Mahābhārata · Adhyāya 12.316
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.316.1
अव्यक्तस्य नरश्रेष्ठ कालसङ्ख्यां निबोध मे ।
पञ्चकल्पसहस्राणि द्विगुणान्यहरुच्यते ॥ १२.३१६.१ ॥
Melhor dos homens, comprende de mim a contagem do tempo do Não-Manifesto. Cinco mil kalpas, duplicados, diz-se ser o seu um dia.
12.316.2
रात्रिरेतावती चास्य प्रतिबुद्धो नराधिप ।
सृजत्योषधिमेवाग्रे जीवनं सर्वदेहिनाम् ॥ १२.३१६.२ ॥
Ó senhor dos homens, igual a isso é a sua noite. Ao despertar, primeiro cria as ervas, o sustento de todos os seres encarnados.
12.316.3
ततो ब्रह्माणमसृजद्धैरण्याण्डसमुद्भवम् ।
सा मूर्तिः सर्वभूतानामित्येवमनुशुश्रुम ॥ १२.३१६.३ ॥
Depois criou Brahmā, nascido do ovo dourado. Essa é a forma de todos os seres, assim o ouvimos.
12.316.4
संवत्सरमुषित्वाण्डे निष्क्रम्य च महामुनिः ।
संदधेऽर्धं महीं कृत्स्नां दिवमर्धं प्रजापतिः ॥ १२.३१६.४ ॥
Tendo habitado um ano no ovo e saído, o grande sábio Prajāpati uniu metade de toda a terra e metade do céu.
12.316.5
द्यावापृथिव्योरिज्येष राजन्वेदेषु पठ्यते ।
तयोः शकलयोर्मध्यमाकाशमकरोत्प्रभुः ॥ १२.३१६.५ ॥
Ó rei, este sacrifício de Dyāvāpṛthivī é recitado nos Vedas. Entre essas duas metades, o Senhor fez o espaço do céu.
12.316.6
एतस्यापि च सङ्ख्यानं वेदवेदाङ्गपारगैः ।
दशकल्पसहस्राणि पादोनान्यहरुच्यते ॥ १२.३१६.६ ॥
Os versados nos Vedas e nos seus membros também calcularam isto: dez mil kalpas, menos um quarto, diz-se ser o seu dia.
12.316.7
रात्रिमेतावतीं चास्व प्राहुरध्यात्मचिन्तकाः ।
सृजत्यहंकारमृषिर्भूतं दिव्यात्मकं तथा ॥ १२.३१६.७ ॥
Os que meditam sobre o ātman chamam a esta noite de tal extensão. O ṛṣi cria o ahaṃkāra, e igualmente o ser de natureza divina.
12.316.8
चतुरश्चापरान्पुत्रान्देहात्पूर्वं महानृषिः ।
ते वै पितृभ्यः पितरः श्रूयन्तें राजसत्तम ॥ १२.३१६.८ ॥
O grande ṛṣi primeiro gerou de seu corpo outros quatro filhos. Ó melhor dos reis, eles são ouvidos como os pais dos pais.
12.316.9
देवाः पितॄणां च सुता देवैर्लोकाः समावृताः ।
चराचरा नरश्रेष्ठ इत्येवमनुशुश्रुम ॥ १२.३१६.९ ॥
Os deuses são também filhos dos pais, e os mundos, móveis e imóveis, são envolvidos pelos deuses. Ó melhor dos homens, assim o ouvimos.
12.316.10
परमेष्ठी त्वहंकारोऽसृजद्भूतानि पञ्चधा ।
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम् ॥ १२.३१६.१० ॥
Mas Parameṣṭhin, o ahaṃkāra, criou os elementos em cinco modos: terra, ar, espaço, água e, em quinto, a luz.
12.316.11
एतस्यापि निशामाहुस्तृतीयमथ कुर्वतः ।
पञ्च कल्पसहस्राणि तावदेवाहरुच्यते ॥ १२.३१६.११ ॥
Chamam também noite deste a terceira, a do que cria. Diz-se que cinco mil kalpas são um dia de igual duração.
12.316.12
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गन्धश्च पञ्चमः ।
एते विशेषा राजेन्द्र महाभूतेषु पञ्चसु ॥ १२.३१६.१२ ॥
Som, tato, forma, sabor e, em quinto, o odor: estas são as qualidades próprias dos cinco grandes elementos, ó senhor dos reis.
12.316.13
यैराविष्टानि भूतानि अहन्यहनि पार्थिव ।
अन्योन्यं स्पृहयन्त्येते अन्योन्यस्याहिते रताः ॥ १२.३१६.१३ ॥
Ó rei, possuídos por aqueles (atributos), os seres desejam-se uns aos outros dia após dia, deleitando-se no mal uns dos outros.
12.316.14
अन्योन्यमतिवर्तन्ते अन्योन्यस्पर्धिनस्तथा ।
ते वध्यमाना ह्यन्योन्यं गुणैर्हारिभिरव्ययाः ॥ १२.३१६.१४ ॥
Superam-se uns aos outros e rivalizam entre si; feridos mutuamente, porém imperecíveis pelas qualidades sedutoras.
12.316.15
इहैव परिवर्तन्ते तिर्यग्योनिप्रवेशिनः ।
त्रीणि कल्पसहस्राणि एतेषामहरुच्यते ॥ १२.३१६.१५ ॥
Aqui mesmo giram, entrando em ventres animais. Dizem que o seu único dia equivale a três mil kalpas.
12.316.16
रात्रिरेतावती चैव मनसश्च नराधिप ।
मनश्चरति राजेन्द्र चरितं सर्वमिन्द्रियैः ॥ १२.३१६.१६ ॥
Igualmente longa é a sua noite, e assim (o lapso) da mente. Ó rei dos reis, a mente vagueia, e toda conduta se realiza pelos sentidos.
12.316.17
न चेन्द्रियाणि पश्यन्ति मन एवात्र पश्यति ।
चक्षुः पश्यति रूपाणि मनसा तु न चक्षुषा ॥ १२.३१६.१७ ॥
Os sentidos não veem; aqui só a mente vê. O olho vê as formas, mas pela mente, não pelo olho.
12.316.18
मनसि व्याकुले चक्षुः पश्यन्नपि न पश्यति ।
अथेन्द्रियाणि सर्वाणि पश्यन्तीत्यभिचक्षते ॥ १२.३१६.१८ ॥
Quando a mente está agitada, o olho, embora olhe, não vê. Então se diz que todos os sentidos veem.
12.316.19
मनस्युपरते राजन्निन्द्रियोपरमो भवेत् ॥ १२.३१६.१९ ॥
Ó rei, quando a mente cessa, sobrevém a cessação dos sentidos.
12.316.20
न चेन्द्रियव्युपरमे मनस्युपरमो भवेत् ।
एवं मनः प्रधानानि इन्द्रियाणि प्रभावयेत् ॥ १२.३१६.२० ॥
E a cessação dos sentidos não traz necessariamente a cessação da mente. Assim, tendo a mente como principal, deve-se dominar os sentidos.
12.316.21
इन्द्रियाणां तु सर्वेषामीश्वरं मन उच्यते ।
एतद्विशन्ति भूतानि सर्वाणीह महायशः ॥ १२.३१६.२१ ॥
Diz-se que a mente é o senhor de todos os sentidos. Ó tu de grande glória, nela entram todos os seres aqui.