Mahābhārata · Adhyāya 12.86
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.86.1
कथंविधं पुरं राजा स्वयमावस्तुमर्हति ।
कृतं वा कारयित्वा वा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.८६.१ ॥
De que tipo deve ser a cidade em que o rei deve habitar, construída por ele mesmo ou mandada construir? Diga-me, avô.
12.86.2
वस्तव्यं यत्र कौन्तेय सपुत्रज्ञातिबन्धुना ।
न्याय्यं च परिप्रष्टुं वृत्तिं गुप्तिं च भारत ॥ १२.८६.२ ॥
Filho de Kuntī, onde se deve viver com filhos, parentes e familiares, também é correto indagar devidamente sobre o sustento e a proteção, ó Bhārata.
12.86.3
तस्मात्ते र्तयिष्यामि दुर्गकर्म विशेषतः ।
श्रुत्वा तथा विधातव्यमनुष्ठेयं च यत्नतः ॥ १२.८६.३ ॥
Portanto, explicar-te-ei especialmente a construção das fortalezas. Tendo ouvido, deve-se agir assim e cumpri-lo com cuidado.
12.86.4
षङ्विधं दुर्गमास्थाय पुराण्यथ निवेशयेत् ।
सर्वसंपत्प्रधानं च बाहुल्यं चापि संभवेत् ॥ १२.८६.४ ॥
Recorrendo a uma fortaleza de seis tipos, devem-se estabelecer cidades, que devem ser as primeiras em toda riqueza e onde a abundância também possa surgir.
12.86.5
धन्वदुर्गं महीदुर्गं गिरिदुर्गं तथैव च ।
मनुष्यदुर्गं मृद्दुर्गं वनदुर्गं च तानि षट् ॥ १२.८६.५ ॥
A fortaleza do deserto, a fortaleza da terra, a fortaleza da montanha, igualmente a fortaleza humana, a fortaleza de lama e a fortaleza da floresta — estas são as seis.
12.86.6
यत्पुरं दुर्गसंपन्नं धान्यायुधसमन्वितम् ।
दृढप्राकारपरिखं हस्त्यश्वरथसंकुलम् ॥ १२.८६.६ ॥
Aquela cidade que é dotada de fortalezas, provida de grão e armas, com muralhas firmes e fosso, e repleta de elefantes, cavalos e carros.
12.86.7
विद्वांसः शिल्पिनो यत्र निचयाश्च सुसंचिताः ।
धार्मिकश्च जनो यत्र दाक्ष्यमुत्तममास्थितः ॥ १२.८६.७ ॥
Onde há homens sábios e artesãos, reservas bem acumuladas e gente justa que adotou a suprema habilidade;
12.86.8
ऊर्जस्विनरनागाश्वं चत्वरापणशोभितम् ।
प्रसिद्धव्यवहारं च प्रशान्तमकुतोभयम् ॥ १२.८६.८ ॥
Uma cidade cheia de homens vigorosos, elefantes e cavalos, adornada com cruzamentos e mercados, com comércio renomado, pacífica e livre de temor por qualquer lado;
12.86.9
सुप्रभं सानुनादं च सुप्रशस्तनिवेशनम् ।
शूराढ्यं प्राज्ञसंपूर्णं ब्रह्मघोषानुनादितम् ॥ १२.८६.९ ॥
Muito radiante, ressoante de ecos, de traçado muito louvado, rica em heróis, cheia de homens sábios e ressoando com o som da recitação védica;
12.86.10
समाजोत्सवसंपन्नं सदापूजितदैवतम् ।
वश्यामात्यबलो राजा तत्पुरं स्वयमाविशेत् ॥ १२.८६.१० ॥
Uma cidade dotada de assembleias e festividades, onde os deuses são sempre adorados; o rei cujos ministros e exército estão sob controle deve ele mesmo entrar nessa cidade;
12.86.11
तत्र कोशं बलं मित्रं व्यवहारं च वर्धयेत् ।
पुरे जनपदे चैव सर्वदोषान्निवर्तयेत् ॥ १२.८६.११ ॥
Lá deve aumentar o tesouro, o exército, os aliados e o comércio, e na cidade e no reino afastar todas as faltas;
12.86.12
भाण्डागारायुधागारं प्रयत्नेनाभिवर्धयेत् ।
निचयान्वर्धयेत्सर्वांस्तथा यन्त्रकटंकटान् ॥ १२.८६.१२ ॥
Deve aumentar com empenho o depósito e o arsenal; igualmente deve aumentar todas as reservas e as máquinas e engenhos de guerra;
12.86.13
काष्ठलोहतुषाङ्गारदारुशृङ्गास्थिवैणवान् ।
मज्जास्नेहवसाक्षौद्रमौषधग्राममेव च ॥ १२.८६.१३ ॥
Madeira, ferro, palha e carvão, lenha, chifre, osso e bambu, medula, óleo, gordura, mel e também um estoque de remédios.
12.86.14
शणं सर्जरसं धान्यमायुधानि शरांस्तथा ।
चर्म स्नायुं तथा वेत्रं मुञ्जवल्वजदंध्वनान् ॥ १२.८६.१४ ॥
Fibra de cânhamo, resina da árvore sarja, grãos, armas e flechas, e também couros, tendões, junco, capim muñja, fibra valvaja e canas dhvana.
12.86.15
आशयाश्चोदपानाश्च प्रभूतसलिलाकराः ।
निरोद्धव्याः सदा राज्ञा क्षीरिणश्च महीरुहाः ॥ १२.८६.१५ ॥
O rei deve sempre manter sob seu controle os reservatórios e poços, as abundantes fontes de água e as árvores de seiva leitosa.
12.86.16
सत्कृताश्च प्रयत्नेन आचार्यर्त्विक्पुरोहिताः ।
महेष्वासाः स्थपतयः सांवत्सरचिकित्सकाः ॥ १२.८६.१६ ॥
Mestres, sacerdotes oficiantes e sacerdotes domésticos, grandes arqueiros, mestres construtores e médicos anuais devem ser honrados com cuidado.
12.86.17
प्राज्ञा मेधाविनो दान्ता दक्षाः शूरा बहुश्रुताः ।
कुलीनाः सत्वसंपन्ना युक्ताः सर्वेषु कर्मसु ॥ १२.८६.१७ ॥
Os sábios, os inteligentes, os dominados de si, os hábeis, os valentes, os bem instruídos, os de boa linhagem e dotados de firmeza são aptos a todas as tarefas.
12.86.18
पूजयेद्धार्मिकान्राजा निगृह्णीयादधार्मेकान् ।
नियुञ्ज्याच्च प्रयत्नेन सर्ववर्णान्स्वकर्मसु ॥ १२.८६.१८ ॥
O rei deve honrar os justos, refrear os injustos e empregar com cuidado homens de todas as castas em seus próprios deveres.
12.86.19
बाह्यमाभ्यन्तरं चैव पौरजानपदं तथा ।
चारैः सुविदितं कृत्वा ततः कर्म प्रयोजयेत् ॥ १२.८६.१९ ॥
Tendo bem conhecido, por meio de espiões, os assuntos externos e internos, da cidade e do campo, então deve pôr a ação em movimento.
12.86.20
चरान्मन्त्रं च कोशं च दण्डं चैव विशेषतः ।
अनुतिष्ठेत्स्वयं राजा सर्वं ह्यत्र प्रतिष्ठितम् ॥ १२.८६.२० ॥
O próprio rei deve cuidar especialmente dos espiões, do conselho, do tesouro e do bastão do castigo, pois tudo se fundamenta nisso.
12.86.21
उदासीनारिमित्राणां सर्वमेव चिकीर्षितम् ।
पुरे जनपदे चैव ज्ञातव्यं चारचक्षुषा ॥ १२.८६.२१ ॥
Tudo o que os neutros, os inimigos e os amigos pretendem fazer deve ser conhecido, na cidade e no campo, pelo olhar dos espiões.
12.86.22
ततस्तेषां विधातव्यं सर्वमेवाप्रमादतः ।
भक्तान्पूजयता नित्यं द्विषतश्च निगृह्णता ॥ १२.८६.२२ ॥
Então, a respeito deles, tudo deve ser disposto sem negligência: honrando sempre os leais e contendo os hostis.
12.86.23
यष्टव्यं क्रतुभिर्नित्यं दातव्यं चाप्यपीडया ।
प्रजानां रक्षणं कार्यं न कार्यं धर्मबाधकम् ॥ १२.८६.२३ ॥
Deve-se sacrificar constantemente com sacrifícios e dar sem opressão. A proteção dos súditos deve ser exercida; o que obstrui o dharma não deve ser feito.
12.86.24
कृपणानाथवृद्धानां विधवानां च योषिताम् ।
योगक्षेमं च वृत्तिं च नित्यमेव प्रकल्पयेत् ॥ १२.८६.२४ ॥
O bem-estar e o sustento dos pobres, dos desamparados, dos idosos e das viúvas devem ser sempre providos.
12.86.25
आश्रमेषु यथाकालं चैलभाजनभोजनम् ।
सदैवोपहरेद्राजा सत्कृयाभ्यर्च्य मान्य च ॥ १२.८६.२५ ॥
Nos eremitérios, na devida ocasião, o rei deve sempre oferecer vestes, vasilhas e alimento, honrando-os com respeito e prestando consideração aos dignos de estima.
12.86.26
आत्मानं सर्वकार्याणि तापसे राष्ट्रमेव च ।
निवेदयेत्प्रयत्नेन तिष्ठेत्प्रह्वश्च सर्वदा ॥ १२.८६.२६ ॥
O rei deve relatar cuidadosamente a si mesmo, todos os seus assuntos e o próprio reino ao asceta, e permanecer sempre humilde.
12.86.27
ते कस्यांचिदवस्थायां शरणं शरणार्थिने ।
राज्ञे दद्युर्यथाकामं तापसाः शंसितव्रताः ॥ १२.८६.२७ ॥
Esses ascetas de votos louvados podem, em qualquer condição, dar refúgio ao rei que busca abrigo, conforme seu desejo.
12.86.28
सर्वार्थत्यागिनं राजा कुले जातं बहुश्रुतम् ।
पूजयेत्तादृशं दृष्ट्वा शयनासनभोजनैः ॥ १२.८६.२८ ॥
Ao ver quem renunciou a todos os fins, nascido em boa família e muito instruído, o rei deve honrar tal homem com leito, assento e alimento.
12.86.29
तस्मिन्कुर्वीत विश्वासं राजा कस्यांचिदापदि ।
तापसेषु हि विश्वासमपि कुर्वन्ति दस्यवः ॥ १२.८६.२९ ॥
Numa calamidade, o rei deve depositar nele sua confiança, pois até os bandidos inspiram confiança nos ascetas.
12.86.30
तस्मिन्निधीनादधीत पुनः प्रत्याददीत च ।
न चाप्यभीक्ष्णं सेवेत भृशं वा प्रतिपूजयेत् ॥ १२.८६.३० ॥
Deve depositar tesouros com ele e recuperá-los de novo, e não deve atendê-lo constantemente nem honrá-lo em excesso.
12.86.31
अन्यः कार्यः स्वराष्ट्रेषु परराष्ट्रेषु चापरः ।
अटवीषु परः कार्यः सामन्तनगरेष्वपि ॥ १२.८६.३१ ॥
Um deve ser designado no próprio reino, outro nos reinos estrangeiros, e outro nas florestas e também nas cidades dos vassalos.
12.86.32
तेषु सत्कारमानाभ्यां संविभागांश्च कारयेत् ।
परराष्ट्राटवीस्थेषु यथा स्वविषये तथा ॥ १२.८६.३२ ॥
Àqueles que estão nos reinos estrangeiros e nas florestas deve-se fazer dar honra, respeito e partes, assim como aos do próprio reino.
12.86.33
ते कस्यांचिदवस्थायां शरणं शरणार्थिने ।
राज्ञे दद्युर्थथाकामं तापसाः संशितव्रताः ॥ १२.८६.३३ ॥
Em qualquer circunstância, esses ascetas firmes em seus votos devem dar refúgio, conforme desejado, ao rei que busca refúgio.
12.86.34
एष ते लक्षणोद्देशः संक्षेपेण प्रकीर्तितः ।
यादृशे नगरे राजा स्वयमावस्तुमर्हति ॥ १२.८६.३४ ॥
Foi-te declarada em breve esta descrição dos sinais: em que tipo de cidade o próprio rei deve ser digno de morar.