ।
उपलब्धुं महाबाहो तत्त्वेन कुरुनन्दन ॥ १२.३०८.२ ॥
Destruidor de inimigos, pergunto para compreender verdadeiramente a natureza do imperecível e de seu portador, ó de braços poderosos, alegria dos Kurus.
12.308.3
त्वं हि ज्ञाननिधिर्विप्रैरुच्यसे वेदपारगैः ।
ऋषिभिश्च महाभागैर्यतिभिश्च महात्मभिः ॥ १२.३०८.३ ॥
És chamado tesouro do conhecimento pelos brâmanes versados nos Vedas, pelos sábios de grande fortuna, pelos ascetas e pelas grandes almas.
12.308.4
शेषमत्यं दिनानां ते दक्षिणायनभास्करे ।
आवृत्ते भगवत्यर्के गन्तासि परमां गतिम् ॥ १२.३०८.४ ॥
Quando o venerável sol tiver voltado ao curso do sul, restará pouco de teus dias; então irás à meta suprema.
12.308.5
त्वयि प्रतिगते श्रेयः कुतः श्रोष्यामहे वयम् ।
कुरुवंशप्रदीपस्त्वं ज्ञानदीपेन दीप्यसे ॥ १२.३०८.५ ॥
Depois que partires, de onde ouviremos o que é bom? Tu és a lâmpada da linhagem dos Kurus, que brilha com a lâmpada do conhecimento.
12.308.6
तदेतच्छ्रोतुमिच्छामि त्वत्तः कुरुकुलोद्वह ।
न तृष्यामीह राजेन्द्र शृण्वन्नमृतमीदृशम् ॥ १२.३०८.६ ॥
Isto é o que desejo ouvir de ti, ó sustentáculo da linhagem dos Kurus. Ó senhor dos reis, mesmo ouvindo tal néctar aqui, não me satisfaço.
12.308.7
अत्र ते वर्तयिष्यामि इतिहासं पुरातनम् ।
वसिष्ठस्य च संवादं करालजनकस्य च ॥ १२.३०८.७ ॥
Aqui te relatarei uma antiga tradição: o diálogo de Vasiṣṭha e Karālajanaka.
12.308.8
वसिष्ठं श्रेष्ठमासीनमृषीणां भास्करद्युतिम् ।
पप्रच्छ जनको राजा ज्ञानं नैःश्रेयसं परम् ॥ १२.३०८.८ ॥
Vasiṣṭha, o melhor dos sábios, radiante como o sol, estava sentado; o rei Janaka perguntou-lhe sobre o conhecimento supremo que conduz ao bem mais elevado.
12.308.9
परमध्यात्मकुशलमध्यात्मगतिनिश्चयम् ।
मैत्रावरुणिमासीनमभिवाद्य कृताञ्जलिः ॥ १२.३०८.९ ॥
Ao ver Maitrāvaruṇi (Vasiṣṭha), hábil no supremo interior e firme no caminho do eu, sentado, Janaka saudou-o de mãos postas.
12.308.10
स्वक्षरं प्रश्रितं वाक्यं मधुरं चाप्यनुल्वणम् ।
पप्रच्छर्षिवरं राजा करालजनकः पुरा ॥ १२.३०८.१० ॥
Com palavras claras, humildes, doces e suaves, o rei Karāla-Janaka perguntou outrora ao melhor dos sábios.
12.308.11
भगवञ्श्रोतुमिच्छामि परं ब्रह्म सनातनम् ।
यस्मान्न पुनरावृत्तिमाप्नुवन्ति मनीषिणः ॥ १२.३०८.११ ॥
Venerável, desejo ouvir sobre o Brahman supremo e eterno, pelo qual os sábios não retornam mais.
12.308.12
यच्च तत्क्षरमित्युक्तं यत्रेदं क्षरते जगत् ।
यच्चाक्षरमिति प्रोक्तं शिवं क्षेम्यमनामयम् ॥ १२.३०८.१२ ॥
O que se chama perecível, no qual este mundo se dissolve, e o que se chama imperecível — auspicioso, seguro e livre de doença.
12.308.13
श्रूयतां पृथिवीपाल क्षरतीदं यथा जगत् ।
यन्न क्षरति पूर्वेण यावत्कालेन चाप्यथ ॥ १२.३०८.१३ ॥
Ó protetor da terra, ouve como este mundo perece, o que não perece pelo anterior, e por quanto tempo.
12.308.14
युगं द्वादशसाहस्रं कल्पं विद्धि चतुर्युगम् ।
दशकल्पशतावृत्तमहस्तद्ब्राह्ममुच्यते ॥ १२.३०८.१४ ॥
Saiba que doze mil anos são uma idade, e quatro idades formam um kalpa; o que resulta da repetição de mil kalpas dez vezes chama-se o dia de Brahmā.
12.308.15
रात्रिश्चैतावती राजन्यस्यान्ते प्रतिबुध्यते ।
सृजत्यनन्तकर्माणं महान्तं भूतमग्रजम् ॥ १२.३०८.१५ ॥
Ó rei, a noite tem igual duração; ao seu fim ele desperta novamente e cria o grande ser primogênito de obras infinitas.
12.308.16
मूर्तिमन्तममूर्तात्मा विश्वं शंभुः स्वयंभुवम् ।
अणिमा लघिमा प्राप्तिरीशानं ज्योतिरव्ययम् ॥ १२.३०८.१६ ॥
Encarnado, porém seu eu é sem forma; ele é o universo, Śambhu, o autoexistente; o senhor Īśāna de poder atômico, leveza e conquista, a luz imperecível.
12.308.17
सर्वतः पाणिपादं तत्सर्वतोक्षिशिरोमुखम् ।
सर्वतः श्रुतिमल्लोके सर्वमावृत्य तिष्ठति ॥ १२.३०८.१७ ॥
Suas mãos e pés estão por todos os lados, seus olhos, cabeças e rostos por todos os lados; ele ouve por todos os lados e permanece envolvendo tudo no mundo.
12.308.18
हिरण्यगर्भो भगवानेष बुद्धिरिति स्मृतः ।
महानिति च योगेषु विरिञ्चिरिति चाप्यजः ॥ १२.३०८.१८ ॥
Este bem-aventurado senhor é chamado Hiraṇyagarbha, lembrado como intelecto; nos yogas também é chamado o Grande e Virinci; é o não nascido.
12.308.19
साङ्ख्ये च पठ्यते शास्त्रे नामभिर्बहुधात्मकः ।
विचित्ररूपो विश्वात्मा एकाक्षर इति स्मृतः ॥ १२.३०८.१९ ॥
No tratado Sāṅkhya ele é recitado por muitos nomes: o Eu de muitas formas, de forma maravilhosa, o Eu do universo, lembrado como a sílaba única.
12.308.20
वृतं नैकात्मकं येन कृतं त्रैलोक्यमात्मना ।
तथैव बहुरूपत्वाद्विश्वरूप इति स्मृतः ॥ १२.३०८.२० ॥
Aquele pelo cujo Eu os três mundos foram envolvidos e feitos de muitos eus; e assim, por suas muitas formas, é lembrado como a forma universal.
12.308.21
एष वै विक्रियापन्नः सृजत्यात्मानमात्मना ।
अहंकारं महातेजाः प्रजापतिरंकृतम् ॥ १२.३०८.२१ ॥
Este Senhor das criaturas, de grande esplendor, tendo sofrido transformação, cria-se a si mesmo por si mesmo: o princípio do ego, que é formado.
12.308.22
अव्यक्ताद्व्यक्तमापन्नं विद्यासर्गं वदन्ति तम् ।
महान्तं चाप्यहंकारमविद्यासर्गमेव च ॥ १२.३०८.२२ ॥
Aquilo que, manifestando-se a partir do não manifesto, surgiu, chamam de criação do conhecimento; o grande e também o ego, e de fato a criação da ignorância é a mesma.
12.308.23
अपरश्च परश्चैव समुत्पन्नौ तथैकतः ।
विद्याविद्येति विख्याते श्रुतिशास्त्रार्थचिन्तकैः ॥ १२.३०८.२३ ॥
O inferior e o superior surgiram juntos de uma só fonte; assim, o conhecimento e a ignorância são renomados entre os que refletem sobre o sentido da escritura e do tratado.
12.308.24
भूतसर्गमहंकारात्तृतीयं विद्धि पार्थिव ।
अहंकारेषु सर्वेषु चतुर्थं विद्धि वैकृतम् ॥ १२.३०८.२४ ॥
Ó rei, saiba que a criação dos elementos, surgida do ego, é a terceira; e entre todos os egos, saiba que o quarto é o modificado.
12.308.25
वायुर्ज्योतिरथाकाशमापोऽथ पृथिवी तथा ।
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गन्धस्तथैव च ॥ १२.३०८.२५ ॥
O vento, a luz, o espaço, depois a água e igualmente a terra; o som, o toque, a forma, o sabor e o odor também.
12.308.26
एवं युगपदुत्पन्नं दशवर्गमसंशयम् ।
पञ्चमं विद्धि राजेन्द्र भौतिकं सर्गमर्थवत् ॥ १२.३०८.२६ ॥
Assim, o grupo de dez, surgido de uma só vez, é sem dúvida. Ó senhor dos reis, saiba que a quinta, a criação elemental, tem um propósito.
12.308.27
श्रोत्रं त्वक्चक्षुषी जिह्वा घ्राणमेव च पञ्चमम् ।
वाक्च हस्तौ च पादौ च पायुर्मेढ्रं तथैव च ॥ १२.३०८.२७ ॥
O ouvido, a pele, os dois olhos, a língua e, quinto, o nariz; a fala, as duas mãos, os dois pés, o ânus e os genitais igualmente.
12.308.28
बुद्धीन्द्रियाणि चैतानि तथा कर्मेन्द्रियाणि च ।
संभूतानीह युगपन्मनसा सह पार्थिव ॥ १२.३०८.२८ ॥
Estes órgãos da percepção e igualmente os órgãos da ação, junto com a mente, surgiram aqui de uma só vez, ó rei.
12.308.29
एषा तत्त्वचतुर्विशत्सर्वाकृतिषु वर्तते ।
यां ज्ञात्वा नाभिशोचन्ति ब्राह्मणास्तत्त्वदर्शिनः ॥ १२.३०८.२९ ॥
Estes vinte e quatro princípios existem em todas as formas; conhecendo-os, os brâmanes que veem a verdade não se afligem.
12.308.30
एतद्देहं समाख्यानं त्रैलोक्ये सर्वदेहिषु ।
वेदितव्यं नरश्रेष्ठ सदेवनरदानवे ॥ १२.३०८.३० ॥
Esta explicação do corpo, ó melhor dos homens, deve ser conhecida entre todos os seres encarnados dos três mundos, entre deuses, homens e demônios.
12.308.31
सयक्षभूतगन्धर्वे सकिन्नरमहोरगे ।
सचारणपिशाचे वै सदेवर्षिनिशाचरे ॥ १२.३०८.३१ ॥
Junto com yakṣas, espíritos, gandharvas, kinnaras e grandes serpentes, junto com cāraṇas e piśācas, junto com deuses, sábios e seres noturnos.
12.308.32
सदंशकीटमशक्रे सपूतिकृमिमूषिके ।
शुनि श्वपाके चैणेये सचाण्डाले सपुल्कसे ॥ १२.३०८.३२ ॥
Junto com moscas, insetos e mosquitos, junto com vermes pútridos e ratos, num cão, num cozinheiro de cães párias, e num veado, junto com um caṇḍāla, junto com um pulkasa.
12.308.33
हस्त्यश्वखरशार्दूले सवृके गवि चैव ह ।
यच्च मूर्तिमयं किचित्सर्वत्रैतन्निदर्शनम् ॥ १२.३०८.३३ ॥
Em elefantes, cavalos, burros e tigres, junto com um lobo, e também numa vaca; tudo o que é corpóreo é, em toda parte, exemplo disto.
12.308.34
जले भुवि तथाऽऽकाशे नान्यत्रेति विनिश्चयः ।
स्थानं देहवतामस्ति इत्येवमनुशुश्रुम ॥ १२.३०८.३४ ॥
Na água, na terra e igualmente no espaço, em nenhum outro lugar: esta é a certeza. Há um lugar para os seres encarnados; assim ouvimos.
12.308.35
कृत्स्नमेतावतस्तात क्षरते व्यक्तसंज्ञितम् ।
अहन्यहनि भूतात्मा ततः क्षर इति स्मृतः ॥ १२.३०८.३५ ॥
Querido, tudo isto que se chama manifesto, tanto disto, perece. Dia após dia a alma dos seres; por isso se recorda como o perecível.
12.308.36
एतद्धि क्षरमित्युक्तं क्षरतीदं यथा जगत् ।
जगन्मोहात्मकं प्राहुरव्यक्तं व्यक्तसंज्ञकम् ॥ १२.३०८.३६ ॥
Isto, de fato, chama-se o perecível, como este mundo perece. Dizem que o mundo é de natureza ilusória; ao não manifesto chamam pelo nome de manifesto.
12.308.37
महांश्चैवाग्रजो नित्यमेतत्क्षरनिदर्शनम् ।
कथितं ते महाराजन्यस्मान्नावर्तते पुनः ॥ १२.३०८.३७ ॥
Grande e eternamente primogênito, este é o exemplo do perecível. Foi-te dito, grande rei, porque não retorna novamente.
12.308.38
पञ्चर्विशतिमो विष्णुर्निस्तत्त्वस्तत्त्वसंज्ञितः ।
तत्त्वसंश्रयणादेतत्तत्वमाहुर्मनीषिणः ॥ १२.३०८.३८ ॥
O vigésimo quinto, Viṣṇu, é sem princípio, chamado princípio. Pelo refúgio nos princípios, os sábios o chamam 'princípio'.
12.308.39
यन्मर्त्यमसृजद्व्यक्तं तत्तन्मूर्त्यधितिष्ठति ।
चतुर्विशतिमोऽव्यक्तो ह्यमूर्तः पञ्चविंशकः ॥ १२.३०८.३९ ॥
Aquilo que ele fez manifesto e mortal permanece em cada forma. O vigésimo quarto é o não manifesto, e o vigésimo quinto é o sem forma.
12.308.40
स एव हृदि सर्वासु मूर्तिष्वात्मावतिष्ठते ।
चेतयंश्चेतनान्नित्यं सर्वमूर्तिरमूर्तिमान् ॥ १२.३०८.४० ॥
Esse mesmo Eu permanece no coração de todas as formas. Despertando sempre os seres conscientes, embora tendo todas as formas, é sem forma.
12.308.41
सर्वप्रत्ययधर्मिण्यां स सर्गः प्रत्ययात्मकः ।
गोचरे वर्तते नित्यं निर्गुणो गुणसंज्ञिते ॥ १२.३०८.४१ ॥
Nessa criação, que tem a natureza de toda cognição e consiste em cognição, o sem qualidades permanece eternamente na esfera da percepção, chamada pelas qualidades.
12.308.42
एवमेष महानात्मा सर्गप्रलयकोविदः ।
विकुर्वाणः प्रकृतिमानभिमन्यत्यबुद्धिमान् ॥ १२.३०८.४२ ॥
Assim este grande Eu, perito em criação e dissolução, transformando a natureza, por falta de entendimento identifica-se com essa natureza.
12.308.43
तमः सत्वरजोयुक्तस्तासु तास्विह योनिषु ।
लीयते प्रतिबुद्धत्वादबुद्धजनसेवनात् ॥ १२.३०८.४३ ॥
Dotado de tamas, sattva e rajas, ele se dissolve neste ou naquele ventre, por estar desperto para os objetos e por servir aos ignorantes.
12.308.44
सहवासनिवासात्मा नान्योऽहमिति मन्यते ।
योऽहं सोहमिति ह्युक्त्वा गुणानेवानुवर्तते ॥ १२.३०८.४४ ॥
Aquele cujo eu é a convivência e a morada pensa: «Não sou outro». Dizendo «eu sou aquele, aquele sou eu», apenas segue as qualidades.
12.308.45
तमसा तामसान्भावान्विविधान्प्रतिपद्यते ।
रजसा राजसांश्चैव सात्विकान्सत्वसंश्रयात् ॥ १२.३०८.४५ ॥
Pelo tamas alcança diversos estados tamásicos; pelo rajas, estados rajásicos; e, refugiando-se no sattva, estados sáttvicos.
12.308.46
शुक्ललोहितकृष्णानि रूपाण्येतानि त्रीणि तु ।
सर्वाण्येतानि रूपाणि यानीह प्राकृतानि वै ॥ १२.३०८.४६ ॥
Branco, vermelho e preto: estas são as três formas. Todas as formas naturais que existem aqui são estas.
12.308.47
तामसा निरयं यान्ति राजसा मानुपानथ ।
सात्विका देवलोकाय गच्छन्ति सुखभागिनः ॥ १२.३०८.४७ ॥
Os tamásicos vão ao inferno; os rajásicos, ao nascimento humano; e os sáttvicos, partícipes da felicidade, vão ao mundo dos deuses.
12.308.48
निष्कैवल्येन पापेन तिर्यग्योनिमवाप्नुयात् ।
पुण्यपापेन मानुष्यं पुण्येनैकेन देवताः ॥ १२.३०८.४८ ॥
Pelo pecado somente, sem nenhum mérito, obtém-se um ventre animal; pela mistura de mérito e pecado, o nascimento humano; pelo mérito apenas, os deuses.
12.308.49
एवमव्यक्तविषयं क्षरमाहुर्मनीषिणः ।
पञ्चविंशतिमो योऽयं ज्ञानादेव प्रवर्तते ॥ १२.३०८.४९ ॥
Assim os sábios chamam perecível àquilo que tem por objeto o Avyakta; este vigésimo quinto surge apenas do conhecimento.