Mahābhārata · Adhyāya 13.131
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.131.1
असुरस्तारको नाम त्वया दत्तवरः प्रभो ।
सुरानृषींश्च क्लिश्नाति वधस्तस्य विधीयताम् ॥ १३.१३१.१ ॥
Senhor, o demônio chamado Tāraka, a quem concedeste um dom, atormenta os deuses e os sábios. Ordena a sua morte.
13.131.2
तस्माद्भयं समुत्पन्नमस्माकं वै पितामह ।
परित्रायस्व नो देव न ह्यन्या गतिरस्ति नः ॥ १३.१३१.२ ॥
Por isso, avô, o medo surgiu em nós. Deus, protege-nos; para nós não há outro refúgio.
13.131.3
ब्रह्मोवाच ।
समोहं सर्वभूतानामधर्मं नेह रोचये।
हन्यतां तारकः क्षिप्र सुरर्षिगणबाधिता ॥ १३.१३१.३ ॥
Não aprovo aqui a injustiça que traz confusão a todos os seres. Que Tāraka, que atormenta as hostes dos deuses e sábios, seja morto depressa.
13.131.4
वेदा धर्माश्च नोच्छेदं गच्छेयुः सुरसत्तमाः ।
विहितं पूर्वमेवात्र मया वै व्येतु वो ज्वरः ॥ १३.१३१.४ ॥
Melhores dos deuses, que os Vedas e os dharmas não pereçam. Este remédio foi por mim ordenado há muito; que a vossa febre passe.
13.131.5
वरदानाद्भगवतो दैतेयो बलगर्वितः ।
देवैर्न शक्यते हन्तु स कथं प्रशमं व्रजेत् ॥ १३.१३१.५ ॥
Pela dádiva do Bem-aventurado, o daitya, orgulhoso de sua força, não pode ser morto pelos deuses. Como, então, alcançará a paz?
13.131.6
स हि नैव स्म देवानां नासुराणां न रक्षसाम् ।
वध्यः स्यामिति जग्राह वरं त्वत्तः पितामह ॥ १३.१३१.६ ॥
Ele obteve de ti, avô, o dom: "Que eu não seja morto por deuses, asuras nem rākṣasas."
13.131.7
देवाश्च शप्ता रुद्राण्या प्रजोच्छेदे पुरा कृते ।
न भविष्यति वोऽपत्यमिति सर्वे जगत्पते ॥ १३.१३१.७ ॥
Amaldiçoados outrora por Rudrāṇī, quando a destruição das criaturas foi feita, os deuses disseram: Ó senhor do mundo, não terás descendência.
13.131.8
ब्रह्मोवाच ।
हुताशनो न तत्रासीच्छापकाले सुरोत्तमाः।
स उत्पादयिताऽपत्यं वधाय त्रिदशद्विषाम् ॥ १३.१३१.८ ॥
Brahmā disse: Ó melhores dos deuses, Agni não estava presente no momento da maldição. Ele gerará descendência para a destruição dos inimigos dos deuses.
13.131.9
तद्वै सर्वानतिक्रम्य देवदानवराक्षसान् ।
मानुषानथ गन्धर्वान्नागानथ च पक्षिणः ॥ १३.१३१.९ ॥
Ultrapassando todos eles — deuses, dānavas e rākṣasas, humanos, gandharvas, serpentes e aves —, ele seguirá adiante.
13.131.10
अस्त्रेणामोघपातेन शक्त्या तं घातयिष्यति ।
यतो वो भयपुत्पन्नं ये चान्ये सुरशत्रवः ॥ १३.१३१.१० ॥
Com uma arma de pontaria infalível e uma lança, ele fará com que seja morto, pois o temor surgiu para vós, e também há outros inimigos dos deuses.
13.131.11
सनातनो हि सङ्कल्पः काम इत्यभिधीयते ।
रुद्रस्य तेजः प्रस्कन्नमग्नौ निपतितं च यत् ॥ १३.१३१.११ ॥
A resolução eterna é chamada desejo. A energia de Rudra que se derramou e caiu no fogo,
13.131.12
तत्तजोऽग्निर्महद्भूतं द्वितीयमिव पावकम् ।
वधार्थं देवशत्रूणां गङ्गायां जनयिष्यति ॥ १३.१३१.१२ ॥
Essa energia, o Fogo, tornando-se um grande ser como um segundo Pāvaka, gerará no Gaṅgā para a destruição dos inimigos dos deuses.
13.131.13
स तु नावाप तं शापं नष्टः स हुतभुक्तदा ।
तस्माद्वो भयहृद्देवाः समुत्पत्स्यति पावकिः ॥ १३.१३१.१३ ॥
Mas aquele Fogo, então destruído, não obteve aquela maldição. Por isso, ó deuses, surgirá para vós o Pāvaki (filho do Fogo), removedor do medo.
13.131.14
अन्विष्यतां वै ज्वलनस्तथा चाद्य नियुज्यताम् ।
तारकस्य वधोपायः कथितो वै मयाऽनघाः ॥ १३.१३१.१४ ॥
Procurem agora o Fogo e nomeiem-no. Ó imaculados, eu mesmo vos disse o meio de abater Tāraka.
13.131.15
न हि तेजस्विनां शापास्तेजःसु प्रभवन्ति वै ।
बलान्यतिबलं प्राप्य दुर्बलानि भवन्ति वै ॥ १३.१३१.१५ ॥
As maldições dos resplandecentes não prevalecem sobre o esplendor; e as forças fracas, ao encontrarem uma força maior, tornam-se fracas.
13.131.16
हन्यादवध्यान्वरदानपि चैव तपस्विनः ।
सङ्कल्पाभिरुचिः कामः सनातनतमोऽभवत् ॥ १३.१३१.१६ ॥
Por meio de um dom, até um asceta pode matar o inmatável. O desejo, a inclinação nascida da resolução, tornou-se a escuridão eterna.
13.131.17
जगत्पतिरनिर्देश्य सर्वगः सर्वभावनः ।
हृच्छयः सर्वभूतानां ज्येष्ठो रुद्रादपि प्रभुः ॥ १३.१३१.१७ ॥
O senhor do mundo, indescritível, onipresente, produtor de todos os seres, que habita o coração de todas as criaturas, o mais velho e senhor até acima de Rudra.
13.131.18
अन्विष्यतां स तु क्षिप्रं तेजोराशिर्हुताशनः ।
स वो मनोगतं कामं देवः सम्पादयिष्यति ॥ १३.१३१.१८ ॥
Procurem depressa aquele feixe de esplendor, o Fogo devorador de oferendas; esse deus realizará o desejo de vossas mentes.
13.131.19
एतद्वाक्यमुपश्रुत्य ततो देवा महात्मनः ।
जग्मु- संसिद्धसङ्कल्पाः पर्येषन्तो विभावसुम् ॥ १३.१३१.१९ ॥
Ao ouvir essas palavras do magnânimo, os deuses, com o propósito firme, partiram à procura de Vibhāvasu (o Fogo).
13.131.20
ततस्त्रैलोक्यमृषयो व्यचिन्वन्त सुरैः सह ।
काङ्क्षन्तो दर्शनं वह्नेः सर्वे तद्गतमानसाः ॥ १३.१३१.२० ॥
Então os videntes, com os deuses, percorreram os três mundos, desejando contemplar o fogo, com a mente voltada para ele.
13.131.21
परेण तपसा युक्ताः श्रीमन्तो लोकविश्रुताः ।
लोकानन्वचरन्सिद्धाः सर्व एव भृगूत्तम।
नष्टमात्मनि संलीनं नाभिजग्मुर्हुताशनम् ॥ १३.१३१.२१ ॥
Dotados de grande austeridade, gloriosos e famosos nos mundos, os seres perfeitos percorreram os mundos, ó melhor dos Bhṛgu; mas não alcançaram o fogo, perdido e oculto em si mesmo.
13.131.22
ततः संजातसंत्रासानग्निदर्शनलालसान् ।
जलेचरः क्लान्तमनास्तेजसाऽग्नेः प्रदीपितः।
उवाच देवान्मण्डूको रसातलतलोत्थितः। ॥ १३.१३१.२२ ॥
Então a rã, habitante das águas, de coração cansado e queimada pelo esplendor do fogo, ergueu-se das profundezas do Rasātala e falou aos deuses, que estavam tomados de temor e ansiavam ver o fogo.
13.131.23
रसातलतले देवा वसत्यग्निरिति प्रभो ।
सन्तापादिह सम्प्राप्तः पावकप्रभवादहम् ॥ १३.१३१.२३ ॥
Ó deuses, ó senhor, diz-se que o Fogo habita nas profundezas do Rasātala; atormentado pelo calor que emana do fogo, vim até aqui.
13.131.24
स संसुप्तो जले देवा भगवान्हव्यवाहनः ।
अपः संसृज्य तेजोभिस्तेन सन्तापिता वयम् ॥ १३.१३१.२४ ॥
Ó deuses, esse bem-aventurado portador das oferendas adormeceu nas águas; misturando as águas com os seus esplendores, ele nos queimou.
13.131.25
तस्य दर्शनमिष्टं वो यदि देवा विभावसोः ।
तत्रैवमधिगच्छध्वं कार्यं वो यदि वह्निना ॥ १३.१३१.२५ ॥
Ó deuses, se a visão de Vibhāvasu vos é desejada, e se o vosso assunto é com o fogo, ide lá e cumpri-o.
13.131.26
गम्यतां साधयिष्यामो वयं ह्यग्निभयात्सुराः ।
एतावदुक्त्वा मण्डूकस्त्वरितो जलमाविशत् ॥ १३.१३१.२६ ॥
"Nós, os deuses, por medo do fogo, o realizaremos nós mesmos; ide." Tendo dito isto, a rã entrou rapidamente na água.
13.131.27
हुताशनस्तु बुबुधे मण्डूकस्य च पैशुनम् ।
शशाप स तमासाद्य न रसान्वेत्स्यसीति वै ॥ १३.१३१.२७ ॥
Mas Hutāśana percebeu a traição da rã. Aproximando-se dela, amaldiçoou-a: "Não conhecerás os sabores."
13.131.28
तं वै संयुज्य शापेन मण्डूकं त्वरितो ययौ ।
अन्यत्र वासाय विभुर्न चात्मानमदर्शयत् ॥ १३.१३१.२८ ॥
Ligando a rã com a maldição, o poderoso Fogo partiu rapidamente para morar em outro lugar, e não se revelou.
13.131.29
देवास्त्वनुग्रहं चक्रुर्मण्डूकानां भृगूत्तम ।
यत्तच्छृणु महाबाहो गदतो मम सर्वशः ॥ १३.१३१.२९ ॥
Mas os deuses concederam favor às rãs. Ouve tudo o que te digo, ó melhor dos Bhṛgu, ó de braços poderosos.
13.131.30
अग्निशापादजिह्वाऽपि रसज्ञानबहिष्कृताः ।
सरस्वतीं बहुविधां यूममुच्चारयिष्यथ ॥ १३.१३१.३० ॥
"Embora sem língua pela maldição do Fogo e excluídos do conhecimento dos sabores, proferireis Sarasvatī em muitas formas."
13.131.31
बिलवासं गतांश्चैव निराहारानचेतसः ।
गतासूनपि वः शुष्कान्भूमिः सन्धारयिष्यति ॥ १३.१३१.३१ ॥
Mesmo que vos retireis para as tocas, famintos e inconscientes, a terra vos sustentará, ainda que estejais sem vida e ressecados.
13.131.32
तमोघनायामपि वै निशायां विचरिष्यथ ।
इत्युक्त्वा तांस्ततो देवाः पुनरेव महीमिमाम् ॥ १३.१३१.३२ ॥
Tendo-lhes dito: «Vagareis mesmo na noite de densas trevas», os deuses então voltaram novamente a esta terra.
13.131.33
परीयुर्ज्वलनस्यार्थे न चाविन्दन्हुताशनम् ।
अथ तान्द्विरदः कश्चित्सुरेन्द्रद्विरदोपमः ॥ १३.१३१.३३ ॥
Andaram à procura do fogo, mas não encontraram Hutāśana. Então um certo elefante, semelhante ao elefante de Indra, aproximou-se deles.
13.131.34
अश्वत्थस्थोऽग्निरित्येवमाह देवान्भृगूद्वह ।
शशाप ज्वलनः सर्वान्द्विरदान्क्रोधमूर्च्छितः ॥ १३.१३१.३४ ॥
«Assim diz o fogo que está na figueira», disse aos deuses; ó melhor dos Bhṛgu, o fogo, dominado pela ira, amaldiçoou todos os elefantes.
13.131.35
प्रतीपा भवतां जिह्वा भवित्रीति भृगूद्वह ।
इत्युक्त्वा निःसृतोऽश्वत्थादग्निर्वारणसूचितः।
प्रविवेश शमीगर्भमथ वह्निः सुषुप्सया ॥ १३.१३१.३५ ॥
«Vossas línguas serão hostis», dizendo isso, ó melhor dos Bhṛgu, o fogo, indicado pelos elefantes, saiu da figueira e entrou no ventre da árvore śamī; então o fogo, desejoso de dormir, escondeu-se ali.
13.131.36
अनुग्रहं तु नागानां यं चक्रुः शृणु तं प्रभो ।
देवा भृगुकुलश्रेष्ठ प्रीत्या सत्यपराक्रमाः ॥ १३.१३१.३६ ॥
Ouve, ó senhor, o favor que os deuses concederam aos elefantes: ó melhor da linhagem de Bhṛgu, os deuses de verdadeiro valor o fizeram por afeição.
13.131.37
प्रतीपया जिह्वयाऽपि सर्वाहारान्हरिष्यथ ।
वाचं चोच्चारयिष्यध्वमुच्चैरव्यञ्जिताक्षराम्।
इत्युक्त्वा पुनरेवाग्निमनुसस्रुर्दिवौकसः ॥ १३.१३१.३७ ॥
"Mesmo com a língua invertida tomarás todo alimento, e proferirás palavras em voz alta, com sílabas indistintas." Tendo dito isso, os deuses seguiram novamente Agni.
13.131.38
अश्वत्थान्निःसृतश्चाग्निः शमीगर्भमुपाविशत् ।
शुकेन ख्यापितो विप्र तं देवाः समुपाद्रवन् ॥ १३.१३१.३८ ॥
Agni, tendo saído da árvore aśvattha, entrou no ventre da árvore śamī. Ó brâmane, quando o papagaio o revelou, os deuses correram em sua direção.
13.131.39
शशाप सुकमग्निस्तु वाग्विहीनो भविष्यसि ।
जिह्वामावर्तयामास तस्यापि हुतभुक्तदा ॥ १३.१३१.३९ ॥
Agni amaldiçoou o papagaio: "Ficarás sem fala." Então aquele devorador de oblações também virou sua língua para trás.
13.131.40
दृष्ट्वा तु ज्वलनं देवाः शुकमूचुर्दयान्विताः ।
भविता न त्वमत्यन्तं शुकत्वे नष्टवागिति ॥ १३.१३१.४० ॥
Ao ver o fogo ardente, os deuses, cheios de compaixão, disseram ao papagaio: "No estado de papagaio, não ficarás totalmente privado da fala."
13.131.41
आवृत्तजिह्वस्य सतो वाक्यं कान्तं भविष्यति ।
बालस्येव प्रवृद्धस्य कलमव्यक्तमद्भुतम् ॥ १३.१३१.४१ ॥
Embora tua língua esteja virada para trás, tua fala será agradável, como o murmúrio indistinto mas admirável de uma criança ou de um adulto.
13.131.42
इत्युक्त्वा तं शमीगर्भे वह्निमालक्ष्य देवताः ।
तदेवायतनं चक्रुः पुण्यं सर्वक्रियास्वपि ॥ १३.१३१.४२ ॥
Tendo dito isso, os deuses, percebendo o fogo no ventre da árvore śamī, fizeram daquele mesmo lugar um santuário sagrado em todos os ritos.
13.131.43
तदाप्रभृति चाप्यग्निः शमीगर्भेषु दृश्यते ।
उत्पादने तथोपायमभिजग्मुश्च मानवाः ॥ १३.१३१.४३ ॥
Desde então o fogo é visto dentro da madeira de śamī, e os homens também recorreram ao mesmo meio para produzi-lo.
13.131.44
आपो रसातले यास्तु संस्पृष्टाश्चित्रभानुना ।
ताः पर्वतप्रस्रवणैरूष्मां मुञ्चन्ति भार्गव।
पावकेनाधिशयता सन्तप्तास्तस्य तेजसा ॥ १३.१३१.४४ ॥
As águas do mundo inferior, tocadas por aquele de raios brilhantes, liberam calor pelas fontes das montanhas, ó Bhārgava; queimadas por seu brilho, jazem sob o purificador.
13.131.45
अथाग्निर्देवता दृष्ट्वा बभूव व्यथितस्तदा ।
किमागमनमित्येवं तानपृच्छत पावकः ॥ १३.१३१.४५ ॥
Então, ao ver os deuses, Agni ficou perturbado e perguntou-lhes: 'Qual é o motivo da vossa vinda?'
13.131.46
तमूचुर्विबुधाः सर्वे ते चैव परमर्षयः ।
त्वां नियोक्ष्यामहे कार्ये तद्भवान्कर्तुमर्हति।
कृते च तस्मिन्भविता तवापि सुमहान्गुणः ॥ १३.१३१.४६ ॥
Então todos os deuses e os sábios supremos lhe disseram: 'Nós te encarregaremos de uma tarefa; cabe a ti realizá-la. Quando estiver feita, grande benefício também virá para ti.'
13.131.47
अग्निरुवाच ।
ब्रूत यद्भवतां कार्यं कर्तास्मि तदहं सुराः।
भवतां तु नियोज्योस्मि मावोत्रास्तु विचारणा ॥ १३.१३१.४७ ॥
Agni disse: 'Dizei, ó deuses, qual é a vossa tarefa; eu a realizarei. Designai-me; não tenhais temor nem dúvida.'
13.131.48
असुरस्तारको नाम ब्रह्मणो वरदर्पितः ।
अस्मान्प्रबाधते वीर्याद्वधस्तस्य विधीयताम् ॥ १३.१३१.४८ ॥
'O asura chamado Tāraka, ensoberbecido pela dádiva de Brahmā, nos oprime com sua força; que se providencie sua morte.'
13.131.49
इमान्देवगणांस्तात प्रजापतिगणांस्तथा ।
ऋषींश्चापि महाभाग परित्रायस्व पावक ॥ १३.१३१.४९ ॥
Querido, ó Pāvaka de grande fortuna, protege estas multidões de deuses, assim como as multidões dos senhores das criaturas e também os sábios.
13.131.50
अपत्यं तेजसा युक्तं प्रवीरं जनयक प्रभो ।
यद्भयं नोऽसुरात्तस्मान्नाशयेद्धव्यवाहन ॥ १३.१३१.५० ॥
Ó senhor, gera uma descendência cheia de esplendor, um herói valente, que destrua o medo que temos daquele asura, ó portador das oferendas.
13.131.51
शप्तानां नो महादेव्या नान्यदस्ति परायणम् ।
अन्यत्र भवतो वीर तस्मात्त्रायस्व नः प्रभो ॥ १३.१३१.५१ ॥
Para nós, amaldiçoados pela grande deusa, não há outro refúgio senão tu, ó herói. Portanto, ó senhor, protege-nos.
13.131.52
इत्युक्तः स तथेत्युक्त्वा भगवान्हव्यवाहनः ।
जगामाथ दुराधर्षो गङ्गां भागीरथीं प्रति ॥ १३.१३१.५२ ॥
Assim interpelado, disse: «Assim seja», e o venerável e invencível Agni, portador das oferendas, dirigiu-se para o Ganges, a Bhāgīrathī.
13.131.53
तया चाप्यभवन्मिश्रो गर्भं चास्यां दधे तदा ।
ववृधे स तदा गर्भः कक्षे कृष्णगतिर्यथा ॥ १३.१३१.५३ ॥
Uniu-se a ela e depositou nela um embrião; então aquele embrião cresceu, como um fogo de movimento escuro na mata.
13.131.54
तेजसा तस्य देवस्य गङ्गा विह्वलचेतना ।
सन्तापमगमत्तीव्रं वोढुं सा न शशाक ह ॥ १३.१३१.५४ ॥
Pelo esplendor daquele deus, a Gaṅgā, com a mente perturbada, caiu num tormento intenso e não conseguiu suportá-lo.
13.131.55
आहिते ज्वलनेनाथ गर्भे तेजःसमन्विते ।
गङ्गायामसुरः कश्चिद्भैरवं नादमानदत् ॥ १३.१३१.५५ ॥
Quando o fogo depositou o embrião cheio de esplendor no Gaṅgā, algum asura soltou um rugido terrível.
13.131.56
अबुद्धिपतितेनाथ नादेन विपुलेन सा ।
वित्रस्तोद्धान्तनयना गङ्गा विप्लुतलोचना ॥ १३.१३१.५६ ॥
Aterrorizada com aquele rugido súbito e imenso, o Gaṅgā, com os olhos arregalados e turvos, perdeu a compostura.
13.131.57
विसंज्ञा नाशकद्गर्भं वोढुमात्मानमेव च ।
सा तु तेजःपरीताङ्गी कम्पमाना च जाह्नवी ॥ १३.१३१.५७ ॥
Desorientada, não conseguiu sustentar nem o embrião nem a si mesma; o Gaṅgā, filha de Jahnu, com os membros envoltos em esplendor, tremendo.
13.131.58
उवाच ज्वलनं विप्र तदा गर्भबलोद्धुता ।
नते शक्ताऽस्मि भगवंस्तेजसोऽस्य विधारणे ॥ १३.१३१.५८ ॥
Então o Gaṅgā, abalada pela força do embrião, disse a Agni: "Ó brâmane, ó venerável, não sou capaz de sustentar este esplendor."
13.131.59
विमूढाऽस्मि कृताऽनेन न मे स्वास्ध्यं यथा पुरा ।
विह्वला चास्मि भगवंश्चेतो नष्टं च मेऽनघ ॥ १३.१३१.५९ ॥
Isto me deixou perturbada, e minha serenidade já não é como antes. Ó venerável, estou desnorteada, e minha mente se perdeu, ó sem mácula.
13.131.60
धारणे नास्य शक्ताऽहं गर्भस्य तपतांवर ।
उत्स्रक्ष्येऽहमिमं दुःखान्न तु कामात्कथञ्चन ॥ १३.१३१.६० ॥
Ó melhor dos resplandecentes, não sou capaz de sustentar este embrião. Por angústia o abandonarei, mas de modo algum por desejo.
13.131.61
न तेजसाऽस्ति संस्पर्शो मम देव विभावसो ।
आपदर्थे हि सम्बन्धः सुसूक्ष्मोऽपि महाद्युते ॥ १३.१३१.६१ ॥
Ó deus Vibhāvasu, não há contato meu com o teu esplendor. Ó de grande brilho, esta conexão, muito sutil, surgiu apenas por causa de uma calamidade.
13.131.62
यदत्र गुणसम्पन्नमितरद्वा हुताशन ।
त्वय्येव तदहं मन्ये धर्माधर्मौ च केवलौ ॥ १३.१३१.६२ ॥
Ó Hutāśana, o que aqui está dotado de mérito, ou qualquer outra coisa, considero que está somente em ti; o dharma e o adharma dependem ambos apenas de ti.
13.131.63
तामुवाच ततो वह्निर्धार्यतां धार्यतामिति ।
गर्भो मत्तेजसा युक्तो महागुणफलोदयः ॥ १३.१३१.६३ ॥
Então Agni lhe disse: "Sustenta-o, sustenta-o". Este embrião, unido à minha energia, será o surgir de grande mérito e de grandes frutos.
13.131.64
शक्ता ह्यसि महीं कृत्स्नां वोढुं धारयितुं तथा ।
न हि ते किञ्चिदप्राप्यमन्यतो धारणादृते ॥ १३.१३१.६४ ॥
Tu és de fato capaz de carregar e sustentar toda a terra. Além do sustentar, nada há para ti que seja inalcançável em outro lugar.
13.131.65
एवमुक्ता तु सा देवी तत्रैवान्तरधीयत ।
पावकश्चापि तेजस्वी कृत्वा कार्यं दिवौकसाम्।
जगामेष्टं तदा देशं ततो भार्गवनन्दन ॥ १३.१३१.६५ ॥
Assim interpelada, a deusa desapareceu ali mesmo. E o resplandecente Agni, tendo cumprido a tarefa dos deuses, foi então ao lugar que desejava. Então, ó filho de Bhṛgu!
13.131.66
सा वह्निना वार्यमाणा देवैरपि सरिद्वरा ।
समुत्ससर्ज तं गर्भं मेरौ गिरिवेर तदा ॥ १३.१३१.६६ ॥
Embora retida por Agni e até pelos deuses, a melhor dos rios então liberou aquele embrião sobre o Meru, o melhor dos montes.
13.131.67
समर्था धारणे चापि रुद्रतेजःप्रधर्षिता ।
नाशकत्सा तदा गर्भं सन्धारयितुमोजसा।
समुत्ससर्ज तं दुःखाद्दीप्तवैश्वानरप्रभम् ॥ १३.१३१.६७ ॥
Dominada pelo esplendor de Rudra, embora capaz de sustentar, não conseguiu então reter o embrião com sua força. Em aflição, soltou-o, resplandecente como fogo ardente.
13.131.68
दर्शयामास चाग्निस्तां तदा गङ्गां भृगूद्वह ।
पप्रच्छ सरितां श्रेष्ठां कच्चिद्गर्भः सुखोदयः ॥ १३.१३१.६८ ॥
Então Agni se mostrou a Gaṅgā. Ó melhor dos Bhṛgu, perguntou à mais excelsa dos rios se o embrião surgiria com felicidade.
13.131.69
कीदृग्गुणोपि वा देवि कीदृग्रूपश्च दृश्यते ।
तेजसा केन वा युक्तः सर्वमेतद्ब्रवीहि मे ॥ १३.१३१.६९ ॥
Ó deusa, de que qualidades é ele, e em que forma se mostra? Dotado de que esplendor? Diz-me tudo isso.
13.131.70
गङ्गोवाच ।
जातरूपः स गर्भो वै तेजसा त्वमिवानघ।
सुवर्णो विमलो दीप्तः पर्वतं चावभासयन् ॥ १३.१३१.७० ॥
Gaṅgā disse: Ó sem mácula, aquele embrião é de forma dourada, semelhante a ti em esplendor. Imaculado, de cor dourada e resplandecente, ilumina a montanha.
13.131.71
पद्मोत्पलविमिश्राणां ह्रदानामिव शीतलः ।
गन्धोस्य स कदम्बानां तुल्यो वै तपतांवर ॥ १३.१३१.७१ ॥
Seu perfume é fresco, como lagos misturados com lótus e nenúfares. Ó melhor dos ardentes, é igual ao aroma das árvores kadamba.
13.131.72
तेजसा तस्य गर्भस्य भास्करस्येव रश्मिभिः ।
यद्द्रव्यं परिसंसृष्टं पृथिव्यां पर्वतेषु च।
तत्सर्वं काञ्चनीभूतं समन्तात्प्रत्यदृश्यत ॥ १३.१३१.७२ ॥
Pelo esplendor daquele embrião, como pelos raios do sol, todo objeto da terra e das montanhas que ele tocou tornou-se dourado e foi visto por toda parte.
13.131.73
पर्यधावत शैलांश्च नदीः प्रस्रवणानि च ।
व्यादीपयत्तेजसा च त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥ १३.१३१.७३ ॥
Correu para as montanhas, rios e nascentes, e com seu brilho incendiou os três mundos, com o móvel e o imóvel.
13.131.74
एवंरूपः स भगवान्पुत्रस्ते हव्यवाहन ।
सूर्यवैश्वानरसमः कान्त्या सोम इवापरः ॥ १३.१३१.७४ ॥
Ó Havyavāhana, teu filho é um senhor bendito de tal forma, igual ao sol e a Vaiśvānara, e em esplendor como outro Soma.
13.131.75
एवमुक्त्वा तु सा देवी तत्रैवान्तरधीयत ।
पावकश्चापि तेजस्वी कृत्वा कार्यं दिवौकसाम्।
जगामेष्टं ततो देशं तदा भार्गवनन्दन ॥ १३.१३१.७५ ॥
Tendo falado assim, aquela deusa desapareceu ali mesmo, e o radiante Pāvaka, tendo cumprido a tarefa dos deuses, foi para o lugar que desejava. Então, ó filho de Bhṛgu,
13.131.76
एतैः कर्मगुणैर्लोके नामाग्नेः परिगीयते ।
हिरण्यरेता इति वै ऋषिभिर्विबुधैस्तथा।
पृथिवी च तदा देवी ख्याता वसुमतीति वै ॥ १३.१३१.७६ ॥
Por estes atos e qualidades, este nome de Agni é cantado no mundo: Hiraṇyaretas, assim o chamam os sábios e os deuses sábios; e então a deusa Terra também foi conhecida como Vasumatī.
13.131.77
स तु गर्भो महातेजा गाङ्गेयः पावकोद्भवः ।
दिव्यं शरवणं प्राप्य ववृधेऽद्भुतदर्शनः ॥ १३.१३१.७७ ॥
Aquele embrião, de grande esplendor, filho do Gaṅgā nascido do fogo, chegou à divina floresta de juncos e cresceu, de aparência maravilhosa.
13.131.78
ददृशुः कृत्तिकास्तं तु बालार्कसदृशद्युतिम् ।
जातस्नेहास्तु तं बालं पुपुषुः स्तन्यविस्रवैः ॥ १३.१३१.७८ ॥
As Kṛttikās o viram, cujo brilho era como o do sol nascente; o afeto nasceu nelas, e nutriram aquela criança com fluxos de leite.
13.131.79
ततः स कार्तिकेयत्वमवाप परमद्युतिः ।
स्कन्नत्वात्स्कन्दतां चापि गुहावासाद्गुहोऽभवत् ॥ १३.१३१.७९ ॥
Então aquele de resplendor supremo alcançou o estado de Kārttikeya. Por ter caído (skanna), tornou-se Skanda, e por habitar numa caverna, tornou-se Guha.
13.131.80
एवं सुवर्णमुत्पन्नमपत्यं जातवेदसः ।
तत्र जाम्बूनदं श्रेष्ठं देवानामपि भूषणम् ॥ १३.१३१.८० ॥
Assim, o ouro surgiu da prole de Jātavedas (Agni). Ali apareceu o excelente ouro chamado Jāmbūnada, ornamento até dos deuses.
13.131.81
ततःप्रभृति चाप्येतञ्जातरूपमुदाहृतम् ।
रत्नानामुत्तमं रत्नं भूषणानां तथैव च ॥ १३.१३१.८१ ॥
Desde então este ouro é chamado jātarūpa. É a melhor das joias e, igualmente, o melhor dos adornos.
13.131.82
पवित्रं च पवित्राणां मङ्गलानां च मङ्गलम् ।
यत्सुवर्णं स भगवानग्निरीशः प्रजापतिः ॥ १३.१३१.८२ ॥
O ouro é o purificador entre os purificadores e o auspicioso entre os auspiciosos; esse ouro é o bendito Agni, o Senhor, Prajāpati.
13.131.83
पवित्राणां पवित्रं हि कनकं द्विजसत्तमाः ।
अग्नीषोमात्मकं चैव जातरूपमुदाहृतम् ॥ १३.१३१.८३ ॥
Ó melhores dos duas-vezes-nascidos, o ouro é de fato o purificador entre os purificadores; este jātarūpa, cuja natureza é Agni e Soma, é declarado.