Mahābhārata · Adhyāya 16.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.9.1
प्रविश्य त्वर्जुनो राजन्नाश्रमं सत्यवादिनः ।
ददर्शासीनमेकान्तो मुनिं सत्यवतीसुतम् ॥ १६.९.१ ॥
Ó rei, Arjuna entrou no eremitério do que fala a verdade e viu o sábio, filho de Satyavatī, sentado a sós.
16.9.2
स तमासाद्य धर्मज्ञमुपतस्थे महाव्रतम् ।
अर्जुनोस्मीति नामास्तै निवेद्याभ्यवदत्ततः ॥ १६.९.२ ॥
Aproximou-se do conhecedor do dharma, o grande mantenedor de votos, pôs-se de pé diante dele, anunciou o nome: «Sou Arjuna», e então falou.
16.9.3
स्वागतं तेऽस्त्विति प्राह मुनिः सत्यवतीसुतः ।
आस्यतामिति होवाच प्रसन्नात्मा महामुनिः ॥ १६.९.३ ॥
«Bem-vindo sejas», disse o sábio, filho de Satyavatī; e o grande sábio, de coração sereno, disse: «Senta-te.»
16.9.4
तमप्रतीतमनसं निःश्वसन्तं पुनःपुनः ।
निर्विष्णमनसं दृष्ट्वा पार्थं व्यासोऽब्रवीदिदम् ॥ १६.९.४ ॥
Ao ver Pārtha, de espírito perturbado, suspirando repetidas vezes, com o coração abatido, Vyāsa disse estas palavras.
16.9.5
नखकेशदशाकुंभवारिणा किं समुक्षितः ।
आवीरजानुगमनं ब्राह्मणो वा हतस्त्वया ॥ १६.९.५ ॥
Foste aspergido com a água do vaso de unhas e cabelos? Foste aos joelhos de um herói, ou mataste um brâmane?
16.9.6
युद्धे पराजितो वाऽसि दतश्रीरिव लक्ष्यसे ।
न त्वां प्रभिन्नं जानामि किमिदं भरतर्षभ।
श्रोतव्यं चेन्मया पार्थ क्षश्रिप्रमाख्यातुमर्हसि ॥ १६.९.६ ॥
Foste derrotado na batalha? Pareces alguém que perdeu o esplendor. Não te conheço quebrado. Ó melhor dos Bharatas, o que é isto? Ó Pārtha, se devo ouvir, diz-me depressa.
16.9.7
यः स मेघवपुः श्रीमान्बृहत्पङ्कजलोचनः ।
स कृष्णः सह रामेण त्यक्त्वा देहं दिवं गतः ॥ १६.९.७ ॥
Aquele Kṛṣṇa, de corpo de nuvem, glorioso, de grandes olhos de lótus, junto com Rāma, deixou o corpo e foi para o céu.
16.9.8
तदनुस्मृत्य संमोहं तदा शोकं महामते ।
प्रयामि सर्वदा मह्यं मुमूर्षा चोपजायते ॥ १६.९.८ ॥
Ao recordar isso, ó de grande mente, então a confusão e a dor surgem em mim, e sempre me vem o desejo de morrer.
16.9.9
तद्वाक्यस्पर्शनालोकसुखं चामृतसन्निभम् ।
संस्मृत्य देवदेवस्य प्रमुह्यित्यमृतात्मनः
भवितव्यं तथा तच्च दिष्टमेतन्महात्मनाम् ।
उपेक्षितं च कृष्णेन शक्तेनापि व्यपोहितुम् ॥ १६.९.९ ॥
A alegria de suas palavras, de seu toque e de sua visão era como o néctar; ao recordar o deus dos deuses, de alma imortal, fico desnorteado. O que tinha de ser, foi; tal é o destino das grandes almas, e Kṛṣṇa, embora capaz, deixou acontecer sem impedir.
16.9.10
मौसले वृष्णिवीराणां विनाशो ब्रह्मशापजः ।
बभूव वीरान्तकरः प्रभासे रोमहर्षणः ॥ १६.९.१० ॥
No Mausala, surgiu a destruição dos heróis Vṛṣṇi, nascida da maldição de um brâmane; aquele fim de heróis, que arrepia, ocorreu em Prabhāsa.
16.9.11
एते शूरा महात्मानः सिंहदर्पा महाबलाः ।
भोजवृष्ण्यन्धका ब्रह्मन्नन्योन्यं तैर्हतं युधि ॥ १६.९.११ ॥
Estes heróis, de grandes almas, orgulhosos como leões, poderosos — bhojas, vṛṣṇis e andhakas —, ó brâmane, mataram uns aos outros na batalha.
16.9.12
गदापरिघशक्तीनां सहाः परिघबाहवः ।
त एरकाभिर्निहताः पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ १६.९.१२ ॥
Aqueles capazes de empunhar clavas, barras de ferro e lanças, de braços como barras de ferro, foram mortos com canas. Vê a volta do tempo!
16.9.13
हतं पञ्चशतं तेषां सहस्रं बाहुशालिनाम् ।
निधनं समनुप्राप्तं समासाद्येतरेतरम् ॥ १६.९.१३ ॥
Quinhentos e mil daqueles homens de braços poderosos foram mortos; encontrando-se uns aos outros, encontraram a morte.
16.9.14
पुनःपुनर्न मृष्यामि विनाशममितौजसाम् ।
चिन्तयानो यदूनां च कृष्णस्य च यशस्विनः ॥ १६.९.१४ ॥
Pensando nos Yadus e no glorioso Kṛṣṇa, não consigo suportar, repetidamente, a destruição dos de poder incomensurável.
16.9.15
शोषणं सागरस्येव मन्दरस्येव चालनम् ।
नभसः पतनं चैव शैत्यमग्नेस्तथैव च ॥ १६.९.१५ ॥
O secar do oceano, o tremor do Mandara, a queda do céu e a frieza do fogo: é como se tudo isso estivesse acontecendo.
16.9.16
अश्रद्धेयमहं मन्ये विनाशं शार्ङ्गधन्वनः ।
न चेह स्थातुमिच्छामि लोके कृष्णविनाकृतः ॥ १६.९.१६ ॥
Considero incrível a destruição do portador do arco Śārṅga (Kṛṣṇa); não desejo permanecer neste mundo privado de Kṛṣṇa.
16.9.17
इतः कष्टतरं चान्यच्छृणु तद्वै तपोधन ।
मनो मे दीर्यते येन चिन्तयानस्य वै मुहुः ॥ १६.९.१७ ॥
Ó tesouro de austeridade, ouve agora outra coisa, mais dolorosa que esta, pela qual minha mente se despedaça repetidamente ao pensar nela.
16.9.18
पश्यतो वृष्णिदाराश्च मम ब्रह्मन्सहस्रशः ।
आभीरैरभिभूयाजौ हृताः पञ्चनदालयैः ॥ १६.९.१८ ॥
Ó brâmane, enquanto eu observava, milhares de esposas dos Vṛṣṇis foram levadas em batalha pelos Ābhīras, habitantes dos Cinco Rios, depois de me terem subjugado.
16.9.19
धनुरादाय तत्राहं नाशकं तस्य पूरणे ।
यथापुरा च मे वीर्यं भुजयोर्न तथाऽभवत् ॥ १६.९.१९ ॥
Embora tomasse o arco, não consegui armá-lo ali. A força dos meus braços já não era como antes.
16.9.20
अस्त्राणि मे प्रनष्टानि विविधानि महामुने ।
शराश्च क्षयमापन्नाः क्षणेनैव समन्ततः ॥ १६.९.२० ॥
Ó grande sábio, as minhas diversas armas foram destruídas, e as minhas flechas esgotaram-se por todos os lados num instante.
16.9.21
पुरुषस्चाप्रमेयात्मा शङ्खचक्रगदाधरः ।
चतुर्भुजः पीतवासाः श्यामः पद्मदलेक्षणः ॥ १६.९.२१ ॥
Aquele varão de alma incomensurável, portador da concha, do disco e da maça, de quatro braços, vestido de amarelo, de tez escura e olhos como pétalas de lótus.
16.9.22
यश्च याति पुरस्तान्मे रथस्य सुमहाद्युतिः ।
प्रदहन्रिपुसैन्यानि न पश्याम्यहमद्य तम् ॥ १६.९.२२ ॥
Aquele de grande esplendor que ia à frente do meu carro, queimando os exércitos inimigos, hoje não o vejo.
16.9.23
येन पूर्वं प्रदग्धानि शत्रुसैन्यानि तेजसा ।
शरैर्गाण्डीवनिर्मुक्तैरहं पश्चादशातयम् ॥ १६.९.२३ ॥
Pelo esplendor de quem os exércitos inimigos foram antes queimados, eu depois os abati com flechas disparadas do Gāṇḍīva.
16.9.24
तमपश्यन्विषीदामि घूर्णामीव च सत्तम ।
परिनिर्विण्णचेताश्च शान्तिं नोपलभेऽपि च ॥ १६.९.२४ ॥
Ó melhor dos bons, não o vendo, desabo e giro como se rodopiasse; minha mente está completamente abatida, e nem paz encontro.
16.9.25
देवकीनन्दनं देवं वासुदेवमजं प्रभुम् ।
विना जनार्दनं वीरं नाहं जीवितुमुत्सहे ॥ १६.९.२५ ॥
Sem Janārdana, o herói, o deus Vāsudeva, filho de Devakī, o senhor não nascido, não tenho desejo de viver.
16.9.26
श्रुत्वैव हि गतं विष्णुं ममापि मुमुहुर्दिशः ।
प्रनष्टज्ञातिवीर्यस्य शून्यस्य परिधावतः ॥ १६.९.२६ ॥
Ao ouvir que Viṣṇu partira, também se confundiram para mim as direções; privado de parentes e de vigor, corro vazio de um lado a outro.
16.9.27
उपदेष्टुं मम श्रेयो भवानर्हति सत्तम ॥ १६.९.२७ ॥
Ó melhor dos bons, é a vós que cabe instruir-me sobre o que é bom.
16.9.28
देवांशा देवभूतेन सम्भूतास्ते गतास्सह ।
धर्मव्यवस्थारक्षार्थं देवेन समुपेक्षिताः ॥ १६.९.२८ ॥
As partes dos deuses, nascidas pelo deus que assumira forma divina para proteger a ordem do dharma, partiram juntamente com ele; o deus os deixou ir.
16.9.29
ब्रह्मशापविनिर्दग्धा वृष्ण्यन्धकसमहारथाः ।
विनष्टाः कुरुशार्दूल न ताञ्शोचितुमर्हसि ॥ १६.९.२९ ॥
Consumidos pela maldição de um brâmane, os grandes guerreiros de carros dos Vṛṣṇi e dos Andhaka pereceram. Ó tigre entre os Kuru, não deves lamentá-los.
16.9.31
त्रैलोक्यमपि गोविन्दः कृत्स्नं स्थावरजङ्गमम् ।
प्रसहेदन्यथा कर्तुं कुतः शापं महात्मनाम् ॥ १६.९.३१ ॥
Govinda poderia alterar até os três mundos inteiros, o móvel e o imóvel; como então não poderia alterar a maldição dos grandes de alma?
16.9.32
स्त्रियश्च ताः पुरा शप्ताः प्रभासे कुपितेन वै ।
अष्टावक्रेण मुनिना तदर्थं त्वद्बलक्षयम् ॥ १६.९.३२ ॥
Outrora, em Prabhāsa, o sábio Aṣṭāvakra, irado, amaldiçoou aquelas mulheres; por isso tua força foi destruída.
16.9.33
रथस्य पुरतो याति यः स चक्रगदाधरः ।
तव स्नेहात्पुराणर्षिर्वासुदेवश्चतुर्भुजः ॥ १६.९.३३ ॥
Aquele que vai diante do carro, portador do disco e da maça, é o antigo sábio Vāsudeva, de quatro braços; por afeição a ti, ele o fazia.
16.9.34
कृत्वा भारावतरणं पृथिव्याः पृथुलोचनः ।
मोक्षयित्वा तनुं प्राप्तः कृष्णः स्वस्थानमुत्तमम् ॥ १६.९.३४ ॥
Tendo aliviado o fardo da terra, Kṛṣṇa de olhos largos, deixando o corpo, alcançou sua morada suprema.
16.9.35
त्वयाऽपीह महत्कर्म देवानां पुरुषर्षभ ।
कृतं भीमसहायेन यमाभ्यां च महाभुज ॥ १६.९.३५ ॥
Touro entre os homens, de braços poderosos! Também tu realizaste aqui uma grande obra dos deuses, com Bhīma como auxiliar e junto aos dois Yamas.
16.9.36
कृतकृत्यांश्च वो मन्ये संसिद्धान्कुरुपुङ्गव ।
गमनं प्राप्तकालं व इदं श्रेयस्करं विभो ॥ १६.९.३६ ॥
Touro dos Kurus, considero que cumpristes vosso dever e alcançastes a perfeição; chegou o tempo da vossa partida, ó poderoso, e isto é para o vosso bem.
16.9.37
बलं बुद्धिश्च तेजश्च प्रतिपत्तिश्च भारत ।
भवन्ति भवकालेषु विपद्यन्ते विपर्यये ॥ १६.९.३७ ॥
Força, inteligência, vigor e resolução, ó Bhārata, surgem em tempos de prosperidade e perecem quando a sorte se inverte.
16.9.38
कालमूलमिदं सर्वं जगद्बीजं धनंजय ।
काल एव समादत्ते पुनरेव यदृच्छया ॥ १६.९.३८ ॥
Dhanañjaya, todo este mundo tem raiz no tempo, e o tempo é a semente do mundo. O próprio tempo volta a tomar tudo, por sua própria vontade.
16.9.39
स एव बलवान्भूत्वा पुनर्भवति दुर्बलः ।
स एवेशश्च भूत्वेह परैराज्ञाप्यते पुनः ॥ १६.९.३९ ॥
O mesmo homem, tornado forte, torna-se fraco de novo; o mesmo, tornado aqui senhor, é outra vez comandado por outros.
16.9.40
कृतकृत्यानि चास्त्राणि गतान्यद्य यथागतम् ।
पुनरेष्यन्ति ते हस्तं यदा कालो भविष्यति ॥ १६.९.४० ॥
As armas, tendo cumprido sua tarefa, foram hoje para onde vieram; quando chegar o tempo, voltarão à tua mão.
16.9.41
कालो गन्तुं गतिं मुख्यां भवतामपि भारत ।
एतच्छ्रेयो हि वो मन्ये परमं भरतर्षभ ॥ १६.९.४१ ॥
Ó Bhārata, chegou o tempo de vós também seguirdes o caminho supremo. Ó touro dos Bharatas, penso que este é o vosso bem maior.
16.9.42
एतद्वचनमाज्ञाय व्यासस्यामिततेजसः ।
अनुज्ञातो ययौ पार्थो नगरं नागसाह्वयम् ॥ १६.९.४२ ॥
Tendo compreendido estas palavras de Vyāsa, de esplendor ilimitado, e obtido sua licença, Pārtha partiu para a cidade chamada Nāgasāhvaya.
16.9.43
प्रविश्य च पुरीं वीरः समासाद्य युधिष्ठिरम् ।
आचष्ट तद्यथावृत्तं वृष्ण्यन्धककुलं प्रति ॥ १६.९.४३ ॥
Ao entrar na cidade, o herói aproximou-se de Yudhiṣṭhira e relatou tudo o que acontecera com o clã dos Vṛṣṇi e dos Andhaka, exatamente como sucedera.