Mahābhārata · Adhyāya 14.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.12.1
द्विवोधो जायते व्याधिः शारीरो मानसस्तथा ।
परस्परं तयोर्जन्म निर्द्वन्द्वं नोपपद्यते ॥ १४.१२.१ ॥
A doença é de dois tipos, corporal e mental; e a origem de ambas não é independente uma da outra.
14.12.2
शरीरे जायते व्याधिः शरीरः स निगद्यते ।
मानसे जायते व्याधिर्मानसस्तु निगद्यते ॥ १४.१२.२ ॥
A doença que surge no corpo chama-se corporal; a que surge na mente chama-se mental.
14.12.3
शीतोष्णे चैव वायुश्च गुणा राजञ्शरीरजाः ।
तेषां गुणानां साम्यं चेत्तदाहुः स्वस्थलक्षणम् ॥ १४.१२.३ ॥
Ó rei, o frio, o calor e o vento são qualidades nascidas do corpo; quando essas qualidades estão em equilíbrio, isso é chamado de sinal de saúde.
14.12.4
उष्णेन बाध्यते शीतं शीतेनोष्णं च बाध्यते ॥ १४.१२.४ ॥
O frio é vencido pelo calor, e o calor é vencido pelo frio.
14.12.5
सत्वं रजस्तमश्चेति त्रय आत्मगुणाः स्मृताः ।
तेषां गुणानां साम्यं चेत्तदाहुः स्वस्थलक्षणम् ॥ १४.१२.५ ॥
Sattva, rajas e tamas são lembrados como as três qualidades do eu; quando essas qualidades estão em equilíbrio, isso é chamado de sinal de saúde.
14.12.6
तेषामन्यतमोत्सेके विधानमुपदिश्यते ।
हर्षेण बाध्यते शोको हर्षः शोकेन बाध्यते ॥ १४.१२.६ ॥
Quando qualquer um deles se excede, ensina-se um remédio: a alegria é vencida pela tristeza, e a tristeza é vencida pela alegria.
14.12.7
कश्चिद्दुःखे वर्तमानः सुखस्य स्मर्तुमिच्छति ।
कश्चित्सुखे वर्तमानो दुःखस्य स्मर्तुमिच्छति ॥ १४.१२.७ ॥
Quem está na dor deseja lembrar-se da felicidade, e quem está na felicidade deseja lembrar-se da dor.
14.12.8
स त्वं न दुःखी दुःखस्य न सुखी सुसुखस्य वा ।
स्मर्तुमिच्छसि कौन्तेय दैवं हि बलवत्तरम्।
अथवा ते स्वभावोऽयं येन पार्थावकृष्यसे ॥ १४.१२.८ ॥
Não estás aflito na aflição, nem feliz na grande felicidade, e, contudo, filho de Kuntī, desejas lembrá-la. O destino é de fato muito poderoso. Ou então esta é a tua natureza, pela qual, filho de Pṛthā, és arrastado.
14.12.9
दृष्ट्वा सभागतां कृष्णामेकवस्त्रां रजस्वलाम् ।
मिषतां पाण्डवेयानां न तस्य स्मर्तुमिच्छसि ॥ १४.१२.९ ॥
Tendo visto Kṛṣṇā, levada à assembleia com uma única veste e em seu estado menstrual, enquanto os filhos de Pāṇḍu observavam, não desejas lembrar disso?
14.12.10
प्रव्राजनं च नगरादजिनैश्च विवासनम् ।
महारण्यनिवासश्च न तस्य स्मर्तुमिच्छसि ॥ १४.१२.१० ॥
O banimento da cidade, o exílio vestido com peles de veado e a morada na grande floresta — não desejas lembrar disso?
14.12.11
जटासुरात्परिक्लेशश्चित्रसेनेन चाहवः ।
सैन्धवाच्च परिक्लेशो न तस्य स्मर्तुमिच्छसि ॥ १४.१२.११ ॥
O sofrimento causado por Jaṭāsura, a batalha com Citrasena e a aflição causada pelo rei de Sindhu — não desejas lembrar disso?
14.12.12
पुनरज्ञातचर्यायां कीचकेन पदा वधः ।
याज्ञसेन्यास्तथा पार्थ न तस्य स्मर्तुमिच्छसि ॥ १४.१२.१२ ॥
Outra vez, o golpe com o pé de Kīcaka durante o tempo de ocultamento, e igualmente o mesmo ultraje contra Yājñasenī (Draupadī) — filho de Pṛthā, não desejas lembrar disso?
14.12.13
यच्च ते द्रोणभीष्माभ्यां युद्धमासीदरिंदम ।
मनसैकेन योद्धव्यं तत्ते युद्धमुपस्थितम् ॥ १४.१२.१३ ॥
Ó subjugador de inimigos! A batalha que travaste com Droṇa e Bhīṣma apresenta-se agora diante de ti; deve ser travada com uma só mente.
14.12.14
तस्मादभ्युपगन्तव्यं युद्धाय भरतर्षभ ।
परमव्यक्तरूपस्य पारं युक्त्या स्वकर्मभिः ॥ १४.१२.१४ ॥
Portanto, ó touro dos Bharatas, deves preparar-te para a batalha e alcançar, pela habilidade e pelos teus próprios atos, a outra margem da suprema forma não manifesta.
14.12.15
यत्र नैव शरैः कार्यं न भृत्यैर्न च बन्धुभिः ।
आत्मनैकेन योद्धव्यं तत्ते युद्धमुपस्थितम् ॥ १४.१२.१५ ॥
Onde nem flechas, nem servos, nem parentes servem, deve-se lutar sozinho, por si mesmo; essa mesma batalha apresenta-se agora diante de ti.
14.12.16
तस्मिन्ननिर्जिते युद्धे कामवस्थां गमिष्यसि ।
एतज्ज्ञात्वा तु कौन्तेय कृतकृत्यो भविष्यसि ॥ १४.१२.१६ ॥
Quando essa batalha for vencida, alcançarás o estado que desejas; sabendo isto, ó filho de Kuntī, serás alguém cuja tarefa está cumprida.
14.12.17
एथां बुद्धिं विनिश्चित्य भूतानामागतिं गतिम् ।
पितृपैतामहे वृत्ते शाधि राज्यं यथोचितम् ॥ १४.१२.१७ ॥
Tendo firmemente decidido esta compreensão, conhecendo a vinda e a partida dos seres, governa o reino como convém, seguindo a conduta de teus pais e avós.